رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی در گفت و گو با میزان درباره اینکه چرا حمایتهای دولتی لزوماً به تولید فیلمهای مخاطبپسند منجر نمیشود، گفت: وقتی درباره اثرگذاری سینما صحبت میکنیم، یکی از عوامل قطعاً فروش فیلم است، اما عوامل دیگری نیز باید در نظر گرفته شود و یکی از وظایف سینما، روایتگری است؛ بهویژه در برهههای خطیر تاریخ که سینما میتواند نقش مهمی در ثبت و روایت وقایع ایفا کند.
حمایت دولتی باید به تکمیل سبد فرهنگی اکران کمک کند وی افزود: سینما در سال گذشته توانست بخشی از این وظیفه را به خوبی بر عهده بگیرد و شاهد آثار خوبی در جشنواره فیلم فجر بودیم، امیدوارم این اتفاق در جشنوارههای پیشرو نیز ادامه پیدا کند. رئیس سازمان سینمایی ادامه داد: اگر یک نهاد فرهنگی به چرخه سینما کمک میکند، باید این حمایت به گونهای باشد که آثار فرهنگی که بخش خصوصی در ابتدا ممکن است رغبتی برای سرمایهگذاری روی آنها نداشته باشد نیز امکان تولید پیدا کنند.
این قطعاً یکی از وظایف دولت است که بخشی از هزینه تولید را در اختیار سازنده قرار دهد تا وقتی درباره سبد اکران صحبت میکنیم، این سبد از محصولات فرهنگی و هنری تهی نباشد.
سینما در جنگ حتی یک روز هم تعطیل نشد فریدزاده درباره عملکرد سینمای ایران در دوران جنگ نیز اظهار کرد: اگر بخواهیم درباره تولید و اکران صحبت کنیم، نخستین نکته این است که سینما تنها جایی بود که تعطیل نشد و حتی یک روز هم تعطیلی نداشت و این اتفاق به یک همت جمعی نیاز داشت که در شرایط بحرانی، در حالی که بمب بر سر مردم میریخت، سینما را به عنوان یک مأمن و محل امید باز نگه داریم تا مردم بتوانند در آنجا فیلم ببینند.
وی افزود: در حوزه تولید نیز همین اتفاق رخ داد، در جشنواره فیلم کوتاه، جشنواره فیلم مستند و جشنواره فیلم فجر، شاهد چند اثر مرتبط با جنگ و جنگ ۱۲ روزه بودیم و در جشنوارههای پیشرو نیز قطعاً این موضوع نقش خواهد داشت. رئیس سازمان سینمایی گفت: اینکه در یک برهه زمانی کوتاه بتوانید چند اثر تولید کنید که در جشنواره حضور پیدا کنند، یعنی روایت جنگ از دل جنگ شکل گرفته است و این خودش شاید یک امر بیبدیل باشد.
تجربهای برای مدیریت سینما در بحرانهای آینده وی با اشاره به تجربه به دست آمده در دوره جنگ، بیان کرد: این اتفاق باعث میشود سازمان سینمایی به تجربهای برسد که در بحرانها چگونه سینما را هدایت کند و مؤسسات و نهادهای مختلف چگونه میتوانند با یکدیگر همکاری داشته باشند. فریدزاده ادامه داد: باید این تجربه را کسب کنیم که مؤسسات و نهادهای مختلف چگونه در شرایط بحران میتوانند با همافزایی، سبد اکران را تهی نکنند و در عین حال وجه روایتگری سینما را نیز به خوبی ایفا کنند.
کتمان نقاط ضعف، عقبگرد است رئیس سازمان سینمایی درباره نقاط ضعف سینما در دوران جنگ نیز گفت: حتماً نقاط ضعف وجود داشته و کتمان نقطه ضعف به معنای درجا زدن و حتی عقبگرد است و باید نقاط ضعف را ببینیم و آنها را بسنجیم. وی مهمترین مشکل را تأمین مالی و بودجه دانست و افزود: اساسیترین مشکل، نبود بودجه یا تأمین مالی برای تولید و همچنین کمک به زیرساختها و اکران بود و این شاید یکی از بزرگترین معضلات ما باشد.
فریدزاده گفت: وقتی سرمایهای نداشته باشید که بتوانید بر اساس آن برنامهریزی درست انجام دهید، طبیعتاً اقداماتی که انجام میشود نیز با محدودیتهایی مواجه خواهد بود. سازمان سینمایی به تنهایی نمیتواند بار سینما را به دوش بکشد وی با تأکید بر ضرورت همکاری نهادهای مختلف برای حل مشکلات سینما اظهار کرد: سازمان سینمایی به تنهایی نمیتواند این مسائل را حل کند و سازمان سینمایی خودش خلق ثروت نمیکند، بلکه ارتباطدهنده بخشهای مختلف است و حل این مسائل حتماً یک همت فرابخشی میطلبد.
رئیس سازمان سینمایی ادامه داد: امیدواریم با کمک نهادهای دیگر، بخش خصوصی و همچنین مؤسساتی که میتوانند در قالب مسئولیت اجتماعی بخشی از این بار را به دوش بکشند، بتوانیم برای مشکلات موجود راهکار پیدا کنیم. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
