در چارچوب هفته ششم لیگ برتر فوتبال، تیم تراکتور در دیداری جنجالی در ورزشگاه یادگار امام (ره) شهر تبریز به مصاف گلگهر سیرجان رفت و با نتیجه یک بر صفر پیروز شد. مهمترین حاشیه این بازی، اما نه روی سکوها شکل گرفت و نه داخل زمین چمن؛ بلکه فحاشی عجیب و غریب خداداد عزیزی، مدیر تراکتور به امید عالیشاه بود که توجهها را جلب کرد. ظاهراً کاپیتان سابق پرسپولیس که در فصل جدید به گلگهر پیوسته، از ورود به رختکن، حرف زشتی خطاب به خداداد عزیزی میزند و در مقابل، عزیزی هم حسابی با انواع و اقسام توهینها از خجالتش در میآید؛
فحاشیهای مکدرکننده و بیشرمانهای که تنها در چند ساعت، میلیونها بار در انواع و اقسام رسانهها وایرال شد. ستارهای که قرار بود الگو باشد اگر کسی فقط دوران بازی خداداد را دیده باشد و اطلاعی از رفتارهای او در دوران بازنشستگی نداشته باشد، بیشک مجذوب سبک بازی او خواهد شد. یک مهاجم سایه سرعتی و تکنیکی که ضربات و حرکات کمنقصش، هوادار را به ذوق میآورد و هر مربی دوست داشت یک نسخه از او در تیمش داشته باشد. اما حیف که دوران بازنشستگی، همه آن کارنامه درخشان را زیر سوال برد.
مصاحبههای تند، فحاشی به هواداران رقیب، اظهار نظرهای جنجالی، به کار بردن الفاظ نامناسب در برنامه زنده تلویزیونی، حضور در انواع و اقسام برنامهها برای توجه و بازدید بیشتر و البته، ایجاد سبکی جدید در فحاشی با سرعت و تخریب بالا که کار هر کسی نیست (در آن صوت جنجالی، در حدوداً ۲۰ ثانیه، ۸ الی ۱۰ کلمه رکیک شنیده میشود). ستارهای که روزگاری پاهایش مسحورکننده میلیونها ایرانی در آن شب خاطرهانگیر ملبورن بود، حالا زبانش به یکی از نفرتانگیزترین و اسفناکترین حاشیههای روز جامعه تبدیل شده است.
مدیری که باید مدیریتش کنند صوت جنجالی که از مدیر تراکتور پخش شد و اصلاً هم تقطیع شده و یا مصنوعی به نظر نمیرسید، احساسات بسیاری از دنبالکنندگان فوتبال را جریحهدار کرد و حتی بسیاری از افرادی که فوتبالی هم نیستند، آن را شنیدند و بابتش تأسف خوردند. چه بسیار خانوادههایی که با شنیدن آن، تصورشان از استادیوم و فضای آن، تاریکتر و ترسناکتر شده باشد. اگر قرار باشد چنین حرمتشکنیهایی از سوی یک مدیر در زمین فوتبال صورت بگیرد، پس باید یک سرپرست یا یک مدیر دیگر صرفاً برای آرام کردن افرادی مثل خداداد مشغول به کار شوند.
کسی که قرار است آرامش تیم را فراهم کند و به تسهیل روند بازی کمک کند، خودش به عامل اصلی ایجاد حاشیه، نفرت و کینه تبدیل شده است. ضمن اینکه بخشی از این توهینها، به شهر بزرگ تبریز نسبت داده خواهد شد و قطعاً شأن مردم دوستداشتنی و باوقار تبریز، چنین نیست. اینجاست که کمیته انضباطی باید با صدور یک حکم قاطع، بازدارنده و حتی سنگین، نگذارد چنین رفتارهایی در فوتبال باب شود. ژوزه مورینیو چند روز پیش جمله جالبی گفت: همه اشتباه میکنند و واکنش نشان میدهند، اما وقتی این اشتباهها پشت سر هم تکرار میشوند، دیگر مسئله متفاوتی است.
شاید خود خداداد عزیزی از بروز چنین رفتارهایی لذت میبرد، چون قادر به کنترل هیجاناتش نیست و این کار او را آرام میکند؛ اما افسوس که آرامش او، مخل اعصاب و روان میلیونها ایرانی میشود. شاید اظهار نظر عجیبی باشد، اما با این رفتارها و این زبان تند، کاش خداداد اصلاً آن گل تاریخی ملبورن را هم به ثمر نمیرساند تا بعدها منتش را بر سر دیگر بازیکنان نگذارد و احساس نکند چون روزی به او لقب اسطوره دادند، حق دارد هر کاری که میخواهد، بکند و هر چه که میخواهد، بگوید. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
