فاصلهای که هنگام کار با رایانه از نمایشگر دارید، فقط به راحتی چشمها مربوط نمیشود؛ ارتفاع، زاویه صفحه و حتی اندازه مانیتور هم میتوانند روی وضعیت نشستن و فشار واردشده به گردن و کمر اثر بگذارند. یک قانون ساده میتواند نقطه شروع مناسبی برای تنظیم میز کار باشد: نمایشگر تقریباً به اندازه طول دست شما با صورت فاصله داشته باشد.
فاصله مناسب چقدر است؟
اگر پشت میز کار میکنید، سادهترین راه برای پیدا کردن فاصله مناسب، همان «قانون طول دست» است. کافی است دست خود را به سمت نمایشگر دراز کنید؛ اگر نوک انگشتان شما به صفحه میرسد، فاصله میتواند نقطه شروع مناسبی برای تنظیم موقعیت مانیتور باشد.
با این حال، اندازه نمایشگر هم اهمیت دارد. فاصله معمول برای نمایشگرهای رایانه حدود ۲۰ تا ۲۸ اینچ، معادل تقریباً ۵۰ تا ۷۱ سانتیمتر است. برای یک مانیتور ۲۴ اینچی، همین بازه میتواند معیار مناسبی باشد.
در مانیتورهای ۲۷ اینچی، بهتر است فاصله کمی بیشتر شود و حدود ۲۴ تا ۳۲ اینچ، معادل ۶۱ تا ۸۱ سانتیمتر در نظر گرفته شود.
برای نمایشگرهای بزرگتر از ۳۲ اینچ، فاصله بیشتری لازم است. در چنین شرایطی فاصله حدود ۳۴ تا ۳۸ اینچ، یعنی تقریباً ۸۶ تا ۹۷ سانتیمتر میتواند محدوده مناسبی باشد. دلیل آن فقط بزرگتر بودن تصویر نیست؛ وقتی نمایشگر بیش از حد به صورت نزدیک باشد، ممکن است برای دیدن بخشهای مختلف صفحه مجبور شوید مرتب سر یا گردن خود را حرکت دهید.
چرا فاصله خیلی کم مناسب نیست؟
قرار دادن مانیتور در فاصله بسیار نزدیک ممکن است باعث شود برای دیدن کل صفحه دائماً چشمها و سر خود را تنظیم کنید. از طرف دیگر، فاصله بیش از حد نیز مشکل خودش را دارد.اگر نمایشگر بیش از اندازه دور باشد، نوشتهها و عناصر رابط کاربری کوچکتر به نظر میرسند و ممکن است فرد برای خواندن متن به سمت جلو خم شود. این تغییر وضعیت بدن میتواند باعث شود تکیهگاه صندلی دیگر حمایت مناسبی از بدن نداشته باشد و فشار بیشتری به گردن و بخش بالایی بدن وارد شود.
اداره ایمنی و بهداشت حرفهای نیومکزیکو نیز یک راهنمای ارگونومی دارد که فاصلهای حدود ۲۰ تا ۴۰ اینچ، معادل ۵۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر را بهعنوان محدوده عمومی مناسب برای مشاهده نمایشگر مطرح میکند و تأکید دارد که کاربر باید بتواند متن را در حالت نشسته و با پشتِ تکیهداده به صندلی بهراحتی بخواند. بنابراین یک عدد ثابت برای همه افراد وجود ندارد.
اگر برای خواندن نوشتههای روی نمایشگر مجبور میشوید به جلو خم شوید، احتمالاً یا فاصله مناسب نیست یا اندازه متن و مقیاس نمایشگر باید تغییر کند.
قانون طول دست برای مانیتورهای معمولی
برای بسیاری از کاربران، قانون طول دست از حفظ کردن چندین عدد سادهتر است. مانیتور را در فاصلهای قرار دهید که هنگام دراز کردن دست بتوانید صفحه را لمس کنید، سپس با توجه به اندازه نمایشگر، وضوح تصویر و اندازه نوشتهها موقعیت را کمی تغییر دهید.
این روش با توصیههای ارگونومی دانشگاه استنفورد نیز همخوانی دارد؛ این دانشگاه فاصلهای حدود طول دست یا تقریباً ۲۰ تا ۲۸ اینچ را برای بسیاری از کاربران بهعنوان محدوده معمول مطرح میکند.نکته مهم این است که فاصله مناسب باید همراه با خوانایی مناسب باشد.
