پس از مشخص شدن لیست جدید تیم ملی فوتبال ایران برای فیفادی آتی با حضور بازیکنان داخلی، روز گذشته (دوشنبه) نام لژیونرهای دعوتشده به اردو نیز اعلام شد و ۸ بازیکن شاغل در اروپا و لیگهای حوزه خلیج فارس، برای حضور در تمرینات فراخوانده شدند. در این بین غیبت چند لژیونر جلب توجه میکرد؛ مهدی قایدی، وینگر تکنیکی تیم ملی که یکی از پای ثابتهای اردوهای چند سال اخیر بود و یا میلاد محمدی، دفاع چپ مورد اعتماد کادر فنی که البته با توجه به عملکرد ضعیفش در لیگ بلاروس، عدم دعوتش چندان تعجببرانگیز نبود.
حسیننژاد هم با باشگاهش بر سر ترنسفر خود مشکل خورده و فصل خوبی را سپری نمیکند؛ اما بدون شک مهمترین غایب لیست لژیونرها که عدم دعوت از او، تا حد زیادی شوکهکننده بود، کسی نیست جز اللهیار صیادمنش. آمادهترین لژیونر حال حاضر فوتبال ایران کافی است نگاهی به عملکرد لژیونرهای ایرانی در لیگهای خارجی بیندازیم و متوجه شویم که در ابتدای فصل، هیچیک از بازیکنان ایرانی به اندازه اللهیار درخشان ظاهر نشدند. او پس از پیوستن به لخپوزنان لهستان، فصل را بسیار خوب شروع کرد و در ۱۵ بازی ابتدایی خود، ۷ گل زد و ۲ پاسگل نیز ارسال کرد؛
آماری که در چند سال اخیر به ندرت توسط یک لژیونر شاغل در اروپا به ثبت رسیده است.
صیادمنش با لخپوزنان به لیگ اروپا صعود کرد و ۶۱ دقیقه مقابل کریستال پالاس، تیم لیگ برتری که فصل گذشته قهرمان لیگ کنفرانس شد نیز بازی کرد. همچنین لخپوزنان فعلاً با یک بازی کمتر در رده سوم لیگ برتر لهستان قرار دارد و اگر دنیس اکرت را فاکتور بگیریم، در حال حاضر هیچ بازیکن ایرانی در سطحی که او توپ میزند، در اروپا شاغل نیست. چطور جایی در تفکرات کادر فنی ندارد؟ با در نظر گرفتن نمایشها و آمار درخشان اللهیار، نادیده گرفتن او در تیم ملی عجیب به نظر میرسد. مهاجمی با شتاب، دوندگی و سرعت بالا که توانایی بازی به عنوان وینگر را هم دارد.
در برداشتن یک به یکها خوب است و در پرس و جنگندگی هم قابل قبول عمل میکند و مهمتر از همه؛ چارچوب شناس است و میتواند گل بزند و به تیمش کمک کند. فورواردی ۲۵ ساله که با توجه به بازیکنان بالای ۳۰ سال تیم ملی، جوان هم محسوب میشود. یکی از ایرادات امیر قلعهنویی در این چند سال، عدم پاسخگویی واضح به انتقادات و عدم شفافسازی صحیح در رابطه با تصمیمات مختلف کادر فنی تیم ملی است. سرمربیان تیمهای اروپایی، چون زیدان و کلوپ، مرتباً با خبرنگاران و اصحاب رسانه در ارتباطند و در وقفه بازیهای ملی، مرتباً در رابطه با تصمیمات فنی خود صحبت میکنند.
سعید الهویی در اظهار نظری بسیار کوتاه، مسائل رفتاری را دلیل خط خوردن صیادمنش عنوان کرد، اما آیا همین جمله کوتاه چرایی عدم دعوت از او را توضیح میدهد؟ آیا برای محروم کردن رویفُرمترین لژیونر حال حاضر فوتبال ایران از پوشیدن پیراهن تیم ملی همین یک جمله کافی است؟ آن هم کسی که کمتر کسی حاشیهای در این سالها از او دیده؟ فکر نمیکنید برای توجیه غیبت او نیاز به دلیل و برهان فنی است؟ اگر بدرفتاری خاصی صورت گرفته، چرا آن را به طور واضح بیان نمیکنید؟ بدون شک هواداران و مخاطبان فوتبال ایران، به پاسخی قانعکنندهتر از آنچه الهویی بیان کرد نیاز دارند؛
آن هم در ماههای منتهی به جام ملتهای آسیا که عملکرد کادر فنی بیش از پیش زیر ذرهبینها است. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
