باشگاه خبرنگاران جوان- معاویه بن عمار به امام صادق (ع) عرض کرد: دعایی برای روزی به من تعلیم دهید. حضرت دعایی به او آموخت که معاویه بن عمار درباره آن میگوید: «من دعایی روزیآورندهتر از آن ندیدهام.» امام صادق (ع) فرمود: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی مِنْ فَضْلِکَ الْوَاسِعِ الْحَلَالِ الطَّیِّبِ رِزْقاً وَاسِعاً حَلَالًا طَیِّباً بَلَاغاً لِلدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ صَبّاً صَبّاً هَنِیئاً مَرِیئاً مِنْ غَیْرِ کَدٍّ وَ لَا مَنٍّ مِنْ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ إِلَّا سَعَهً مِنْ فَضْلِکَ الْوَاسِع؛
فَإِنَّکَ قُلْتَ: ﴿وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ﴾، فَمِنْ فَضْلِکَ أَسْأَلُ وَ مِنْ عَطِیَّتِکَ أَسْأَلُ وَ مِنْ یَدِکَ الْمَلْأَى أَسْأَل.» در این دعا، از خداوند درخواست رزق گسترده، حلال و پاکیزه و روزیای که برای دنیا و آخرت کافی باشد، شده است. این روایت در کتاب «الکافی» اثر شیخ کلینی، جلد دوم، صفحه ۵۵۰، حدیث اول آمده و مرحوم آیتالله سیداحمد زنجانی نیز آن را در «اربعینیات»، اربعین سوم، حدیث ۳۸، صفحه ۲۲۲ نقل کرده است. منبع: فارس
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