اگر در فاصله استاندارد نمیتوانید متن را راحت بخوانید، لزوماً نباید صندلی را جلو بکشید؛ افزایش اندازه فونت یا مقیاس رابط کاربری میتواند راهحل سادهتری باشد.
مشکل اصلی لپتاپ؛ صفحهای که بیش از حد پایین است
لپتاپها یک مشکل متفاوت دارند. نمایشگر کوچک و صفحهکلید به هم متصل هستند و همین مسئله تنظیم همزمان فاصله و ارتفاع را دشوار میکند.
اگر لپتاپ را در فاصله مناسب از بدن قرار دهید، صفحهکلید ممکن است بیش از حد دور شود. اگر هم آن را برای تایپ راحت جلو بیاورید، نمایشگر معمولاً بیش از حد پایین قرار میگیرد و کاربر مجبور میشود برای دیدن صفحه سرش را پایین بیاورد.
برای استفاده طولانیمدت، یکی از راهکارهای پیشنهادی استفاده از پایه لپتاپ به همراه صفحهکلید و ماوس جداگانه است. با این کار میتوان نمایشگر را تا ارتفاع مناسب بالا آورد و در عین حال صفحهکلید را در موقعیت مناسب برای دستها نگه داشت.
ارتفاع مانیتور به اندازه فاصله اهمیت دارد
فقط عقب و جلو کردن نمایشگر کافی نیست. مانیتور باید تقریباً درست مقابل کاربر قرار بگیرد تا هنگام کار مجبور نباشید سر و گردن خود را به یک سمت بچرخانید. قسمت بالایی نمایشگر بهتر است در سطح چشم یا کمی پایینتر قرار بگیرد و مرکز صفحه حدود ۱۵ تا ۲۰ درجه پایینتر از سطح چشم باشد.
چنین موقعیتی کمک میکند کاربر بدون خم کردن بیش از حد گردن به صفحه نگاه کند.راهنماهای ارگونومی نیز قرار گرفتن نمایشگر در مقابل کاربر و در ارتفاعی همسطح یا پایینتر از چشم را توصیه میکند.زاویه نمایشگر را هم تنظیم کنیدزاویه صفحه هم یکی دیگر از جزئیاتی است که هنگام تنظیم میز کار معمولاً فراموش میشود. نمایشگر کمی به سمت عقب متمایل باشد؛ محدوده حدود ۱۰ تا ۲۰ درجه برای بسیاری از کاربران مطرح شده است.
افرادی که از عینکهای دوکانونی استفاده میکنند ممکن است به تنظیم متفاوتی نیاز داشته باشند، زیرا برای مشاهده بخش نزدیک تصویر معمولاً از قسمت پایینی عینک استفاده میکنند.همچنین بهتر است نمایشگر مستقیماً در برابر نور شدید پنجره یا منبع نور قرار نگیرد.
انعکاس نور روی صفحه میتواند خوانایی را کاهش دهد و کاربر را وادار کند برای دید بهتر وضعیت سر یا بدن خود را تغییر دهد. راهنمای ارگونومی نیز قرار دادن نمایشگر عمود بر پنجره را برای کاهش بازتاب نور پیشنهاد میکند.
وضوح تصویر و اندازه نوشته را فراموش نکنید
اندازه نمایشگر بهتنهایی تعیینکننده فاصله مناسب نیست. وضوح تصویر نیز اهمیت دارد. در نمایشگرهای بزرگ با وضوح بالاتر، متن و عناصر تصویر میتوانند با جزئیات بیشتری نمایش داده شوند و کاربر آزادی بیشتری در انتخاب فاصله داشته باشد.
در مقابل، اگر نوشتههای روی صفحه کوچک هستند، نزدیکتر کردن صورت به نمایشگر راهحل مناسبی نیست. بهتر است ابتدا اندازه فونت یا مقیاس نمایشگر را افزایش دهید تا بدون تغییر وضعیت بدن بتوانید متن را بخوانید.
برای میز کار دو نمایشگر چه کنیم؟
همین اصول در میزهایی که دو یا چند نمایشگر دارند نیز کاربرد دارد. نمایشگری که بیشتر از همه استفاده میشود بهتر است مستقیماً روبهروی کاربر قرار بگیرد و نمایشگر دوم در کنار آن تنظیم شود.
اگر کاربر مجبور باشد برای استفاده از نمایشگر دوم مرتب سر خود را به طرفین بچرخاند، بهتر است چیدمان نمایشگرها بازتنظیم شود. هدف این است که بخش عمده کار بدون چرخش مداوم گردن و بدن انجام شود.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.
منبع: دنیای اقتصاد
