به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در فارس، هفدهم شهریور ۱۳۵۷ یکی از نقاط عطف مهم در تحولات منتهی به انقلاب ایران بود؛ روزی که تجمع اعتراضی مردم در میدان ژاله تهران با برخورد مسلحانه نیروهای حکومت پهلوی مواجه شد و شمار زیادی از معترضان به خاک و خون کشید شدند. این واقعه که بعدها با عنوان «جمعه سیاه» شناخته شد، بازتاب گستردهای در جامعه ایران پیدا کرد و بر روند تحولات سیاسی آن دوره تأثیر گذاشت. در ماههای پایانی حکومت پهلوی، اعتراضات عمومی در شهرهای مختلف کشور گسترش یافته بود.
در تهران نیز مردم در روز ۱۷ شهریور، با وجود اعلام حکومت نظامی، در میدان ژاله گرد آمدند. حضور نیروهای نظامی و تیراندازی به سوی جمعیت، به کشته و زخمی شدن شمار زیادی از مردم انجامید. درباره تعداد دقیق قربانیان، آمار و روایتهای متفاوتی در منابع تاریخی وجود دارد و همین موضوع، بررسی مستند ابعاد حادثه را ضروری میکند. اهمیت تاریخی ۱۷ شهریور تنها در شمار قربانیان آن خلاصه نمیشود. این حادثه به یکی از نمادهای خشونت سیاسی در ماههای پایانی سلطنت پهلوی تبدیل شد و شکاف میان حکومت و بخشهایی از جامعه را عمیقتر کرد.
پس از آن، اعتراضات و اعتصابات در نقاط مختلف کشور ادامه یافت و فضای سیاسی ایران بیش از پیش متشنج شد. سالروز ۱۷ شهریور فرصتی برای بازخوانی یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر ایران است؛ بازخوانیای که باید با توجه به اسناد، روایت شاهدان و پژوهشهای تاریخی انجام شود تا ابعاد انسانی و سیاسی این رخداد برای نسلهای بعد روشن بماند.
منبع: رسانیوز