به گزارش جماران، فرشاد ابراهیم پور نماینده مردم ایزه و باغملک در مجلس شورای اسلامی و عضو هیات رئیسه مجلس شرایط امروز کشور را تحلیل و بررسی کرد. اینکه دولت چگونه توانست به رغم دو جنگ همه جانبه با ۲ کشور اتمی جهان، کشور را به درستی مدیریت کند تا مشکلی در تامین کالاهای اساسی رخ ندهد. همچنین با چه راهکارهایی همه توان خود را در حمایت مادی و معنوی از نیروهای مسلح کشورمان در جنگهای اخیر تحمیلی به کار بست.
تفاهم نامه اسلام آباد و اهمیت راهبردی آن، لزوم وحدت و انسجام داخلی، پیگیری همزمان دیپلماسی و میدان، ناکارآمدی محاصره دریایی در شرایطی که ایران با ۱۵ کشور همسایه است، تحریمها و راهکارهای مقابله با آن، برخی از چالشهای دانش آموزان کنکوری و رتبه بندی معلمان، از جمله محورهایی است که ابراهیم پور به آنها پاسخ داده است. در ادامه این گفت و گو را میخوانید. دولت چهاردهم در شرایط بحران و ۲ جنگی تحمیلی اخیر و به رغم محاصره دریایی، چگونه در زمینه مدیریت بازار، تامین به موقع و کافی کالاهای اساسی و پشتیبانی از نیروهای نظامی و انتظامی عمل کرده است؟
ابراهیم پور: پس از مراسم تحلیف رئیس جمهور اتفاقاتی چون شهادت اسماعیل هنیه، ترورها، تحریمهای شدید اقتصادی، جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان رخ داد. با این حال دولت تمام تلاش خود را انجام داد که فشار خارجی در داخل کم اثر شود و کالاهای اساسی و نیازمندیهای مردم را تا حد امکان تامین شد. در این زمینه باید نمره قابل قبولی به دولت داد که در تامین کالاهای اساسی و انرژی موفق عمل کرده است. حمایت دولت چهاردهم را از نیروهای مسلح چگونه ارزیابی میکنید؟ ابراهیم پور: ساختار حکمرانی در جمهوری اسلامی ایران برای شرایط اقتضایی تدابیر مشخصی دارد.
در شرایط جنگ باید بر اساس مصوبات شورای عالی امنیت ملی اقداماتی صورت بگیرد تا نیروهای نظامی دچار چالش نشوند. دولت علاوه بر اینکه تمام انرژی خود را صرف فشار کمتر به اقشار مختلف به ویژه اقشار ضعیف در داخل جامعه کرد، همزمان پشتیبانی خوبی را هم از نیروهای نظامی به عمل آورد به گونهای که نیروهای نظامی ما توانستند با اقتدار به صورت یکپارچه از تمامیت ارضی کشورمان دفاع کنند. دیدگاه شما نسبت به برخی اقدامات تفرقهافکنانه پس از امضای تفاهمنامه اسلام آباد چیست؟
ابراهیم پور: در شرایط جنگی، هر اقدامی از سوی هر گروهی و جناحی که خدشه به اتحاد و زیر سوال بردن ارکان حاکمیت وارد کند، قطعاً و یقیناً در جهت خواست دشمنان ایران است. زیر سوال بردن تفاهمنامه اسلام آباد، نادیده گرفتن زحمات میدان و دیپلماسی است از طرفی مذاکره ادامه جنگ است و دستاوردهای نیروهای نظامی در میدان دیپلماسی تثبیت میشود. اگر میگوییم در جنگ پیروز شدیم و دشمن را شکست دادیم، باید این پیروزی را در دیپلماسی و مذاکره محقق کنیم. بنابراین زیر سوال بردن تفاهمنامه اسلام آباد، به نوعی تلاش برای نادیده انگاشتن نیروهای نظامی و نیروهای دیپلماسی کشور است.
از طرفی در تفاهمنامه اسلام آباد هیچ چیز تعهدآوری در آن سند دیده نشده است. بلکه قرار شده یک مخاصمهای بر اساس پیش شرطهایی پایان داده شود و برای آن، راستی آزمایی هم از سوی هر دو طرف انجام شود. بنابراین اینکه پیش داوری کنیم و بگوییم افرادی که سند تفاهمنامه اسلام آباد را منعقد کردند، خیانتی مرتکب شدند، این بحثها زیبنده نیست. اتفاقاً سند تفاهمنامه در نوع خودش نکات بسیار برجستهای دارد. چرا که برای نخستین بار رئیس جمهوری در سطح آمریکا تعهداتی را امضا کرده است که در سالهای گذشته و حتی پیش از انقلاب اسلامی هیچ وقت این کار نکرده بود.
