به گزارش گروه رسانهای شرق،
محمدرضا جلالی – رفتارشناس سیاسی
به نظر میرسد در سیستم اداری-اقتصادی کشور، ادراکی از کنترل اقتصادی نه در شرایط عادی، بلکه حتی در وضعیت جنگی نیز وجود ندارد. در جنگ هشتساله متناسب با روح زمان، فضای جهانی و فضای چپگرایانه ضدامپریالیستی جامعه و ذهنیت لیبرالی و نئولیبرالینشده مسئولان اداری-اجرائی کشور و با ادراکی نسبی از برابریخواهی و غیرتبعیضگرایی، کشور در شرایط جنگی اداره میشد.
متأسفانه این زمان، با وجود تجربه تحمیل دهها سال شرایط تحریمی و تجربه یکساله جنگی که دولتهای اروپایی دست در دست آمریکا به تحریم و محاصره اقتصادی به عنوان رویآوری محوری در جنگ همهجانبه علیه ایران رو کردهاند و به رغم وقوف بر آنکه امپریالیسم آمریکا در جنگ نظامی به جهت ایستادگی مردمی و نظامیان به هدفهای مدنظر دست نیافته و بهوضوح به تسلیم ایران از طریق تنگناهای اقتصادی و معیشتی میاندیشد، همچنان تغییر چندانی در رویههای اداری و اقتصادی کشور نمیدهند و اصلا سازوکار شرایط جنگی را که هر کشور درگیر جنگی، حتی لیبرالیترین حکومتها، در کار میآورند، به کار نمیگیرند.
میدانیم آمریکا در همراهی با همگرایان داخلی سیاسی و اقتصادی و عوامالناسیاش درصدد تقلیلدادن تابآوری و ایجاد ناهماهنگی شناختی میان مسائل معیشتی (مؤلفه اصلی تابآوری ملی) که به تداوم حیات خود و زن و فرزند معطوف است از یک سو و مؤلفههای میهنپرستی که به ایستادگی تابآورانه در برابر دشمن متجاوز امپریالیستی صهیونیستی نظر دارد از سوی دیگر، تلاش میکند و میخواهد بهتدریج مردم را در ترجیح ناخواسته مسائل معیشتی و در واقع ترک ناخواسته جانفدایی وطن حرکت دهد.
آمریکا از بعد جنگ جهانی دوم، در شکست ملل و شخصیتهای ملی و انقلابی در دستیازیدن به این شیوهها تجربه بسیار دارد. بر کسی پوشیده نیست که رفتار اقتصادی مالی و بانکی و رانتیای که دولت خود در محور افزایش قیمتها در کالاهای حیاتی مثل نان، انرژی و دارو است و سنگینترین و سهمگینترین فشارهای تورمی به دلیل دستنخوردن الیگارشی مالی روی مردمی که افزایش قیمتهای چندباره را در کمترین زمان تجربه میکنند، آوار میشود، کمترین نسبتی با ضرورت مقاومت و تابآوری و نرسیدن به درماندگی اکتسابی اقتصادی ندارد.
اگر دستاندرکاران اداری نخواهند گوشی شنوا به این معانی داشته باشند، آیا نیروهای مقاوم و مبارزی که ارادهورزانه با اتکا بر حمایت ایرانیان وطنپرست، به رغم مخالفخوانیهای گستره وسیعی از افراد و گروههای داخلی، تا این زمان به این نستوهی و سترگی در مقابل خصم سراسر خشونت و پُردست از ابزار جنایی جنگی ایستادگی کردهاند، نمیخواهند نگران و اندیشناک این ترفند و تک و توطئه زیرجلدی تدریجی باشند و به اقتدار میهنی مردمی و مشروعی که به واسطه دفاع از کیان ملی یافتهاند، راه چارههای شناخته و انقلابی در شرایط حساس جنگی را بر سیستم اداری، اجرائی و اقتصادی کشور حاکم کنند؟
منبع: شبکه شرق
