جام جم آنلاین: اگر برای پول؛ وقت و از همه مهتر شعور خود ارزش قائلید، به دیدن تازهترین شاهکار سینمای ایران نروید، یک فیلم مستهجن و بی آبرو به نام «خانوم والده» که این روزها در سینماهای کشور روی پرده است و دست اندرکاران آن با افتخار از فروش بالای آن سخن میگویند.
فیلمی که فقط خوب میفروشد!شاید مشکل سینمای ایران درست از جایی آغاز شد که «آمار فروش» به معیاری برای خوب و بد بودن یک اثر تبدیل شد. این تغییر نگاه، تنها نشان دهنده یک سلیقه مدیریتی یا شاخصی برای سنجش عددی رشد سینماست، بلکه مشخصترین نشانه برای تغییر رویکرد و نگاه در مدیریت سینما و فرهنگ و هنر کشور است.
فروش بالا، اگرچه از نظر اقتصادی خوب است و کسی منکر آن نیست که سینما برای سرپاماندن به گیشه هم نیاز دارد، اما یک شاخص آماری است که اگر با دیگر شاخصها بخصوص شاخصهای کیفی همراه نشود، سینمای ایران را به همین مسیری میبرد که دیگر نمیشود همراه با خانواده به سینما رفت چرا که ممکن است فرزندتان از شما بپرسد که چرا آقای رضا نیکخواه، خانم رضا عطاران (!) را به زور به حمام برده است و آن خانم چرا با وحشت از دست او فرار میکند!فروش بالا یعنی اینکه هرچقدر بتوانی مخاطبان را برای دیدن چیزهایی تحریک کنی که شاید به واسطه آنها بخندند، همان کاری که لودهها و لوطیهای قدیم در عروسیها و مجالس میکردند و با بیان جوکهای سخیف و حرکات غیراخلاقی سعی در جلب توجه مخاطب داشتند.
زن پوشی و قر دادن و رقصیدن رقاصهای روحوضی البته به شلختگی و زشتی چیزی که از رضا عطاران و عباس جمشیدی فر سر میزند، نیست، اما مسأله «خانوم والده» این است که اصلاً برای همین لودگیهای سخیف ساخته شده است.
رضا عطاران با مایوی زنانه!این فیلم نه داستان دارد، نه بازی و نه چفت و بستی که بشود حداقل لحظاتی آن را تحمل کرد. فیلمنامه چنان سردستی و آب بندی شده است که برای هر سکانس آن میتوان دهها ایراد چید. اصلاً مشخص نیست که آن مراسم مهم رسمی چیست، جسد مادر خانواده چه شد، چرا یکباره شخصیتهای داستان سر از استخر زنانه در میآورند و چرا تبهکاران قبل از این به فکرشان نرسید که فیلمشان در دوربینهای بانک ضبط شده است.
شوخی با بدن زنان و عادت ماهانهشخصیتهای باسمهای، بازیهای شلخته و اجرای سست صحنههای مختلف فیلم نشان میدهد در اینجا با یک فیلم سینمایی رو به رو نیستیم، با چند ریلز اینستاگرامی با موضوعاتی مانند شوخی با اندام و بدن زنان و عادت ماهانه، رقص مردان زنپوش و شوخیهای جنسی رو به رو هستیم که کنار هم چیده شدهاند. اگر سقوط سینمای ایران به پستترین مراحل، یک نمونه عینی و یک مثال جامع نیاز داشته باشد، در یک کلمه میشود آن را خلاصه کرد: «خانوم والده!» البته میتوان برای بازیگر بااستعداد و خوبی مانند رضا عطاران هم تأسف خورد که چنین فیلمی را در کارنامه خود ثبت کرده است!
منبع: جام جم آنلاین
