جردن باروز و فرانک چامیزو از نامهای برجسته کشتی جهان در یک دهه اخیر محسوب میشوند؛ دو کشتیگیری با سبکهای متفاوت که هر کدام افتخارات قابل توجهی در کارنامه خود دارند. باروز در دوران حرفهای خود موفق به کسب مدال طلای المپیک و ۶ عنوان قهرمانی جهان شده است؛ در سوی دیگر، چامیزو ۲ بار قهرمان جهان شده و سه بار برای رسیدن به مدال طلای المپیک تلاش کرده است. با این حال، یکی از نکات قابل توجه درباره این دو کشتیگیر، تفاوت در سبک زندگی و نگاه آنها به تمرین و آمادهسازی است؛ موضوعی که چامیزو در یک پادکست به آن اشاره کرده است.
چامیزو با توصیف باروز به عنوان فردی بسیار آرام و منضبط، گفت مهمترین چیزی که از این کشتیگیر آمریکایی یاد گرفته، داشتن زمان مشخص برای هر کار بوده است. وی برای توضیح این ویژگی، خاطرهای از یک تمرین مشترک با باروز را تعریف کرد. چامیزو روایت کرد که پس از پایان تمرین، باروز از او خواست برای شام با یکدیگر به رستوران بروند. چامیزو پیشنهاد داد حدود ساعت ۹ شب این کار را انجام دهند، اما پاسخ باروز برای او غیرمنتظره بود. باروز به او گفته بود که ساعت ۹ شب در رختخواب است و در آن زمان میخوابد و پیشنهاد کرده بود ساعت ۵ عصر برای شام بروند.
اما برنامه باروز به همین جا ختم نمیشد. چامیزو میگوید پس از شام، باروز به سالن تمرین رفت؛ چراکه پیش از آن قول داده بود برای کودکان تمرین برگزار کند. چامیزو با اشاره به این برنامه منظم گفت که همین موضوع او را تحت تأثیر قرار داده است؛ اینکه یک ورزشکار برای فعالیتهای مختلف زندگی خود زمان مشخصی داشته باشد و به آن پایبند بماند. به اعتقاد چامیزو، ورزش حرفهای بدون چنین انضباطی دشوار است و گاهی ورزشکار باید خودش را مجبور کند که مطابق برنامه پیش برود. ۱۴ بارفیکس به جای ۱۵ بار، شاید در لحظه مهم نباشد؛ اما در طول زمان تعیینکننده است.
باروز نیز در مصاحبهای درباره فلسفه تمرینی خود صحبت کرده و اهمیت انجام کامل تمرینات را توضیح داده است. وی گفته است ممکن است انجام دادن ۱۴ بارفیکس به جای ۱۵ بار در همان لحظه تفاوت چندانی نداشته باشد، اما در طول زمان همین تفاوتهای کوچک میتوانند اهمیت زیادی پیدا کنند. باروز تأکید کرده بود که همیشه وسواس داشته تمام تمرینات را به شکل کامل انجام دهد و اگر حتی یک تکرار را انجام نمیداد و بعد در مسابقه شکست میخورد، ذهنش به همان یک تکرار ناقص برمیگشت.
به همین دلیل، او تلاش میکرد مطمئن شود تمام توان خود را در تمرین به کار گرفته است و حتی در صورت نیاز، یک تکرار اضافه انجام میداد تا از کامل بودن کار خود مطمئن باشد. این نگاه، تصویری از رویکردی را نشان میدهد که در آن قهرمانی صرفاً به استعداد یا توانایی فنی وابسته نیست و جزئیات تمرین و سبک زندگی نیز اهمیت پیدا میکند. باروز هنوز به «آخرین رقص» فکر میکند درباره سختکوشی جردن باروز نیز روایتهای زیادی مطرح شده است؛ کشتیگیری که بخش مهمی از زندگی خود را با این رشته ورزشی گره زده و حتی در ۳۸ سالگی نیز تمرین را کنار نگذاشته است.
باروز در سالهای اخیر همچنان از کشتی فاصله کامل نگرفته و طبق این روایت، برای بازگشت به رقابتهای بزرگ انگیزه دارد. قهرمان المپیک اخیراً از تمایل خود برای تلاش جهت حضور در بازیهای المپیک سخن گفته است؛ موضوعی که میتواند زمینهساز بازگشت دوباره یکی از پرافتخارترین کشتیگیران نسل اخیر به صحنه رقابتهای بینالمللی باشد. اگر این بازگشت اتفاق بیفتد، هواداران کشتی شاهد فصل دیگری از دوران حرفهای جردن باروز خواهند بود؛ کشتیگیری که کارنامهاش با طلای المپیک و ۶ قهرمانی جهان ثبت شده و حالا همچنان برای ادامه مسیر ورزشی خود انگیزه دارد.
شاید مهمترین پیام روایت چامیزو از باروز همین باشد: در بالاترین سطح ورزش، تفاوت قهرمانان گاهی نه در یک فن پیچیده، بلکه در همان یک تکرار اضافه، یک ساعت خواب بهموقع یا پایبندی به برنامهای شکل میگیرد که هر روز، بدون استثنا، اجرا میشود. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