اما در تفاهم نامه اسلام آباد، صراحتا نام خلیج فارس را آورده و مسائل دیگری که ما سالها دنبال آن بودیم تا این مسائل را زبان روسای جمهور آمریکا بشنویم. تفاهمنامه اسلام آباد به نحوی انتقام از رژیم جنایتکار اسرائیل و دفاع از فلسطین است ما هیچگاه نتوانستیم در هیچ تعهدنامهای و در هیچ تفاهمنامهای به صراحتی که در تفاهمنامه اسلام آباد آمد، از رژیم جنایتکار اسرائیل انتقام بگیریم و از مردم مظلوم فلسطین دفاع کنیم. در این تفاهمنامه به صراحت، امنیت جبهه مقاومت با امنیت ایران گره خورده است. ایران در این تفاهم نامه، محور مقاومت را تعریف کرد.
در حالی که هیچگاه نتوانسته بودیم عنوان محور مقاومت را نزد افکار عمومی مطرح کنیم. در تفاهمنامه اسلام آباد به صراحت آوردیم که امنیت جبهه مقاومت، امنیت حزب الله و امنیت ایران است و تا زمانی که به حزب الله حمله میکنید، ما به این تفاهمنامه عمل نخواهیم کرد و این موضوع را رئیس جمهور آمریکا پذیرفته است. حزب الله و مردم مظلوم لبنان به واسطه این تفاهمنامه از شر رژیم اسرائیل تا حدود زیادی مصون ماندند. رهبر شهید و رهبر انقلاب اسلامی همیشه به اتحاد و انسجام تاکید داشتند.
در شرایط فعلی کشور چه میزان این اتحاد و دوری از تفرقه برای پیروزی قطعی و حفظ دستاوردهای کشور در جنگ ۴۰ روزه اهمیت دارد؟ ابراهیم پور: بر اساس آیات و روایات، هیچ کاری بدون وحدت کلمه رخ نمیدهد و اگر ما توانستیم یک ایران مقتدر را به جامعه جهانی نشان دهیم و برابر قویترین ارتش روز جهان بایستیم و اگر توانستیم صدای مظلومیت کودکان میناب را به جهان مخابره کنیم، همه در سایه وحدت کلمه و تبعیت از ولایت فقیه انجام شد. این اتحاد است که رمز پیروزی ماست و این اتحاد میتواند به ما در مواجهه با ابرقدرتها، قدرت بدهد و سبب موفقیت ما در مبارزه شود.
دشمن در پی خدشه دار کردن این اتحاد است تا با ایجاد تفرقه مثل موریانه به جان کشور بیافتد و این تفرقه باعث برتری دشمن خواهد شد. چون این تفرقه سبب دلسردی برخی از نیروهای داخلی در حوزه اجرا و نظامی میشود و ممکن است با خود بگویند وقتی مورد هتک حرمت واقع میشویم و حیثیت ما خدشه دار میشود، بهتر است که کنار بکشیم. اگر روندی برخلاف گروه و جناح ما انجام شد، نباید کلیت آن ساختار را خدشهدار کنیم باید اختلاف سلیقهها و اختلاف روشها را کنار بگذاریم و به مسئولان دولتی و نظامی کمک کنیم.
اگر هم در برخی مواقع، روندی برخلاف نظر ما و برخلاف نظر گروه و جناح ما انجام شد، نباید کلیت آن ساختار را زیر سوال ببریم. ارسال پالس دو دستگی چه تاثیری در تغییر محاسبات دشمن دارد؟ ابراهیم پور: دشمن به دلیل توهمی که از وجود اختلاف در سطوح حاکمیتی و مردم داشت، باور کرد که اگر به صورت نظامی حمله کند و میتواند نظام سیاسی ایران را تغییر دهد. بنابراین ارسال سیگنال اختلاف درونی و دودستگی باعث شد که دشمنان کشور ایران حمله کنند. نفوذیها چهره ضعیفی از ایران نشان دشمن دادند اتفاقاتی که در دانشگاههای ما رخ داد، همه کار عوامل نفوذی بود.
