وی افزود: ایمپلنت دندان در سالهای اخیر به یکی از روشهای مهم برای جایگزینی دندانهای از دسترفته تبدیل شده است. در این روش، یک پایه که معمولاً از جنس تیتانیوم است در استخوان فک قرار میگیرد و پس از طی شدن مراحل ترمیم و اتصال پایه به استخوان، روکش دندان روی آن قرار داده میشود. هدف این است که دندان جایگزین علاوه بر ظاهر طبیعی، عملکرد مناسبی نیز داشته باشد.این متخصص دهان و دندان درباره شرایط مناسب برای کاشت ایمپلنت گفت: نمیتوان یک نسخه یکسان برای تمام بیماران تجویز کرد.
وضعیت استخوان فک، سلامت لثه، تعداد دندانهای از دسترفته، شرایط دندانهای مجاور، بهداشت دهان و برخی عوامل عمومی میتوانند در تصمیمگیری برای درمان مؤثر باشند.دکتر صفری ادامه داد: پیش از انجام ایمپلنت باید وضعیت استخوان و بافتهای اطراف بهدقت بررسی شود. در برخی بیماران حجم یا تراکم استخوان برای قرار دادن ایمپلنت کافی نیست و ممکن است بیمار ابتدا به درمانهایی مانند پیوند استخوان نیاز داشته باشد.
بنابراین ارزیابی دقیق پیش از جراحی یکی از مهمترین مراحل درمان محسوب میشود.وی با اشاره به نقش فناوریهای جدید در دندانپزشکی اظهار کرد: امروزه استفاده از تصویربرداری سهبعدی و اسکنهای دیجیتال امکان بررسی دقیقتر شرایط فک را فراهم کرده است. پزشک میتواند موقعیت استخوان، دندانهای مجاور، کانال عصب و در برخی موارد وضعیت سینوسها را پیش از جراحی بررسی کند.به گفته دکتر صفری، در ایمپلنت دیجیتال و جراحی هدایتشده اطلاعات بهدستآمده از تصویربرداری و اسکن دیجیتال میتواند برای طراحی محل قرارگیری ایمپلنت مورد استفاده قرار گیرد.
این فرآیند به برنامهریزی دقیقتر کمک میکند و میتواند احتمال خطا در اجرای درمان را کاهش دهد؛ با این حال، فناوری جایگزین تشخیص و مهارت پزشک نمیشود و انتخاب روش مناسب همچنان به شرایط بیمار وابسته است.دکتر صفری در پاسخ به این سؤال گفت: اصطلاح «ایمپلنت فوری» گاهی این تصور را ایجاد میکند که هر فرد میتواند بلافاصله پس از کشیدن دندان، ایمپلنت دریافت کند؛
در حالی که چنین نیست.وی افزود: در شرایطی که استخوان فک وضعیت مناسبی داشته باشد، عفونت کنترل شده باشد و امکان ایجاد ثبات اولیه مناسب برای ایمپلنت وجود داشته باشد، در برخی بیماران میتوان ایمپلنت را بلافاصله پس از کشیدن دندان قرار داد.
اما اگر بیمار با عفونت فعال، تحلیل شدید استخوان یا شرایط نامناسب بافتی مواجه باشد، ممکن است ابتدا به درمانهای مقدماتی نیاز داشته باشد.این متخصص دهان و دندان تأکید کرد: تصمیمگیری درباره ایمپلنت فوری باید پس از معاینه و بررسی دقیق شرایط بیمار انجام شود و نباید صرفاً بر اساس تبلیغات یا کوتاهتر بودن زمان درمان انتخاب شود.وی درباره نگرانی بیماران از درد ایمپلنت بیان کرد: جراحی ایمپلنت با بیحسی انجام میشود و بیمار در زمان انجام جراحی نباید درد قابل توجهی احساس کند.
