در ۲۴ سپتامبر ۱۷۸۹، قانون قضایی ایالات متحده به تصویب کنگره رسید و با امضای جرج واشنگتن، زمینه تأسیس نخستین دیوان عالی این کشور فراهم شد؛ نهادی که بعدها به یکی از ارکان اصلی نظام سیاسی آمریکا تبدیل شد.
واشنگتن در همان روز، جان جی را برای ریاست دیوان عالی به عنوان قاضی ارشد و جان راتلج، ویلیام کوشینگ، جان بلر، رابرت هریسون و جیمز ویلسون را به عنوان قضات وابسته نامزد کرد.
در ۲۶ سپتامبر [۵ مهر ۱۱۶۸]، سنای ایالات متحده هر شش انتصاب را تأیید کرد.
همچنین مقرر شد دیوان عالی به پروندههای مربوط به معاهدات ایالات متحده، دیپلماتهای خارجی، امور دریاداری و صلاحیت قضایی دریایی رسیدگی کند. نخستین جلسه دیوان عالی ایالات متحده در اول فوریه ۱۷۹۰ [۱۳ بهمن ۱۱۶۸] در ساختمان رویال اکسچنج در شهر نیویورک برگزار شد.
دیوان عالی ایالات متحده بهتدریج به مهمترین نهاد قضایی جهان از نظر جایگاه محوری آن در نظام سیاسی آمریکا تبدیل شد. براساس قانون اساسی، تعداد قضات دیوان عالی را کنگره تعیین میکند. شمار قضات در طول قرن نوزدهم چندین بار تغییر کرد و سرانجام در سال ۱۸۶۹ روی ۹ قاضی تثبیت شد. با این حال، کنگره میتواند در هر زمان این تعداد را تغییر دهد.
در دورههای بحرانهای قانون اساسی، عالیترین دادگاه آمریکا همواره در حلوفصل مسائل مهم زمان خود نقشی تعیینکننده داشته است؛ نقشی که بسته به شرایط و دیدگاهها، میتوان آن را مثبت یا منفی ارزیابی کرد.
منبع: خبرآنلاین