یعنی نفوذیها برنامهریزی کردند و یک چهرهای از ایران نشان دادند که با کوچکترین حمله بیرونی، نظام فرو میپاشد. امروز ما باید از همان اتفاقات درس بگیریم. برهمین اساس باید اتحاد خود را حفظ کنیم و اگر حتی اختلاف نظر و سلیقه داریم، به سلسله مراتب نظام حکمرانی تمکین کنیم و اختلافات را کنار بگذاریم و نباید خادمان کشور را با ادبیات سخیف مورد اهانت قرار دهیم. بلکه در جنگ مقابل آمریکا، اسرائیل و ایادی منطقهای آنها باید دست به دست هم دهیم تا به پیروزی برسیم. نظام حکمرانی جمهوری اسلامی ایران هم به گونهای است که مصوبات شورای عالی امنیت ملی، حرف آخر را میزند.
مصوبات شورای عالی امنیت ملی کشور هم بعد از تایید مقام معظم رهبری، قابلیت اجرا دارند. وقتی که در آن شورا تصمیمی گرفته شد، ممکن است برخی هم مخالف آن تصمیم باشند. ولی قرار نیست هر کسی که مخالف با آن تصمیم بود، بعد از اتخاذ آن تصمیم، دوباره مخالفت خودش را بیان کند و به دنبال دو دستگی در کشور باشد. هر کسی امروز میان نیروهای مردمی، نیروهای نظامی و بین نیروهای دولتی به دنبال اختلاف و دو دستگی است، یا از سوی دشمن مدیریت میشود و نفوذی است، یا اینکه به خطرات اظهارنظرهای تفرقه آمیز خودش، آگاه نیست. یعنی نسبت به نتیجه اقداماتش جهل دارد.
در حالی که باید تلاش کنیم اتحاد، وحدت کشور و یکپارچگی بین میدان و دیپلماسی را حفظ کنیم. برخی درباره اثربخشی مذاکره دچار خودسانسوری یا نادیده گرفتن اطلاعات میشوند. ارزیابی شما از این موضوع چیست؟ ابراهیم پور: حکومت در آمریکای معاصر بر سه اصل استوار است اول منافع آمریکا، دوم امنیت اسرائیل و سوم گردش آزاد انرژی است. در مقابل هم بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ رویکردهایی چون استقلال آزادی جمهوری اسلامی. نه شرقی نه غربی جمهوری اسلامی و دفاع از مظلوم پیگیری شد.
در این تقابل یک طرف ایالات متحده آمریکا قرار گرفت که امنیت اسرائیل جز لاینفک مانیفست آن است و طرف دیگر جمهوری اسلامی ایران قرار دارد که دفاع از مظلوم و دفاع از فلسطین، جز آرمانهای آن و جز پایههای انقلاب محسوب میشود. دشمن پس از ناکامی در جنگ و همچنین مدیریت تنگه هرمز، مدعی است بیسابقهترین تحریمها را علیه ایران اعمال کرده است؟ ابراهیم پور: یکی از اصول آمریکا، گردش آزاد انرژی است. یعنی آمریکا به رغم اینکه ۳.۵ میلیون بشکه نفت در روز تولید میکرد، به دنبال سیطره بر نفت ونزوئلا و عراق بود.
نفتی که در عراق فروخته میشود، پول آن در بانک مرکزی آمریکا قرار میگیرد. همچنین نفت کشورهای حاشیه خلیج فارس زیر نظر بانک مرکزی ایالات متحده فروخته میشود و فقط ۲ کشور هستند که خارج از چهارچوب ایالات متحده در حوزه انرژی رفتار میکنند که یکی روسیه و دیگری ایران است. تمام تلاش آمریکا سیطره بر انرژی ایران و روسیه است بر همین اساس آمریکا تلاش میکند که انرژی جهان را به دست بگیرد. یعنی دشمنی ایالات متحده آمریکا با ایران ارتباطی با نظام جمهوری اسلامی ندارد بلکه به نفت مربوط است.
