به گزارش گروه رسانهای شرق،
خشی از این دانشآموزان ماههایی را با صدای جنگ، جابهجایی خانوادهها، تعطیلی کلاسها و اضطراب بازگشت گذراندهاند. بعضی مدارس آسیب دیدهاند، بعضی مدتی محل اسکان آوارگان بودهاند و بعضی هنوز برای برگشتن به وضعیت عادی به زمان و هزینه نیاز دارند.
ارزیابی وزارت آموزش لبنان و یونیسف از بیش از هزار مرکز آموزشی، ابعاد مسئله را روشنتر میکند: صدها مرکز آموزشی در جریان جنگ آسیب دیدهاند و دهها مرکز بهطور کامل تخریب شدهاند. اما مسئلهای که کمتر در قاب دوربین دیده میشود، خود ساختمان نیست؛ وقفه طولانی در آموزش، افت تحصیلی و آثار روانی جنگ بر کودکانی است که حالا باید دوباره پشت همین میزها بنشینند.
برای همین، شاید مهمترین بخش این تصویر همان چیزی باشد که در نگاه اول عادی به نظر میرسد: کلاس تشکیل شده است.
معلم درس میدهد. بچهها مینویسند. دفترها دوباره باز شدهاند.
مدرسه هنوز کامل نیست، اما درس را شروع کردهاند؛ شاید چون در جنوب لبنان برای منتظر ماندن تا «عادی شدن همهچیز» نمیشود تاریخ تعیین کرد.
اینجا زندگی معمولاً پیش از آنکه خرابیها کاملاً ترمیم شوند، برمیگردد. مغازه باز میشود، خانواده به خانه برمیگردد و مدرسه، حتی با دیوار سیمانی و سقف ناتمام، دوباره بچهها را صدا میزند.
جنگ هنوز رد خودش را روی دیوارهای جنوب گذاشته، اما پشت همین دیوارهای ناتمام، یک نسل دوباره درسش را شروع
منبع: شبکه شرق
