کیارش شیراوند، فیلمساز و کارگردان فیلم کوتاه «محله» درباره این فیلم گفت: این فیلم درباره فردی است که پس از سالها به محله قدیمی خود بازمیگردد. «محله» نگاهی به محله سیدخندان دارد و شخصیت اصلی آن فردی است که از کودکی تا حدود ۴۰ سالگی در این محله زندگی کرده و پس از چند سال دوری، دلتنگ محله خود شده است. وی افزود: همراه با این شخصیت به محله رفتیم تا ببینیم چه چیزی باعث شده است او پس از سالها همچنان دلتنگ محلهاش باشد و همین موضوع زمینه ساخت فیلم «محله» را فراهم کرد.
این فیلمساز درباره موضوع اصلی این اثر اظهار کرد: موضوع اصلی فیلم، احساس تعلق و هویت محلی است. هویت محلی میتواند در بسیاری از بحرانها باعث افزایش تابآوری افراد شود. محله سیدخندان نیز در جنگ اخیر آسیب زیادی دید، اما با کمک و همدلی مردم توانستیم از این اتفاق ناخوشایند عبور کنیم. وی ادامه داد: وقتی احساس تعلق به یک محله به شکل عمومی و جمعی وجود داشته باشد، میتوان در برابر اتفاقات ناخوشایند، از جمله جنگ، تابآوری اجتماعی بیشتری داشت و راحتتر از بحران عبور کرد. ساخت فیلم ۱۰۰ ثانیهای؛
تمرینی برای رشد فیلمساز شیراوند درباره تجربه ساخت فیلم ۱۰۰ ثانیهای و اینکه آیا زمان کوتاه در این قالب یک محدودیت است یا مزیت، گفت: قطعاً برای فیلمسازی که این قالب را تجربه میکند، میتواند یک مزیت باشد. من پیش از ساخت فیلمهای ۱۰۰ ثانیهای، فیلمهای ۱۰ و ۱۵ دقیقهای میساختم و نخستین سؤالی که هنگام ورود به این قالب برایم ایجاد شد این بود که چگونه در ۱۰۰ ثانیه حرف خودم را بزنم، بدون اینکه فیلم شعاری شود. وی افزود: این مسئله یک چالش برای هنرمند ایجاد میکند که باعث رشد او میشود.
فیلمساز باید یاد بگیرد در لفافه حرف خود را بیان کند و در کوتاهترین زمان ممکن، ایده و حرف مورد نظرش را به مخاطب منتقل کند. به نظر من، دوستانی که فیلم ۱۰۰ ثانیهای ساختهاند، از این نظر یک گام جلوتر هستند. فرم؛ کلید روایت در زمان کوتاه کارگردان فیلم کوتاه «محله» درباره اینکه آیا میتوان در مدت ۱۰۰ ثانیه شخصیتپردازی و روایت قابل قبولی ارائه کرد، بیان کرد: این موضوع به فرم فیلم بستگی دارد. برخی فیلمسازان از لانگتیک استفاده میکنند و برخی دیگر سراغ پلانهای متعدد میروند. من نیز در فیلمهایم از پلانهای مختلف و کاتهای متعدد استفاده میکنم.
این فیلمساز ادامه داد: یکی از روشهایی که میتوان در این قالب از آن استفاده کرد، سکانسهای مونتاژی است؛ به این شکل که صحنههای متعددی داریم، اما در تدوین بهگونهای عمل میکنیم که مخاطب از طریق کاتها دچار اذیت نشود. وی افزود: حتی میتوان قصه سه روز را در ۱۰۰ ثانیه روایت کرد، اما این موضوع به فرم انتخابشده در فیلمبرداری و تدوین بستگی دارد. اگر کارگردان با فرمهای مختلف فیلمهای ۱۰۰ ثانیهای آشنا باشد، میتواند حرف خود را در این قالب قرار دهد و ارتباط مناسبی با مخاطب برقرار کند.
فیلم کوتاه باید از ایده شروع شود، نه اندیشه کلی شیراوند با اشاره به مهمترین خطری که ممکن است یک فیلمساز در ساخت فیلمهای بسیار کوتاه با آن مواجه شود، اظهار کرد: یکی از خطرناکترین اتفاقات این است که فیلمساز ابتدا یک اندیشه کلی را انتخاب کند و بعد بخواهد صرفاً بر اساس آن فیلم بسازد؛ مثلاً تصمیم بگیرد درباره کمبود آب فیلم بسازد و از همان ابتدا سراغ ساخت فیلم برود. وی تأکید کرد: فیلم ۱۰۰ ثانیهای باید از ایده شروع شود؛ ایدهای متفاوت و کارنشده که فیلمساز بتواند درباره آن کنجکاوی کند و به عمق آن برود.
بعد از اینکه ایده را شناخت و در آن کاوش کرد، در مرحله آخر میتواند اندیشه داستان را به آن اضافه کند. این فیلمساز افزود: آن اندیشه میتواند درباره کمبود آب، آلودگی هوا یا جنگ باشد، اما مهم این است که ابتدا یک ایده بکر پیدا شود، فیلمساز درباره آن کنجکاوی و کاوش کند و در مرحله نهایی اندیشه خود را به داستان اضافه کند. این روند کمک میکند فیلم به سمت شعارزدگی نرود. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