حتی بعد از سال ۱۳۳۲ که مرحوم مصدق نفت ایران را ملی اعلام کرد، آمریکا در ایران کودتا کرد تا نفت را از دست ندهد و بعد از انقلاب هم در تمام این سالها به دنبال سیطره بر منابع نفتی ایران است. دلیل تلاش آمریکا برای سیطره بر نفت جهان، جلوگیری از قدرت گرفتن چین است دلیل این اقدام آمریکا هم این است که اگر منابع نفتی را در اختیار نگیرد و این منابع نفتی در اختیار چین قرار گیرد، قدرتی به نام چین ظهور پیدا خواهد کرد و آمریکا را پشت سر خواهد گذاشت. اگر قدرت چین را آنالیز کنیم، میبینیم این قدرت دو مولفه اساسی دارد.
نخست اینکه این قدرت از کشورهای اروپایی و آمریکایی نیست و مربوط به آسیاست و دوم اینکه چین، لیبرال دموکراسی آمریکا را قبول ندارند و این دو مولفه باعث میشود که قدرت ایران هم بیشتر شود. بنابراین تمام انرژی ایالات متحده بر کنترل نفت و پترو دلار استوار است. اکنون هم آمریکا میگوید که نفت ایران را به آمریکا بدهید تا بفروشم در مقابل شرکتهای آمریکایی، ایران و صنایع ایران را بازسازی میکنند که در حقیقت هدف آنها حفظ قدرت است.
البته ایالات متحده آمریکا متوجه اهمیت استراتژیک تنگه هرمز نبود مبنی بر اینکه اگر اتفاقی برای ایران رخ دهد و جنگی تحمیل شود، ایران میتواند تنگه هرمز را ببندد. در حالی که ما در راهبردهای نظامی خود از دههها قبل به این جمع بندی رسیده بودیم که اگر ایالات متحده وارد جنگ با ما شود، ما تنگه هرمز را خواهیم بست و منابع انرژی و گردش آزاد انرژی را قطع خواهیم کرد.
محاصره دریایی نشانه عدم فهم ترامپ از جایگاه استراتژیک ایران در منطقه است این ادعایی که امروز ترامپ دارد که ایران را محاصره کردم، یا مفهوم محاصره را نمیداند یا از لحاظ استراتژیک و سوق الجیشی، نمیداند ایران در کجای دنیا واقع شده است. بنابراین فرضیه محاصره ایران یک فرضیه غلط است. چرا که ایران با ۱۵ کشور، همسایه است و با بسیاری از این کشورها ارتباطات گستردهای دارد. بنابراین آمریکا نمیتواند ایران را محاصره کند.
ایران هنوز برگ برنده خود را برای اخلال در گردش آزاد انرژی رو نکرده است البته آمریکا با اقداماتی که در تنگه هرمز انجام خواهد داد، اگر دست از پا خطا کند و بخواهد به محاصره تنگه هرمز ادامه دهد، ما هم انتقال انرژی را از تنگه هرمز دچار اختلال خواهیم کرد. همچنین ایران برگ برنده خود را برای اختلال در گردش آزاده انرژی در خلیج فارس هنوز رو نکرده است. آیا باید میدان و دیپلماسی را جدا از هم بدانیم یا ادامه هم هستند؟ ابراهیم پور: این سوال مطرح است که چرا دشمن به این جمع بندی رسید که در اسفندماه سال گذشته به ایران حمله کند؟
اگر به حوادث سال گذشته برگردیم، به این نتیجه میرسیم که یک سلسله اقدامات و عوامل نفوذی در داخل کشور تلاش کردند اغتشاشاتی را در دی سال گذشته محقق کنند و در ادامه تلاش کردند دانشگاههای کشور را ناامن کنند تا پس از حمله دشمن، مردم به خیابانها بریزند و رژیم که مطلوب آنها است، بر سر کار بیاید. دیپلماسی و میدان ۲ بال قدرت ایران هستند اگر با این پیشینه به حوادث امروز بپردازیم، میبینیم قدرت درونی و قدرت ملی جمهوری اسلامی ایران هم به اتحاد مردم در داخل کشور گره خورده و هم به اقتدار نظامی و دفاعی ما تنیده شده است.
