حسین عبدی پس از بازگشت تیم امید از ناگویا، ضمن پذیرش مسئولیت شکست برابر کره شمالی، از سمت خود استعفا داد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تیم امید ایران پس از حذف در مرحله گروهی بازیهای آسیایی ناگویا، صبح امروز به ایران بازگشت. حسین عبدی بلافاصله پس از بازگشت به ایران، در فرودگاه در جمع خبرنگاران حاضر شد و درباره عملکرد تیمش و دلایل این ناکامی صحبت کرد. او با اشاره به مشکلات مربوط به در اختیار داشتن بازیکنان و برنامهریزی اردوها، تأکید کرد که با وجود تمام این مسائل، تبعات فنی شکست سنگین برابر کره شمالی را میپذیرد.
عبدی که از این شکست به عنوان یک بازی «غیرمتعارف» یاد کرد، گفت پیش از حضور در مسابقات نیز بحث استعفا مطرح بوده اما در نهایت کادرفنی ترجیح داده تیم را تنها نگذارد. سرمربی تیم امید همچنین اعلام کرد با استعفای خود، دست وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک را برای تصمیمگیری درباره آینده این تیم تا خردادماه باز میگذارد. صحبتهای عبدی را در ادامه میخوانید: * فکر میکردند بازیهای لیگ به خاطر ما تعطیل شد قبل از هر چیز باید تاسف بخوریم که با وجود اینکه در دستمان بود، بتوانیم به مراحل بعد برویم.
هر چند که اگر به عقب برگردیم میبینیم ما بعد از دو اردوی خوبی که داشتیم، دو ماه بچهها را به واسطه بازیهای لیگ در اختیار نداشتیم. بعضی از دوستان فکر میکردند بازیهای لیگ به خاطر ما تعطیل شده اما متاسفانه اینطور نبود. ما هفدهم بچهها را در اختیار داشتیم و دو روز در راه بودیم و تقریبا سه روز بچهها را در اختیار داشتیم. با ۱۵ بازیکن و سه دروازهبان رفتیم که اکثرا هم در دفاعها بودند. متاسفانه به خاطر این داستان، بازی اول را با احتیاط شروع کردیم و توانستیم ببریم. شاید خیلیها تصورشان بر این بود که با این شرایط، همان بازی اول اتفاقاتی بیفتد.
خدا را شکر میکنم که توانستیم آن بازی را ببریم. بازی بعد با چین، ۸۰ درصد بازی دست ما بود اما نتوانستیم ببریم.
* این جوانها آینده فوتبال کشور هستند بازی سوم کاملا یک بازی کاملا غیرمتعارف بود. در صورتی که امتیاز دست ما بود و گل اول را زدیم، ولی متاسفانه کاملا غیرمتعارف بود که فکر نمیکنم بتوانیم درباره آن صحبت کنیم. خیلی بد بودیم. آنها جنگیدند، ما نجنگیدیم، آنها دویدند، ما ندویدیم و شاید میتوانستیم بهتر از اینها عمل کنیم. اما بحثی که کاملا روشن است این است که تمام تبعات مسائل فنی بر عهده من است. من خودم را همیشه در مقابل همه داستانها خودم را مقابل این جوانها گذاشتم.
اینها آیندگان فوتبال این کشور هستند و ممکن است خوب بازی کردن و خوب بازی نکردن آنها در فوتبال عادی باشد. هر چند این بازی غیرمتعارف بود اما هر صحبتی هست، من اینجا هستم و تبعاتش را به گردن میگیرم. * برخی افراد صحبتهایشان را از قبل آماده کرده بودند شاید غمگینترین و عصبانیترین آدم روی زمین، من هستم، چون کار دو ساله را در عرض دو ماه انجام دادیم و بازیکنان را نداشتیم. بعضیها در لحظات حساس برای اینکه صحبتی کرده باشند، به تیم فشار روانی وارد کردند، آن هم درست شب بازی با چین.
تصور میکنم تمام این صحبتهایی که الان میشود، خیلیها از قبل آماده داشتند که در بازی اول اتفاق بیفتد. خدا را شکر میکنم با ۴ امتیاز و با شرمندگی تمام نتوانستیم به دور بعد صعود کنیم. حتی ۲-۱ هم میباختیم، میرفتیم اما این اتفاق نیفتاد. امیدوارم اتفاقات بعدی به درستی بیفتد. من از همینجا از کادرفنی، بازیکنان، فدراسیون محترم، وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و همه تشکر میکنم. * دو ماه بازیکنان را در اختیار نداشتیم بحثهایی شد، مثل همان بیانیهای که فدراسیون داده بود، اما یک جاهایی را فراموش کرده بودند بگویند. این بیانیه از چهار سال پیش بود.
