قدمبهقدم فاصلهگرفتن از از منطق میجرلیگهای آمریکایی
فوتبال آمریکا بالاخره وزنههایی را که به پای خود بسته بود باز کرد.
طرفداری | در سالی که جامجهانی فوتبال غالباً در ایالات متحده برگزار شد، اوضاع در MLS هم با تغییراتی گسترده و هویتی در حوزه قوانین و نقلوانتقالات تابستانی همزمان شده است.
توضیح مترجم: در گذشته، سیستم نقلوانتقالات در میجرلیگ فوتبال آمریکا با لیگهای اروپایی تفاوت زیادی داشت. باشگاههای MLS نمیتوانستند مثل باشگاههای اروپایی بهسادگی برای خرید بازیکن به یکدیگر پول نقد پرداخت کنند؛ در عوض، بخش مهمی از معاملات داخلی با استفاده از «پول تخصیص عمومی» یا GAM انجام میشد. GAM در واقع پول نقد نیست، بلکه اعتباری است که باشگاه میتواند برای ایجاد فضای مالی بیشتر در ساخت تیم استفاده کند. هر باشگاه مقداری GAM در اختیار دارد و میتواند موجودی آن را از طریق برخی معاملات، از جمله فروش بازیکن، افزایش دهد.
برای مثال، اگر باشگاهی ۲ میلیون دلار GAM داشته باشد و بخواهد بازیکنی را جذب کند که قراردادش فشار زیادی به سقف حقوق تیم وارد میکند، میتواند بخشی از GAM خود را برای کاهش این فشار استفاده کند؛ در نتیجه، پول و اعتبار بیشتری برای جذب بازیکنان دیگر خواهد داشت. این سیستم باعث شده بود بازار داخلی MLS برای سالها با بازار آزاد و نقدی فوتبال اروپا تفاوت اساسی داشته باشد. در سالهای اخیر اما MLS این محدودیتها را کاهش داده و از ۲۰۲۵ به باشگاهها اجازه داده برای خرید بازیکن از سایر باشگاههای MLS مستقیماً پول نقد پرداخت کنند؛
تغییری که در کنار سیستم GAM قرار گرفته، نه جایگزین آن شده است. به این ترتیب، باشگاهها اکنون همزمان پول نقد و GAM را در اختیار دارند و میتوانند بسته به شرایط معامله از هرکدام استفاده کنند. نتیجه، بازاری انعطافپذیرتر و شبیهتر به سازوکارهای رایج نقلوانتقال در فوتبال جهان است.
در این خصوص بخوانید: ریشههای سوسیالیستی فوتبال آمریکایی در برابر داروینیسمِ فوتبال انگلیسی
این چهارمین پنجره نقلوانتقالاتی از زمانی بود که سازمان لیگ به باشگاهها اجازه داد به جای پول تخصیص عمومی، بازیکنان باشگاههای دیگر را با پرداخت مبلغ انتقال نقداً خریداری کنند. این قانون جدید که حالا بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد، در کنار افزایش میزان GAM اختصاصیافته به هر باشگاه، به رشد سریع هزینههای لیگ منجر شده است.
روند تغییرات در پنجرهی تابستان جاری به سطحی جدید رسیده و تمام رکوردهای قبلی را جابهجا کرده است. باشگاههای MLS در تابستان ۲۰۲۶ نسبت به تابستان سال گذشته ۶۵ درصد بیشتر هزینه کردند و مجموع هزینهها به نزدیک ۱۹۰ میلیون دلار رسید. این رقم بهتنهایی حدود ۴۵ درصد از کل هزینههای MLS در سال ۲۰۲۶ رو تشکیل میداد؛ یعنی تقریباً نیمی از تمام هزینههایی که باشگاههای لیگ در معاملات بازیکنان طی سال انجام داده بودند، فقط در همین پنجره تابستانی اتفاق افتاد. مجموعه این عوامل، یکی از مهمترین پنجرههای نقلوانتقالاتی تاریخ MLS را رقم زد؛ پنجرهای که شاید تصویری از مسیر آینده لیگ به ما بدهد.