بنابراین ما نمیتوانیم تفکیکی بین قدرت جمهوری اسلامی ایران قائل شویم مبنی بر اینکه میدان و نیروی نظامی یک بخش قدرت است و دیپلماسی یک بخش دیگر قدرت. در حالی که این دو در امتداد هم هستند و به صورت مکمل قدرت جمهوری اسلامی را تشکیل میدهند. برهمین اساس اگر یک بخش را نادیده بگیریم و به بخش دیگری بپردازیم، اشتباه است. چرا که قدرت چون پرنده دو بال دارد بکی نیروهای نظامی ما و دیگر آن قدرت دفاعی مردم و دیپلماسی است و باید هر دو بال با هم حرکت کنند و ارجح دانستن یکی بر دیگری منجر به ناکارآمدی این قدرت خواهد شد.
حال اگر ما به دنبال شکوفایی اقتصادی هستیم، باید تحریم را چاره کنیم. ما کشوری هستیم که در طول چند دهه با انواع و اقسام تحریمها مواجه بودیم و هستیم. بنابراین ابتدا باید برای تحریم، ریلی در جهت رفع نواقص کار خودمان و در جهت سیطره بر تحریم کنندگان ایجاد کنیم. دیپلماسی ادامه میدان نظامی است برای اینکه بتوانیم با تحریم مقابله کنیم، باید قوی باشیم. این قوی شدن بخشهایی دارد که بخشی از آن در حوزه قناعت است، بخشی در عدم اسراف دیده میشود، بخشی به ایستادگی روی پای خود برای رفع مشکلات و تیکه به تولید داخل مربوط است، بخش دیگری به اتحاد و وحدت تنیده شده است.
به عبارتی باید از لحاظ نظامی به گونهای عمل کنیم که در میدان دیپلماسی، قدرت نظامی خود را به رخ کشورهای متخاصم بکشیم و آنها را وادار کنیم که در میز مذاکره هم خواستههای ما را بپذیرند. چرا که ایالات متحده آمریکا حدود ۱۲ هزار کیلومتر با جمهوری اسلامی ایران فاصله دارد و ما جایی میتوانیم پیروزی خودمان را به آنها دیکته کنیم که میدان دیپلماسی نام دارد که در ادامه میدان نظامی است. ما اگر میخواهیم پیروزیهای نظامی خود را عملیاتی کنیم و به واسطه آن، امتیازات لازم را بگیریم، آن میدان، میدان دیپلماسی است.
به عنوان عضو کمیسبون آموزش سرانجام موضوع تاثیر قطعی معدل در پایه یازدهم به کجا رسید؟ ابراهیم پور: مجلس شورای اسلامی از ابتدا اعلام کرد که با تاثیر قطعی پایه یازدهم در کنکور سراسری مخالف است و صرفاً تاثیر قطعی را در پایه دوازدهم میپذیرد. از آقای رئیس جمهور انتظار داریم که به عنوان رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی به این موضوع ورود کنند و آن چیزی که به نفع دانش آموزان و عدالت است که همان تاثیر قطعی صرفاً در پایه دوازدهم در کنکور است، عملیاتی کنند.
به ویژه امسال که متاسفانه دانش آموزان استانهای جنوبی و استانهای درگیر جنگ هم به جهت آمادگی برای شرکت در کنکور سراسری و هم به لحاظ شرکت در امتحانات نهایی وضعیت نابسامانی داشتند. حتماً سهمیه مناطق جنگی برای استانهای جنگ زده در کنکور لحاظ شود همچنین از رئیس جمهور محترم درخواست میکنم که برای دانش آموزان کنکوری استانهای جنوبی که درگیر جنگ بودند، حتماً سهمیه مناطق جنگی در نظر بگیرند و دستور دهند که این افراد به صورت بومی با تراز مناطق جنگی مورد ارزیابی قرار گیرند و پایه دوازدهم را هم به صورت قطعی اعمال کنند.
منتها اعمال تاثیر پایه یازدهم را مثبت اعلام کنند. در همین باره خدمت دکتر پزشکیان رئیس جمهور محترم نامه نوشتیم و اصرار و خواهش کردیم که حتماً برای دانش آموزانی که امسال کنکور دارند و در استانهای جنوبی و استانهای جنگ زده هستند، سهمیه ویژه در نظر بگیرند و مهمتر از سهمیه اینکه نمره آنها را با استانهایی که درگیر جنگ نبودند، مقایسه نکنند تا حقی از آنها ضایع نشود.