در دو ماه گذشته ما این بازیکنان را در اختیار نداشتیم. فقط بعضی از بازیکنان را پنج روز در اختیار داشتیم. هفدهم تحویل گرفتیم اما قرار بود دهم تحویل بگیریم که دو هفته اردو داشته باشیم که هماهنگتر و آمادهتر شوند. در باشگاههای خودشان هر طور بازی میکنند، یک بحث است اما در تیمهای ملی کاملا متفاوت است. شما هر دو روز یکبار یک باز داری و باید بتوانی از همه بازیکنان استفاده کنی اما بحث سر این است که بعضی بازیکنان دقیقا روز بعد بازی اول رسیدند و جت لگ و خستگی وجود دارد.
* کافی بود بازیکنان در زمین بدوند و بازی را حفظ کنند عبدی در واکنش کره شمالی با بازیکنانی که حتی در ترانسفرمارکت ارزشگذاری نشده بودند، ایران را شکست داد، گفت: کره شمالی الان در تمام ردهها خیلی خوب کار میکند، چون بسته است، در داخل کشور خودش است، وقت زیادی دارد و واقعا هم خیلی سریع و خیلی خوب فوتبال بازی میکند اما باز هم این قابل بحث نیست. ما بازیکنان خیلی خوبی داریم. اصلا تصور کنید ما به عنوان کادرفنی در آن بازی هیچ کاری نتوانستیم بکنیم. همین بازیکنانی که الان بازی میکنند، فقط کافی بود بدوند و بازی را حفظ کنند.
در هر صورت من نمیخواهم وارد این بحث شوم. * خودمان را برای این جوانها سپر میکنیم سرمربی تیم امید در خصوص اینکه بازیکنان ترس از مصدومیت داشتند، گفت: من وارد این بازی غیرمتعارف نمیشوم. همه بازی را دیدند و ما هم دیدیم. همانطور که گفتم ناراحتترین و عصبانیترین آدم ممکن، من و کادرم هستیم. تنها کاری که الان میتوانیم بکنیم این است که خودمان را برای این جوانها سپر کنیم و اجازه ندهیم اتفاقی برایشان بیفتد.
* دست وزارت ورزش را برای انتخاب باز میگذارم تمام تلاشمان را در این چند سال انجام دادیم، حدود ۵۰ بازیکن به تیم ملی معرفی کردیم که الان در ترانسفر مارکت حضور دارند و کارشان را انجام میدهند و باشگاهها هم حق دارند و هزینه زیادی کردهاند اما تمام این تبعات به گردن من است و من از همینجا از خانواده خانواده بزرگ ملت ایران و خانواده همکارانم و خود همکارانم عذرخواهی میکنم. بحث آخر این است که ما قبل از آمدن میخواستیم استعفا بدهیم چون اصلا شرایط آمدن نبود، اما بین اینکه خودمان را انتخاب کنیم و یا تیم را تنها بگذاریم، تیم را انتخاب کردیم.
در جلسات آخرین روزها هم بحث همین بود که باید بین خودمان و تیم ملی، یکی را انتخاب کنیم. در هر صورت این اتفاق افتاد اما الان من دست وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک را باز میگذارم که بتوانند تا خرداد ماه کاری را انجام بدهند که باید انجام بدهند. در هر صورت تا خرداد ماه هم شرایط همین است. شما بازیکن نخواهی داشت، تمرین نخواهی داشت و ممکن است بعضی از بازیکنان را ندهند، چون بازیها تا تیر ماه ادامه دارد.
شرایط در سالیان گذشته و دهههای گذشته هم همین بوده و شاید یکی از بحثها در خصوص اینکه تیمهای المپیک نمیتوانند نتیجه بگیرند، همین ناهماهنگیها و برنامهریزیها است و امیدوارم این تا خرداد ماه حل شود.
