رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین، با تأکید بر اینکه دستمزد کارگران در بخش تولید صنعتی حداکثر ۷ درصد از هزینه نهایی تولید را تشکیل میدهد، گفت: در شرایطی که هزینه سایر نهادههای تولید از جمله آب، برق، گاز، حملونقل و تأمین مالی نسبت به اسفندماه بیش از دو برابر شده و قیمت کالاها نیز بیش از ۵۰ درصد افزایش یافته است، افزایش دستمزد کارگران نباید مسئلهای غیرممکن تلقی شود. او تأکید کرد افزایش ۱۰ تا ۱۵ درصدی مزد گرهی از کار کارگران باز نمیکند و افزایش دستمزد حداقل باید ۲۵ درصد باشد.
به گزارش خبرآنلاین مجیدرضا حریری، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین و فعال بخش خصوصی، با تأکید بر اینکه سهم دستمزد کارگران از هزینه نهایی کالا در بخشهای مختلف اقتصاد متفاوت است، گفت: در بخش خدمات هزینه دستمزد سهم بیشتری دارد، اما در تولید صنعتی، دستمزد کارگران حداکثر ۷ درصد از کل هزینه را تشکیل میدهد.
وی افزود: امروز نسبت به اسفندماه، هزینههای تولید در سایر نهادهها از جمله آب، برق، گاز، حملونقل و سود تأمین مالی بیش از دو برابر شده است. قیمتها نیز با این تورم بالا خود را تطبیق داده و به همین دلیل امروز نسبت به اسفندماه بیش از ۵۰ درصد تورم را شاهد هستیم.
حریری ادامه داد: این امر بیانگر این است که ما تولیدکنندگان خدمات و کالاهای داخلی، قیمت مصرفکننده خود را حداقل ۵۰ درصد بالا بردهایم و من نمیدانم چه اشکالی دارد دستمزد کارگران هم بالا برود. وقتی همه هزینهها افزایش پیدا کرده است، میتوانیم دستمزد را هم افزایش دهیم.
وقتی هزینه تولید دو برابر شده، چرا مزد بالا نرود؟
دولت بیشترین مقاومت را در مقابل افزایش دستمزد دارد
رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین با بیان اینکه در مقابل افزایش دستمزدها دو نوع مقاومت وجود دارد، گفت: یک طرف مقاومت روانی است و از سوی دیگر، یک مقاومت هم از سوی دولت وجود دارد که به نظر من عامل عمده ایستادگی در برابر افزایش منصفانه دستمزدها، مقاومت دولت است. دولت در کنار نهادهای حاکمیتی، بزرگترین کارفرمای کشور است و مقاومت میکند.
وی افزود: بعید میدانم هیچ کارفرمایی که سرش به تنش بیارزد مخالف افزایش دستمزد باشد. حتی در صحبت با دوستانم، مخالفتی در بخش خصوصی ندیدیم. خیلیها خودشان ۲۰ تا ۲۵ درصد افزایش دادهاند. بنابراین کارفرمایان هم نسبت به وضعیت مزد احساس خوبی ندارند و برخی بدون فشار قانون هم تا جای ممکن دستمزد کارگران خود را افزایش دادهاند.
بهرهوری بدون تأمین حداقل معیشت کارگر ممکن نیست
حریری در مورد نقش افزایش مزد در بهبود بهرهوری و کیفیت تولید گفت: بهرهوری در کل یک مسئله مدیریتی است. امروز ما دیگر کیفیت کار نداریم، چون الان باید کار کردن برای کارگر صرفه داشته باشد و امروز ندارد. کارگر باید بابت کاری که میکند مزدی دریافت کند که از پس حداقلهای زندگی خود و خانوادهاش برآید.
وی ادامه داد: اگر کارگر با ۸ ساعت کار نتواند مخارج حداقلی زندگی خود را که الان میگویند ۷۰ تا ۸۰ میلیون تومان است تأمین کند، چه دلیلی وجود دارد که کار کند؟ مزد اگر نتواند هزینههای کارگر را تأمین کند، کل فلسفه کار کردن زیر سؤال میرود.
حریری با اشاره به افزایش تعداد نیروی کار دوشغله و سهشغله اظهار کرد: امروز بخش بزرگی از نیروی کار دوشغله و سهشغله شدهاند و این مسئله مشکلساز است، زیرا هر قدر مشاغل یک فرد بیشتر شود، تمرکز و تعلق او به بنگاههایی که در آنها شاغل است نیز کاهش مییابد.
