رویداد۲۴| در روزهایی که حفظ انسجام داخلی و کنار گذاشتن اختلافات سیاسی بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته، راهاندازی سامانهای با عنوان «علاج» بحث تازهای را درباره نحوه مواجهه با مخالفان جمهوری اسلامی در خارج از کشور ایجاد کرده است. آنطور که درباره این سامانه مطرح شده، افراد میتوانند مشخصات و اطلاعات مخالفان جمهوری اسلامی در خارج از کشور را در اختیار این سامانه قرار دهند تا اطلاعات آنها برای بررسی و پیگیریهای بعدی به نهادهای مربوط ارجاع شود. در چنین شرایطی، اما یک پرسش اساسی شکل میگیرد؛
اینکه آیا سپردن شناسایی و معرفی افراد به خود شهروندان، میتواند در کنار کارکردهای امنیتی موردنظر، زمینه شکلگیری نوعی «خبرچینی مردم برای مردم» را نیز فراهم کند؟ موضوع زمانی حساستر میشود که بدانیم ممکن است میان افراد اختلافات شخصی، خانوادگی، کاری یا سیاسی وجود داشته باشد و همین اختلافات، انگیزهای برای معرفی یک فرد به عنوان مخالف یا فرد مسئلهدار ایجاد کند. از سوی دیگر، مرز میان مخالفت سیاسی، فعالیت مدنی و اقداماتی که از نظر قانون جرم محسوب میشوند، مسئلهای است که در چنین سازوکاری اهمیت زیادی پیدا میکند.
حالا سوال اینجاست که در شرایطی که جامعه بیش از هر چیز به افزایش اعتماد و انسجام نیاز دارد، چنین سامانهای چگونه میتواند میان شناسایی اقدامات واقعی علیه امنیت کشور و جلوگیری از گزارشهای شخصی و اختلافات میان شهروندان تفکیک قائل شود؟ پرسشی که پاسخ به آن میتواند درباره پیامدهای اجتماعی و حقوقی «علاج» تعیینکننده باشد. در همین راستا خبرآنلاین با احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، گفتوگو کرده است؛ وی در این باره گفت: «قانونی داشتیم که البته در حال حاضر نام دقیق آن را به خاطر ندارم و موضوع جاسوسی نیز در آن مطرح بود.
بر اساس این قانون، افرادی که در خارج از کشور با رادیوها و رسانههای بیگانه همکاری میکنند، مشمول برخوردهایی میشوند.» وی افزود: «البته باید میان مصاحبه کردن، صحبت کردن علیه کشور یا حضور در تجمعات و اقداماتی که اثرگذاری بیشتری دارد، تفاوت قائل شد. معمولاً با افرادی که از خارج از کشور چنین فعالیتهایی انجام میدهند، به نوعی از سوی قوه قضاییه برخورد یا مجازات در نظر گرفته میشود.» بخشایش اردستانی ادامه داد: «برای مثال، آقای علی کریمی از جمله افرادی با این ویژگی است که میتواند گروهی را بسیج کند و آنها را به حرکت وادارد.
طبیعتاً وقتی چنین فردی علیه جمهوری اسلامی موضع میگیرد، قیام میکند یا افراد را به خرابکاری دعوت میکند، موضوع متفاوت خواهد بود.» عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس تصریح کرد: «تا زمانی که افراد دیگران را به نافرمانی مدنی دعوت میکنند، میتوان این موضوع را تحمل کرد؛ همان چیزی که رهبر شهید و امام راحل نیز درباره آن صحبت کرده بودند.
اما زمانی که افراد از نافرمانی مدنی فراتر میروند و مردم را به حضور در تظاهرات و اقدامات مشخص دعوت میکنند و حتی به آنها میگویند کجاها را اشغال کنند یا چه مکانهایی را در اختیار بگیرند، موضوع کاملاً متفاوت است.» وی ادامه داد: «اینکه ما از سوی یک سایت یا رسانه بخواهیم زمینهای ایجاد کنیم تا افراد عقدههای شخصی خود را تخلیه کنند و مثلاً فردی با فرد دیگری که در خارج از کشور زندگی میکند، وارد درگیری شود، به نظر من کار درستی نیست.» بخشایش اردستانی افزود: «بعد از انقلاب، تعداد زیادی از ایرانیان به خارج از کشور مهاجرت کردند و امروز در بسیاری از کشورهای جهان و شهرهای مختلف، ایرانیان حضور دارند.
به نوعی میتوان گفت در بسیاری از نقاط دنیا جامعه ایرانی شکل گرفته است؛ همانطور که چینیها در کشورهای مختلف جوامع خودشان را تشکیل دادهاند.»
منبع: رویداد 24