توضیح مترجم: به این نکته دقت کنید که در MLS، فصل تابستان، میانهی فصل به حساب میآید و معادل نقلوانتقالات ژانویه در فوتبال اروپا است. با این حال نکتهی مهم این است که از ۲۰۲۷، فصل MLS دیگه مثل الان از اواخر فوریه تا دسامبر نخواهد بود و از آن سال، این لیگ با لیگهای اروپایی به لحاظ تقویم یکسان میشود. با این حال نکتهی عجیب این است که آنها یک فصل سه ماهه از زمستان تا بهار 2027 خواهند داشت و بعد به تعطیلات تابستانی میروند و از اواخر تابستان 2027، فصل 28-2027 را همزمان با لیگهای دیگر شروع خواهند کرد.
هزینههای مربوط به معاوضه و انتقال بازیکنان در MLS از ۴۱۰ میلیون دلار در سال ۲۰۲۶ عبور کرد؛ رقمی که بیش از دو برابر مجموع سال ۲۰۲۳ است. بخش زیادی از این رشد بین سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ اتفاق افتاد و سیستم پرداخت پول در ازای بازیکن، ۴۱ میلیون دلار انتقال را به خود اختصاص داد که نهایت سقف موجود این سیستم بود. معرفی این قانون باعث حذف هزینهکرد با GAM نشده، بلکه باشگاههای MLS میتوانند هر سال حداکثر ۳ میلیون دلار از درآمد حاصل از فروش بازیکنان خود را به GAM تبدیل کنند.
برای مثال، اگر باشگاهی بازیکنی را به باشگاه دیگری بفروشد، میتواند تا سقف ۳ میلیون دلار از درآمد آن معامله را به اعتبار GAM تبدیل و دوباره در ساخت تیم استفاده کند. قانون جدید پرداخت نقدی برای خرید بازیکن باعث شده معاملات بیشتری انجام شود و باشگاهها در نتیجه فرصت بیشتری برای ایجاد و دریافت GAM داشته باشند. به همین دلیل، امروز مقدار GAM در گردش میان باشگاههای MLS بسیار بیشتر از گذشته است.
میجرلیگ همچنین شاهد افزایش درآمد حاصل از انتقال بازیکنان به خارج از لیگ بوده است. این لیگ از سال ۲۰۲۲ تاکنون نزدیک به ۸۰۰ میلیون دلار از فروش بازیکنان درآمد داشته و میانگین سنی این بازیکنان هم دائما در حال پایین آمدن است که تا حدی این موضوع را همینطور میشود به ترند خرید بازیکنان نوجوان مربوط دانست. تابستان امسال، شش بازیکن ۲۳ ساله یا جوانتر در انتقالهایی به ارزش ۵ میلیون دلار یا بیشتر از لیگ جدا شدند که سه نفر از آنها متولد آمریکا بودند. لوکاس هرینگتون، ملیپوش ۱۹ ساله استرالیایی، از کلرادو رپیدز جدا شد و با ۱۷ میلیون دلار به هال سیتی پیوست.
زاویر گوزو نیز با مبلغ ۱۵ میلیون دلار راهی کریستال پالاس شد. گوزو، بازیکن آمریکایی و محصول آکادمی رئال سالت لیک، تازهترین نمونه بازیکنان بااستعدادی است که در آمریکا تربیت میشوند و در بهترین لیگهای جهان طرفدار پیدا میکنند.
اسپورتینگ کانزاس سیتی مثال خوبی است
اسپورتینگ کانزاسسیتی در فاصله کمتر از یک سال، سرمربی، مدیر ورزشی و مالک خود را تغییر داد؛ تغییری که عملاً فلسفه اداره باشگاه را هم دگرگون کرد. دیوید لی، مدیر جدید، باشگاهی را تحویل گرفت که بین سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ حتی یک دلار از GAM خود را برای معاوضه بازیکن خرج نکرده بود، اما حالا در سه پنجره اخیر رفتار خود را کاملاً تغییر داده است.