وی افزود: امروز دیگر نیروی کار تربیتشده و ماهر پیدا نمیکنیم و کارفرمایان هم برای یافتن نیروی کیفی دچار مشکل شدهاند. من معمولا با دوستانم صحبت میکنم. واحدهای بزرگی هستند که ۳۰ درصد پارسال تولید میکنند و میگویند اگر تعدیل کنیم و دو ماه دیگر اوضاع تثبیت شد، کجا نیروی جایگزین بیاوریم؟ چطور میتوانیم نیرویی را که سالها پیش ما بوده اخراج کنیم و اگر وضعیت تغییر کرد، چه کسی میتواند جایگزین او شود؟
رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین تأکید کرد: نیروی انسانی سرمایه یک واحد اقتصادی است و این سرمایه محصول سالها کار کردن است و جایگزین کردن آن با نیروی صفرکیلومتر امکانپذیر نیست. بنابراین اکثریت بخش خصوصی مخالفتی با افزایش دستمزد ندارند.
حریری: افزایش ۲ تا ۳ میلیون تومانی یعنی هیچ
حریری در مورد اینکه گفته میشود افزایش مزد احتمالا در حد ۲ تا ۳ میلیون تومان خواهد بود، گفت: دو، سه میلیون تومان یعنی هیچ. افزایش دستمزد ۱۰ تا ۱۵ درصد مهم نیست و با این تورم گرهی از کار کسی باز نمیکند.
وی افزود: من فکر میکنم افزایش مزد حداقل باید ۲۵ درصد باشد تا کارگر امکان سر کار آمدن با این قیمتها را داشته باشد.
حریری ادامه داد: کارگری که کارش ثروتآفرین است باید تصمیم بگیرد که با این حقوقها بماند یا برود سراغ کار دیگری. از دست دادن نیروی انسانی زیان بزرگی است.
منظور از کارگر فقط نیروی کار یدی نیست
وی با اشاره به گستردگی مفهوم نیروی کار گفت: وقتی راجع به کارگر حرف میزنیم، داریم راجع به افرادی حرف میزنیم که لزوما در کارگاه هستند. تمام بازاریابها، تمام نیروهای اداری، تمام نیروهای فناوری اطلاعات و نیروهای حسابداری و مالی، همگی کارگر یک واحد تولید هستند و هر کس بیمه تأمین اجتماعی دارد، در ردهبندی افزایش مزد یک کارگر است.
حریری افزود: موضوع صرفا کار یدی نیست و تازه نیروی کار یدی آن بخش که توانایی دارد، حاضر نیست با این ارقام سر کار بیاید و همین الان حقوق بیشتری میگیرند.
وی گفت: حداقل دولت باید با توجه به تورم ۶ ماه اخیر، مزد را بالا ببرد.
رکود تولید و افزایش هزینههای بنگاهها
حریری در عین حال با اشاره به مشکلات کارفرمایان گفت: از سوی دیگر، کارفرماها هم چند اشکال دارند. بازار ما امروز راکد است و مشکل فروش کالا داریم و درآمدهای فروش بنگاهها بهشدت کم شده است. هزینههای دیگر، منهای مزد، نیز بهشدت بالا رفته است.
وی افزود: مثلا یک بنگاه تولیدی پارسال برای ارز یک میلیون دلاری مورد نیاز واردات، ارز را ارزانتر میگرفت، ولی الان باید آن را با دلاری ۱۶۰ هزار تومان یا بیشتر تأمین کند.
حریری: هر سه ضلع باید برای عبور از بحران انعطاف نشان دهند
رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین تأکید کرد: بخش بزرگی از این مسئله باید در تعامل حل شود. یعنی کارگر نسبت به تورم باید کمی کوتاه بیاید و به رقمی کمتر تن دهد و کارفرما هم باید کمک کند. دولت نیز باید با بخشودگی مالیاتی و حتی بیمهای، بخشی از این هزینه را تقبل کند.
وی در پایان گفت: با همکاری این سه ضلع میتوان از این بحران عبور کرد. باید هر سه طرف تا حدی انعطاف به خرج دهند تا از این برهه حساس و سرنوشتساز کشور بگذریم.
منبع: خبرآنلاین
