به گزارش گروه رسانهای شرق،
بهتازگی دو گزارش متفاوت درباره تلاشهای کره شمالی در زمینه تسلیحات هستهای منتشر شده است؛ یکی درباره زلزلههایی که در یک کوه این کشور ثبت شده و دیگری از درآمدزایی کارگران کره شمالی در کشورهای خارجی حکایت دارد.
طبق گزارشی که در نشریه ساینس منتشر شده، آزمایشهای هستهای کره شمالی کوه مانتاپ را که با نام مانتاپسان مشهور است، به یک نقطه زلزلهخیز تبدیل کرده است. طبق این گزارش، تقریبا ۱۰ سال از آخرین آزمایش هستهای زیرزمینی کره شمالی در این کوه میگذرد، با این حال، طبق یک مطالعه جدید که بخشی از آن براساس عکسهای فضایی گرفته شده است، به نظر میرسد زمینشناسی این مکان به دلیل انفجارهای شدید بهشدت تغییر کرده است.
کوانگ هی کیم، زلزلهشناس و ژئوفیزیکدان دانشگاه ملی پوسان کره جنوبی میگوید: «آزمایشهای هستهای مکرر زیرزمینی بهتدریج سنگهای اطراف را آشفته و آسیبدیده کرده و تنشهای مؤثر بر گسلهای از پیش موجود را تغییر دادهاند». او میگوید جدیدترین آزمایش هستهای، در سال ۲۰۱۷ بیشترین خسارت را به بار آورد و پس از آشفتهشدن برخی از گسلهای لرزهای در کوه، یک اثر دومینویی آغاز شده است.
طبق مقاله نشریه ساینس، تقریبا هزارو 400 زلزله بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۵ در آنجا رخ داده است و از سوم سپتامبر ۲۰۱۷ -تاریخ آخرین آزمایش هستهای شناختهشده در آنجا- از نظر فراوانی و بزرگی افزایش یافتهاند. تخمین زده میشود این انفجار معادل ۱۰۰ تا ۲۵۰ کیلو تن تیانتی باشد یا تا ۲۰ برابر انرژی انفجاری است که هیروشیما را در سال ۱۹۴۵ با خاک یکسان کرد. کوه مانتاپ یک نمونه اولیه از «کوه خسته» است؛
اصطلاحی در دوران جنگ سرد برای یک سایت آزمایش هستهای که در آن زمین آنقدر توسط انفجارهای عظیم زیرزمینی شکسته میشود که بیفایده میشود و دیگر نمیتواند گازهای رادیواکتیو حاصل از انفجارها را به دام بیندازد. آزمایش هستهای حرارتی سال ۲۰۱۷ عملا قله کوه مانتاپ را فروریخت. طبق گزارش دیگری که ایبیسی نیوز منتشر کرده است، کارگران کره شمالی در روسیه و چین هزینه برنامه تسلیحات هستهای را تأمین میکنند.
یک گزارش نشان میدهد کارگران کره شمالی که در خارج از این کشور مشغول به کار هستند، سال ۲۰۲۴ بین ۴۵۰ میلیون دلار آمریکا تا ۸۰۰ میلیون دلار برای برنامه تسلیحات هستهای این کشور تأمین کردهاند. این کارگران عمدتا در چین و روسیه مشغول به کار بودهاند و شمار آنها بین ۳۵ هزار تا ۱۰۱ هزار نفر بوده است. گروههای حقوقبشری مدتهاست برنامه کار اجباری کره شمالی را محکوم کردهاند و میگویند هزاران کارگر در حالی که برای حکومت این کشور ارز خارجی به دست میآورند، تحت کنترل، سوءاستفاده و اجبار قرار دارند. دستکم ۱۷ کشور «مظنون به ادامه میزبانی از کارگران» کره شمالی هستند.
چین همواره میزبانی از کارگران غیرقانونی کره شمالی را انکار و بین سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ دستکم ۱۰ هزار کارگر را از کشور خارج کرده است؛ اما گروههای حقوقبشری و خبرنگاران تحقیقی دریافتهاند هنوز هزاران نفر از آنها در کارخانهها، واحدهای صنعتی و ناوگانهای ماهیگیری چین مشغول به کار هستند. کره شمالی همچنین شمار فزایندهای از کارگران خود را به روسیه اعزام میکند؛ کشوری که به گفته این گزارش، طرحی برای صدور روادید دانشجویی ایجاد کرده است تا کارگران کره شمالی را «استتار» کند.
در این گزارش آمده است: «کارگران کره شمالی در خارج از کشور دستمزدهای پایینی دریافت میکنند، روزانه ۱۲ تا ۱۸ ساعت و شش یا هفت روز در هفته کار میکنند و موظف هستند ۸۰ تا ۹۰ درصد درآمد خود یا حتی بیشتر را به دولت جمهوری دموکراتیک خلق کره تحویل دهند. همچنین تا ۳۰ درصد از مبالغی که کارگران بهعنوان حواله برای خانواده خود ارسال میکنند، بهعنوان هزینه اضافی از آنها دریافت میشود و آنها باید هزینههای دیگری ازجمله هزینههای مربوط به سفر، غذا و محل اقامت را نیز بپردازند. در بسیاری از موارد، این وضعیت عملا به مصادره کامل دستمزدها منجر میشود.
منبع: شبکه شرق
