در این میان، مسائل مالی که اخیرا در رابطه میان برخی بیماران و پزشکان مطرح شده و از آن با عنوان «زیرمیزی» یاد میشود موضوعی است که باید با دقت و بدون تعمیم دادن آن به همه جامعه پزشکی مورد توجه قرار گیرد. واقعیت این است که چنین اتفاقی در میان بخش اعظم پزشکان رخ نمیدهد و شرافت و اخلاق پزشکی اجازه نمیدهد که چنین رابطه مالیای میان پزشک و بیمار شکل بگیرد.
پزشکان نیز مانند هر قشر دیگری ممکن است با مشکلات و دشواریهای مالی مواجه باشند و گاهی احساس کنند حقوق و زحماتشان آنگونه که باید دیده و جبران نمیشود، اما حتی در چنین شرایطی، بسیاری از پزشکان حاضر نیستند برای جبران حقوقی که تصور میکنند تضییع شده، از جیب مردم هزینه کنند و شأن و شرافت حرفهای خود را با دریافت مبالغی خارج از چارچوب قانونی خدشهدار کنند. اینکه پزشک با وجود احساس تضییع حقوق خود این مسأله را از مسیر دیگری و با تحمیل هزینه به بیمار جبران نکند، بخشی از همان اخلاق و تعهدی است که حرفه پزشکی بر پایه آن شکل گرفته است.
از سوی دیگر، قانون، بیمهها و دولت نیز مسئولیت مهمی در این زمینه دارند، اما اهمیت موضوع فقط به مسائل مالی محدود نمیشود. اعتماد میان پزشک و بیمار یکی از شروط اصلی درمان است. اگر بیمار نتواند با پزشک خود رابطهای مناسب و مبتنی بر اعتماد برقرار کند، حتی بهترین روشهای درمانی و داروها نیز ممکن است نتوانند تمام اثر خود را داشته باشند. وضعیت روحی و روانی بیمار، میزان آرامش او و اعتمادی که به پزشک دارد، بخش مهمی از فرآیند درمان است و نباید این بخش مهم از رابطه پزشک و بیمار را نادیده گرفت.
به همین دلیل، همه ما باید تلاش کنیم این اعتماد دوطرفه حفظ شود و مسائل مالی یا موضوعات دیگری مانند کمبود وقت و توجه کافی، آن را خدشهدار نکند. در این زمینه، سیاستگذاران، مسئولان و تصمیمگیرندگان حوزه درمان کشور نیز باید این مسأله را جدی بگیرند و در سیاستگذاریهای خود، هم حقوق پزشکان و هم حقوق بیماران را مورد توجه قرار دهند. در کنار مسئولیت سیاستگذاران، خود پزشکان نیز مسئولیت مهمی دارند. ما پزشکان نباید تحت هیچ شرایطی سوگندنامه پزشکی و اصول اخلاق حرفهای خود را فراموش کنیم.
همانطور که پزشکان در سالهای گذشته و بهویژه در شرایط بحرانی بارها نشان دادهاند که میتوانند با جانفشانی و احساس مسئولیت در کنار مردم بایستند، این مسیر همچنان باید ادامه پیدا کند.
منبع: جام جم آنلاین
