هنوز چشممان درست باز نشده، از تخت بیرون نیامدهایم که خبرها را چک میکنیم. شبها هم آخرین کاری که میکنیم مرور آنهاست. انگار اگر چند ساعت بیخبر بمانیم، اتفاق مهمی از دستمان میرود.
شبکههای اجتماعی پر است از احتمال جنگ و درگیری، گرانی، حادثه، بحران، آینده مبهم و خبرهایی که معلوم نیست فردا چه چیز جدیدتری به آنها اضافه خواهد شد. یک خبر را میخوانیم و بلافاصله سراغ خبر بعدی میرویم؛ از خیر تحلیلها، واکنشها و کامنتها هم نمیگذریم!
مشکل اینجاست که خبر خواندن دیگر برای باخبر شدن نیست؛ به عادتی تبدیل شده که هر چند دقیقه یکبار تکرارش میکنیم. حتی وقتی اتفاق تازهای نیفتاده، حتی زمان زیادی هم از مرور خبرها نگذشته که باز گوشی را باز میکنیم تا ببینیم «چه خبر شده». ما به دنبال کردن مداوم خبرهای منفی و نگرانکننده خو گرفتهایم و اگر چند دقیقه بی خبر بمانیم اضطراب بر وجودمان سایه میاندازد.
خبرهای منفی هم معمولاً راحتتر توجه ما را جلب میکنند. وقتی مدام با تصویر جنگ، حادثه، خشونت یا نگرانی اقتصادی روبهرو میشویم، ذهنمان فرصت چندانی برای فاصله گرفتن از فضای بحران پیدا نمیکند. در معرض زیاد اخبار بودن با افزایش فشار روانی و اضطراب ارتباط مستقیم دارد.
از طرفی، بیخبری هم برایمان نگرانکننده شده است. میترسیم اگر گوشی را کنار بگذاریم، چیزی را از دست بدهیم؛ پس دوباره سراغش میرویم و همان چیزی را میبینیم که چند دقیقه قبل حالمان را بد کرده بود.
صبح که با خبر شروع شود، ذهنمان سختتر فرصت پیدا میکند آرام بگیرد. تصمیم بگیریم بعضی خبرها را نخوانیم، بعضی تحلیلها را دنبال نکنیم و چند ساعت اجازه بدهیم جهان بدون حضور ما هم به راهش ادامه دهد.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.
منبع: دنیای اقتصاد