همزمان، باشگاه بخش داده و تحلیل و سیستم استعدادیابی خود را تقویت کرد و با ورود مالک جدید، پیتر مالوک، رویکردی بسیار تهاجمیتر در بازار در پیش گرفت: هزینه خرید بازیکنان از ۱۸ میلیون دلار در سال ۲۰۲۲ به ۵۶ میلیون دلار رسید و فقط در تابستان امسال ۲۷.۲ میلیون دلار برای بازسازی تیم هزینه شد؛ از جمله ۱۸ میلیون دلار برای آندره لوئیز و ۴.۵ میلیون دلار برای اوون وولف.
با این حال، نتیجه فعلاً برخلاف سرمایهگذاریهای موفق است: تیمی که زمانی از خسیسترین باشگاه بود، اکنون در قعر جدول هزینههای لیگ قرار دارد و به یکی از بدترین رکوردهای دفاعی تاریخ لیگ نزدیک شده است؛ نمونهای روشن از اینکه تغییر ناگهانی مالکیت و فلسفه نقلوانتقالات، حتی با تزریق پول و استفاده هوشمندانهتر از ابزارهای مالی MLS، لزوماً به موفقیت فوری در زمین منجر نمیشود.
تغییرات در فصل فشرده
با نزدیک شدن تغییر برنامه مسابقات MLS، مدیران باشگاهها از همین حالا برنامهریزی برای فصل فشرده ۲۰۲۷ و پس از آن را آغاز کردهاند. تغییر برنامه از فصل پاییز تا بهار به این معناست که پنجره نقلوانتقالات تابستانی اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد، تیمها خود را برای تغییرات آماده میکنند. درباره تغییرات پیشنهادی قوانین که میتواند ساختار تعداد بازیکنان قابل خرید و بزرگی لیست تیمها را دگرگون کند، اطلاعات زیادی در دست نیست، اما مشخص است که برخی باشگاهها روی این احتمال حساب کردهاند که محدودیتها کاهش پیدا کنند؛
اتفاقی که در کوتاهمدت به معنای قراردادهای بلندمدتتر و ساختارهای پرداخت با تأخیر خواهد بود. در مقابل، باشگاههای محافظهکارتر مراقب هستند خود را در قراردادهایی گرفتار نکنند که ممکن است در آینده به مشکل تبدیل شوند.
این اختلاف در راهبردها را میتوان در میزان جسارت تیمها در تابستان امسال مشاهده کرد. اسپورتینگ کانزاس سیتی، سنت لوئیس سیتی و کلرادو رپیدز همگی بسیار بیشتر از بودجه معمول خود هزینه کردند و میانگین افزایش هزینه آنها ۱۸.۶ میلیون دلار بود. برخی دیگر تصمیم گرفتند با احتیاط عمل کنند. لسآنجلس اف سی در تابستان امسال پس از هزینهکرد تنها ۵۲۵ هزار دلار، ۱۴ میلیون دلار درآمد خالص از نقلوانتقالات داشت. آستین، یکی دیگر از تیمهایی که همواره ولخرجی میکند، وارد فاز بازسازی شد و در نتیجه تصمیم گرفت به جای هزینهکرد بیشتر، انعطافپذیری را در اولویت قرار دهد.
شارلوت تنها تیمی بود که هیچ مبلغی برای انتقال بازیکنان هزینه نکرد، اما همچنان توانست آلن سن ماکسیمین را به خدمت بگیرد و از فروش کروین وارگاس نیز ۶ میلیون دلار درآمد کسب کند. هنوز مشخص نیست پس از اجرای ساختار و قوانین جدید، کدامیک از این راهبردها نتیجه بهتری خواهد داشت.
شاید قابل توجه باشد که با وجود این اختلاف میان باشگاههای MLS، هزینههای لیگ همچنان با سرعت زیادی افزایش مییابد. سالی پر از تغییر در پیش است، اما MLS نشان داده که افزایش سرمایهگذاری در لیگ امری قطعی است.
منبع: طرفدار