ضمن کار علمی، با منِ انضمامی خود مبارزه کند، متانت گفتاری و رفتاری را در هر شرایطی حفظ کند؛ و در بحث و مناظره، عصبانی نشود، بی احترامی نکند، صدای خود را بالا نبرد و از القاب استفاده نکند؛
گروه اندیشه: دکتر محمود سریع القلم استاد دانشگاه و پژوهشگر در حوزه اقتصادی سیاسی بین الملل در سایت خود یادداشتی منتشر کرده تحت عنوان«سی ویژگی یک استاد دانشگاه». سه مورد از این ویژگی ها به این شرح هستند: از مراکز قدرت فاصله بگیرد تا بتواند بدون ملاحظه، نتایج فکر و تحقیقات خود را به جامعه علمی و شهروندان عرضه کند؛ سراغ صاحبان منصب نرود؛ اگر برای جامعه و بسط علم مفید بود، دعوت بعضی از آنها را بپذیرد؛ از همکاران خود بدگویی نکند. و… این یادداشت را در ادامه می خوانید:
۱-حداقل ۸۰ درصد وقت کاری او، صرف تدریس، تحقیق، مراکز تحقیقاتی و کنفرانسهای علمی شود؛ ۲-خود را در معرض دیدگاه های گوناگون قرار دهد؛ ۳-تفاوت میان توجیه کردن و استدلال کردن را بداند؛
۴-تفاوت میان تبلیغ کردن و استدلال کردن را بداند؛ ۵-در جریان مباحث و گفتمانهای رشته خود در سطح بینالمللی قرار داشته باشد؛ ۶-حداقل روزی چهار ساعت مطالعه کند؛
۷-از مرید پروری، پرهیز کند؛ ۸-برای تبلیغ شخص خود، برنامه ریزی نکند؛ ۹-مبلّغ افراد نباشد؛ بلکه بسط دهنده منطق و استدلال باشد؛
۱۰-دانشجو و مخاطب از نقد افکار او، احساس امنیت کامل کند؛ ۱۱-روش تدریس او باعث فکر کردن بیشتر توسط دانشجویان و مخاطبان گردد؛ ۱۲-اگر از متون او، نقد عالمانهای شد، تشکر کرده و پاسخ دهد؛
۱۳-اگر به نظریهای متفاوتی رسید بگوید قبلاً اشتباه کردم و خود را اصلاح کند؛ ۱۴-نظریه پرداز صرف نباشد؛ برای بهبود وضع جامعه راه حل ارائه دهد؛ ۱۵-آنقدر بیخوابی و زحمت بکشد تا نسبت به نظریه پردازی خود، اطمینان پیدا کند؛
۱۶-ضمن کار علمی، با منِ انضمامی خود مبارزه کند؛ ۱۷-متانت گفتاری و رفتاری را در هر شرایطی حفظ کند؛ ۱۸-در بحث و مناظره، عصبانی نشود، بی احترامی نکند، صدای خود را بالا نبرد و از القاب استفاده نکند؛
۱۹-استقلال فکری خود را در شرایط متفاوت اجتماعی و سیاسی حفظ کند؛ ۲۰-دانشجوی قوی را تقدیر و دانشجوی ضعیف را تشویق کند؛ ۲۱-با همقطاران خود در سطح بینالمللی در ارتباط باشد؛
۲۲-حداقل به یک زبان خارجی مسلط باشد؛ ۲۳- ۹۰ درصد کار علمی و تحقیقاتی او به صورت نوشتن و متن باشد؛ ۲۴-از همکاران خود بدگویی نکند؛
۲۵-یک کتاب تأثیرگذار و ماندنی در رشته خود، تولید کند؛ ۲۶-بنیانهای فلسفی متون و افکار او با نهایت دقت پرورانده شده باشند؛ ۲۷-برای روشنگری، بعضاً با رسانهها مصاحبه کند؛
۲۸-از مراکز قدرت فاصله بگیرد تا بتواند بدون ملاحظه، نتایج فکر و تحقیقات خود را به جامعه علمی و شهروندان عرضه کند؛ ۲۹-سراغ صاحبان منصب نرود؛ اگر برای جامعه و بسط علم مفید بود، دعوت بعضی از آنها را بپذیرد؛ ۳۰-کسی که بعضاً به دانشگاه سر میزند، به معنای دقیق علمی کلمه نمیتواند استاد دانشگاه باشد.
منبع: خبرآنلاین