* هر بازیکنی انتخاب میکردم، باشگاهها میخریدند سرمربی تیم امید در واکنش به اینکه بهتر بود از بازیکنان ناشناختهتر از دل فوتبال پایه انتخاب کند، گفت: دو فلسفه وجود دارد. بحثهایی هست که میگویند چرا از دل باشگاهها، آدمهای غیرمعروف را نبردید. ما بحثی از کمیته ملی المپیک داشتیم که باید یک ماه و نیم قبل اسامی را رد میکردیم و امکان جابجایی هم نبود. ۸۵ نفر قبلا رد شده بودند و ما باید از بین آنها ۵۰ نفر را میدادیم و بعد از آن لیست آخر را میدادیم.
من تجربه نوجوانان، جوانان و امید را دارم که به مراتب سنگینتر از لیگ برتر و تمام لیگها است، چون شما سه بازی دارید. من حتی در مصاحبههای قبلیام هم گفتم ما سه بازی داریم نه ۳۰ بازی، اما متاسفانه بعضیها با ژشتهای متفاوت آمدند و تاثیر منفی گذاشتند و خواستند تیم ملی را به حاشیه ببرند. تصور کنید امروز روز صفر است؛ من هر کسی را انتخاب میکردم، آیا نبودند باشگاههایی که آنها را بخرند و ببرند؟ من در همین چند سال هر کسی را انتخاب کردم، حتی در تیم نوجوانان که باشگاه نداشتند، سریعا با باشگاههای دیگر قرارداد بستند و پولهای زیادی گرفتند.
چه بسا مثلا شهرآبادی باشگاه داشت اما ۱۲۰ میلیارد ترانسفرمارکتش بود. این یعنی اگر کسی را به تیم ملی دعوت کنیم، باشگاههای دیگر قرارداد میبندند و داستان ادامه پیدا میکند. پرسش بعدی میتواند این باید که اگر شما بازیکن خوب دارید، چرا نبردید؟ چرا اینها را بردید؟
* به این دلیل روی برگزاری اردوی دو هفتهای اصرار داشتم مربیها اگر زمان داشته باشند میتوانند بچهها را آماده کنند. دو هفتهای که من اصرار داشتم و انجام نشد، بر اساس این مطلب بود که ما بتوانیم اینها را کنار هم داشته باشیم. چهار بازیکن ما بعد از اولین بازی آمدند و یک بازیکن اصلا نیامد. آقای غندیپور اصلا نیامد. از طرفی بعضی از مربیان میگویند ما فقط دز فیفادی بازیکن میدهیم، در صورتی که بازیهای ما ده روز زودتر از فیفادی بود.
در هر صورت اگر ما بازیکنان جوان را هم انتخاب کنیم، باشگاهها سریعا به عنوان تلنت با آنها قرارداد میبندند و داستان از اول شروع خواهد شد. * همه دستیارانم را خودم انتخاب کردم عبدی در پاسخ به اینکه آیا فدراسیون دستیارانش را انتخاب کرده است، گفت: من درباره ریزترین مسائل با همکارانم صحبت میکنم و تصمیم گرفته میشود و دستیارانم را خودم انتخاب میکنم و فدراسیون محترم اصلا دخالتی در این قضیه ندارد، حداقل در تیم ما اینطور نیست. * من باید تکل میزدم و جلوی شوت را میگرفتم کره شمالی کلا دو بازی کرده و ما این دو بازی را دیدیم.
آنها کاملا یر این دو بازی مسلط بودند و حتی بازی با امارات که از دقیقه ۶۰ ده نفره شدند، مسلط بودند. کافی بود ما فقط این بچهها را داخل زمین میگذاشتیم. انگار که من و شما فوتبال بازی میکنیم، در حالت دفاعی جمع شویم، شوت میزنند فشار بیاوریم و در حالت حمله باز شویم. همانطور که گفتم من نمیخواهم در مورد این بازی غیرمتعارف صحبت کنم. کارشناسان هستند و من هم میتوانم هر جایی بیایم و با هم درباره این مسائل فنی صحبت کنم، اما اتفاقی که افتاد این بود که پا حتی ۲-۱ هم میباختیم، صعود میکردیم اما دقیقا آن چیزی که نباید اتفاق میفتاد، افتاد.
من تمام نقشه راه را که نگاه میکنم فقط به یک نقطه میرسم. امیدوارم این بچهها زیر فشار نباشند. این بچهها آینده این فوتبال هستند. هر اتفاقی افتاده، تقصیر من است. اگر ندویدن بود، تقصیر من است، اگر تکل نزدن بوده، من باید تکل میزدم، اگر شوت زدن بوده، من باید جلویش را میگرفتم. در هر صورت آنالیز کره شمالی کاملا مشخص بوده است.
منبع: خبرآنلاین