پس از جراحی، بسته به شرایط درمان ممکن است مقداری تورم، حساسیت یا ناراحتی ایجاد شود که معمولاً با رعایت توصیههای پزشک قابل کنترل است.دکتر صفری اضافه کرد: میزان ناراحتی پس از درمان در افراد مختلف متفاوت است و عواملی مانند تعداد ایمپلنتها، وضعیت استخوان و نوع جراحی میتواند بر آن تأثیر بگذارد.این دندانپزشک درباره طول عمر ایمپلنت گفت: ماندگاری ایمپلنت تنها به برند یا جنس پایه ایمپلنت وابسته نیست.
کیفیت و شرایط استخوان، سلامت لثه، نحوه قرارگیری ایمپلنت، رعایت بهداشت دهان، مراجعه منظم برای معاینه و عادتهایی مانند دندانقروچه همگی میتوانند در طول عمر درمان مؤثر باشند.وی افزود: بیمار نباید تصور کند ایمپلنت یک درمان بدون نیاز به مراقبت است. همانطور که دندان طبیعی به مسواک، مراقبت از لثه و معاینات دورهای نیاز دارد، اطراف ایمپلنت نیز باید بهصورت منظم تمیز و بررسی شود. انتخاب روکش؛
مرحلهای مهم پس از کاشت ایمپلنتدکتر صفری با اشاره به اینکه نتیجه نهایی درمان تنها به پایه ایمپلنت محدود نمیشود، اظهار کرد: روکش ایمپلنت نقش مهمی در ظاهر و عملکرد دندان دارد. فرم، رنگ، اندازه و نحوه قرارگیری روکش باید با دندانهای طبیعی بیمار و شرایط بایت هماهنگ باشد.وی ادامه داد: اگر طراحی روکش بدون توجه به وضعیت دندانهای مقابل، لثه و نحوه جویدن انجام شود، ممکن است فشار نامناسبی به ایمپلنت یا بافتهای اطراف وارد شود.
بنابراین درمان ایمپلنت باید بهعنوان یک فرآیند کامل از مرحله تشخیص تا طراحی و ساخت روکش در نظر گرفته شود.دکتر صفری درباره عوامل خطر در درمان ایمپلنت خاطرنشان کرد: انجام درمان بدون بررسی دقیق شرایط استخوان و لثه، رعایت نکردن اصول کنترل عفونت، بیتوجهی به بهداشت دهان و انتخاب طرح درمان نامتناسب میتواند احتمال بروز عوارض را افزایش دهد.وی همچنین گفت: برخی بیماران تصور میکنند انتخاب ارزانترین گزینه همیشه به معنای صرفهجویی در هزینه است، در حالی که کیفیت درمان، طراحی مناسب و پیگیریهای پس از درمان نیز اهمیت زیادی دارند.
شکست ایمپلنت یا ایجاد مشکلات لثهای میتواند بیمار را با هزینه و درمانهای بیشتری مواجه کند.این دندانپزشک تأکید کرد: مراقبت پس از کاشت ایمپلنت بخش جداییناپذیر درمان است. رعایت دقیق دستورالعملهای پزشک، حفظ بهداشت دهان، پرهیز از وارد کردن فشار غیرطبیعی به محل درمان و مراجعه برای معاینات دورهای میتواند به روند مناسب بهبود و حفظ سلامت ایمپلنت کمک کند.دکتر صفری خاطرنشان کرد: در بیمارانی که دندانقروچه دارند، کنترل این عادت نیز اهمیت زیادی دارد و ممکن است در برخی شرایط استفاده از نایتگارد توصیه شود.
همچنین سلامت لثه باید بهصورت مداوم بررسی شود، زیرا التهاب و مشکلات بافتهای اطراف ایمپلنت میتواند در طول زمان به نتیجه درمان آسیب وارد کند.این متخصص دهان و دندان در پایان تأکید کرد: هدف از ایمپلنت تنها جایگزین کردن یک دندان از دسترفته نیست؛ بلکه باید تلاش شود دندان جدید از نظر سلامت، عملکرد و زیبایی با شرایط دهان بیمار هماهنگ باشد. تشخیص دقیق، برنامهریزی اصولی، اجرای صحیح درمان و مراقبتهای دورهای، چهار عامل مهمی هستند که میتوانند در موفقیت و ماندگاری درمان ایمپلنت نقش داشته باشند.
منبع: جام جم آنلاین