چرا که واقعاً دانش آموزان استانهای جنوبی کشور، شرایط بسیار سختی را داشتند و چه شبهایی که با استرس خوابیدند و روزها به دلیل حملات، امتحانات نهایی را با فشار و استرس پشت سر گذاشتند و حقیقتاً مظلومیت بیشتری نسبت به سایر نقاط کشور دارند. آخرین وضعیت رتبه بندی معلمان به کجا رسید؟ ابراهیم پور: آموزش و پرورش دستگاهی است که مادر بقیه وزارتخانههاست. یعنی هر وزارتخانهای و هر دستگاهی که نیروی انسانی نیاز داشته باشد، باید آموزش و پرورش برای آن دستگاه نیرو تربیت کند.
اما متاسفانه امروز، آموزش پرورش در تربیت نیروی انسانی مورد نیاز خود هم دچار مشکل است و افرادی که به عنوان معلم کار میکنند، دچار مشکلات معیشتی هستند. این نابسامانیها در حوزه نیروی انسانی علاوه بر فرهنگیان عزیزی که مشکل معیشتی دارند و شاغل هستند در حوزه نیروهای پیش دبستانی، نیروهای خرید خدمت، نیروهای نهضتی، نیروهای طرح امین، سرباز معلم، معلمان قرآنی، مهرآفرین و سایر معلمانی است که در آموزش و پرورش سالها وقت و زندگی خود را برای نظام تعلیم و تربیت گذاشتند و امروز به عنوان نیروی انسانی در آموزش و پرورش مشغول به کار هستند.
از دولت انتظار داریم هرگونه ورود به آموزش و پرورش از سوی دانشگاه فرهنگیان یا آزمونهای ماده ۲۸( تأمین نیروی انسانی مورد نیاز آموزش و پرورش از طریق آزمون استخدامی)، بعد از تعیین تکلیف نیروهای بلاتکلیف آموزش پرورش انجام شود. چرا که این نیروها حق دارند در آموزش و پرورش استخدام شوند. از رئیس جمهور محترم انتظار داریم مشکل این نیروها را پیش از آغاز سال تحصیلی امسال حل کنند. چرا که آموزش و پرورش دچار کسری نیروی انسانی است و راه اساسی رفع این کسری هم استفاده از نیروهای بلاتکلیف در این حوزه است.
رتبه بندی مشکل معیشت معلمان را حل نکرده است اگر هدف از رتبه بندی رفع نابرابری حقوق و دستمزد معلمها باشد، رتبه بندی مشکل معیشت معلمان را حل نخواهد کرد. در حالی که ما برای رتبه بندی اهداف متعالیتری در حوزه فرهنگی و تربیتی قائل هستیم و معتقدیم رتبه بندی باید کارکردهای عملیاتی برای پرورش یک نسل قوی، یک نسل دارای حریت، یک نسلی که به اخلاق اسلامی تعلق دارد، ایفا کند و در این راه ابتدا باید مشکلات معیشتی معلمان حل شود. ما چارهای جز بازتعریف اصل ۳۰ قانون اساسی یعنی رایگان بودن تحصیل نداریم.
این شیوهای که دولت بخشی از پول نفت را به وزارت آموزش و پرورش میدهد، همه ارکان از جمله معلمان، دانش آموزان، والدین، دولت و مجلس معترض هستند. بنابراین باید طرح نویی دراندازیم و راه آن برای مردمی سازی آموزش و پرورش هموار کنیم و این موضوع در قانون برنامه هفتم پیشرفت تاکید شده است. سخن پایانی… ابراهیم پور: به دو نکته تاکید دارم.
نخست اینکه رمز موفقیت و شرط عبور جمهوری اسلامی ایران از دشمنیهای آمریکا، وحدت کلمه و اتحاد مقدس بین ارکان کشور به ویژه قوای مجریه، مقننه و قضاییه است تا ولایت مطلقه فقیه و مقام معظم رهبری بتوانند با آرامش و اطمینان خاطر مسائل کشور را راهبری کنند. دوم اینکه که دولت چهاردهم کارهای بزرگی را انجام داده است و شاید اگر شرایط با اطمینان بیشتری و بدون جنگ بود، میتوانست گامهای بلندی در راستای تحقق آرمانهای بلند انقلاب اسلامی بردارد. انتظار از دولت این است که مشکل نیروهای حق التدریس و پیش دبستانی آموزش و پرورش را با یک دستور قاطعی حل کنند.
همانطور که در تلاش است نیروهای شرکتی را تعیین تکلیف کنند.
منبع: جماران