شکست ۳ بر یک تیم ملی فوتبال ایران برابر ازبکستان آن هم تنها یک روز پس از حذف سنگین تیم ملی امید، بار دیگر فوتبال ایران را با یک پرسش جدی روبهرو کرده است و آن این است که قرار است فدراسیون فوتبال تا چه زمانی به همان مسیر قبلی ادامه دهد؟ ایران در نخستین بازی پس از جام جهانی مقابل ازبکستان شکست خورد نتیجهای که با توجه به نزدیکی جام ملتهای آسیا بیش از آنکه یک باخت دوستانه معمولی باشد زنگ هشداری جدی برای مهدی تاج ش امیر قلعهنویی است.
شاید روی کاغذ بتوان شکست مقابل ازبکستان را در ردیف نتایج یک مسابقه تدارکاتی قرار داد، اما شرایط فوتبال ایران اجازه چنین سادهسازی را نمیدهد. تیم ملی از جام جهانی ۲۰۲۶ بدون پیروزی و با ۳ تساوی برگشته بود و حالا در اولین آزمون پس از آن مسابقات برابر ازبکستان ۳ بر یک شکست خورد تیمی که در این مسابقه با هدایت فابیو کاناوارو توانست از اشتباهات ایران استفاده کند و با ۲ گل الدُر شومورودوف و یک گل حسین نورچایف به پیروزی برسد.
تلختر اینکه این شکست درست در مقطعی رقم خورد که تیم ملی امید ایران نیز در بازیهای آسیایی با شکست سنگین مقابل کرهشمالی خیلی زود از مسابقات کنار رفت. حسین عبدی پس از آن شکست اعلام کرد نتیجه برای او قابل پذیرش نیست و استعفا داد.
۲ تیم ملی، ۲ شکست سنگین و یک فدراسیون که حالا باید پاسخ بدهد برنامهاش برای آینده فوتبال ایران چیست. امیر قلعهنویی بعد از شکست مقابل ازبکستان عذرخواهی کرد، اما مسئله اصلی دیگر عذرخواهی نیست. سرمربی تیم ملی ۴ سال است روی نیمکت ایران حضور دارد و اکنون پرسش مهم این نیست که آیا مسئولیت شکست را میپذیرد یا نه؛ سؤال این است که چرا مشکلاتی که بارها درباره آنها صحبت شده همچنان در تیم ملی دیده میشود. قلعهنویی بارها از تغییر نسل و جوانگرایی سخن گفته، اما ترکیب ایران برابر ازبکستان همچنان نشان داد فاصله میان شعار جوانگرایی و اجرای واقعی آن کم نیست.
در ترکیب ایران بازیکنان باتجربه و سالخورده نقش پررنگی داشتند، در حالی که ازبکستان با استفاده از چند بازیکن جوانتر، تیمی با میانگین سنی پایینتر را به میدان فرستاد. این اختلاف فقط عدد روی کاغذ نیست؛ تفاوتی است که در سرعت بازی، پرس، جابهجایی و توان حفظ فشار در طول مسابقه خودش را نشان میدهد. شجاع و حاجصفی؛ سؤال درباره یک نسل تمامنشدنی در چنین شرایطی نامهایی مانند شجاع خلیلزاده و احسان حاجصفی دوباره به مرکز بحث بازمیگردد. مسئله شخص این بازیکنان نیست مسئله تصمیمی است که اجازه نمیدهد تیم ملی بهصورت واقعی وارد مرحله پوستاندازی شود.
اگر قرار است خلیلزاده همچنان یکی از مهرههای اصلی خط دفاع باشد پس تکلیف جوانگرایی چه میشود؟ اگر حاجصفی همچنان بخشی از برنامه تیم ملی است، چه زمانی باید نسل بعدی فرصت واقعی پیدا کند؟ تیم ملی نمیتواند تا روز جام ملتها منتظر بماند و تازه آن زمان به فکر ساختن ترکیب جدید بیفتد. جام ملتهای آسیا جای آزمونوخطا نیست؛ اما معنای آن هم این نیست که تا روز آغاز مسابقات باید به ترکیبی وفادار ماند که سقف آن برای همه مشخص شده است. در نهایت این فقط پرونده قلعهنویی نیست. مهدی تاج بهعنوان رئیس فدراسیون فوتبال باید درباره تصمیمات کلان پاسخ بدهد.
اگر قرار است قلعهنویی همچنان سرمربی تیم ملی باشد باید مشخص شود فدراسیون دقیقاً چه تغییری را در مسیر آمادهسازی، کادر فنی، جوانگرایی و ساختار بازی دنبال میکند. ادامه دادن مسیر فعلی بدون تغییر خودش یک تصمیم است؛ تصمیمی که مسئولیت آن تنها متوجه سرمربی نیست و مدیریت فوتبال ایران نیز باید پاسخگوی آن باشد.
روسیه؛ آخرین فرصت برای دیدن یک تغییر واقعی؟ تیم ملی در ادامه برنامه آمادهسازی خود باید به مصاف روسیه برود. این مسابقه میتواند فقط یک بازی دیگر در تقویم فیفادی باشد یا فرصتی برای مشاهده تغییراتی که مدتهاست درباره آنها صحبت میشود. اگر قرار است نسل جدید وارد تیم ملی شود زمانش همین حالاست. اگر قرار است ساختار تاکتیکی تغییر کند باید نشانههایش در زمین دیده شود و اگر فدراسیون همچنان به قلعهنویی اعتماد دارد باید توضیح دهد این اعتماد بر چه مبنایی و با چه برنامهای تا جام ملتها ادامه خواهد داشت.
مسئله امروز فوتبال ایران یک شکست ۳ بر یک نیست بلکه مسئله مسیری است که این شکست دوباره آن را جلوی چشم همه گذاشته است. ازبکستان در فرغانه فقط ۳ گل نزد بلکه این تیم پرسشهایی را به فوتبال ایران تحمیل کرد که دیگر با عذرخواهی، توجیه نتیجه دوستانه یا یادآوری دستاوردهای گذشته نمیتوان از کنارشان عبور کرد. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
