جام جم آنلاین – تیم ملی فوتبال زنان ایران پس از ماهها سکوت و دوری از اخبار بار دیگر فعالیت خود را آغاز کرده است. اردوی آمادهسازی ملیپوشان از روز پنجشنبه ۱۲ شهریور زیر نظر مرضیه جعفری آغاز شد تا نخستین استارت تیم ملی در سال ۱۴۰۵ زده شود. اردویی که شاید در ظاهر یک برنامه عادی آمادهسازی باشد، اما برای فوتبال زنان ایران معنایی فراتر از یک تمرین معمولی دارد.آخرین بار اسفند سال گذشته بود که نام تیم ملی فوتبال زنان ایران به صدر اخبار رسید. آن زمان ملیپوشان برای حضور در جام ملتهای آسیا راهی استرالیا شده بودند.
اتفاقات رخ داده در جریان آن مسابقات باعث شد توجه رسانههای داخلی و خارجی به تیم ملی زنان ایران جلب شود. چند بازیکن و یکی از اعضای کادر همراه در استرالیا درخواست پناهندگی دادند. اتفاقی که برای چند روز فوتبال زنان ایران را به یکی از خبرسازترین سوژههای ورزشی تبدیل کرد.در میان نامهای مطرح شده، زهرا قنبری بیش از همه مورد توجه قرار گرفت.
کاپیتان و بهترین گلزن تاریخ تیم ملی زنان ایران ابتدا در میان بازیکنانی بود که از تیم جدا شدند، اما در ادامه تصمیم به بازگشت گرفت و همراه سایر اعضای کاروان راهی ایران شد.حالا چند ماه پس از آن ماجرا قنبری بار دیگر در کنار تیم ملی قرار گرفته است. بازگشت او به اردو نشان میدهد کادر فنی تصمیم گرفته از تجربه و توانایی فنی این مهاجم باتجربه استفاده کند. قنبری سالهاست یکی از مهرههای کلیدی فوتبال زنان ایران محسوب میشود و همچنان عنوان بهترین گلزن تاریخ تیم ملی را در اختیار دارد.نکته مهم دیگر در فهرست تیم ملی، حضور مریم یکتایی است.
دروازهبانی که پس از تجربه لژیونری در فوتبال ترکیه و حضور در بشیکتاش به تازگی به استقلال پیوسته است. یکتایی طی سالهای اخیر یکی از چهرههای ثابت تیم ملی بوده و تجربه بازی در رقابتهای مهم آسیایی را در کارنامه دارد. حضور او میتواند به افزایش کیفیت خط دروازه تیم ملی کمک کند.با وجود این تغییرات واقعیت فوتبال زنان ایران تفاوت چندانی با سالهای گذشته نکرده است. تیم ملی زنان همواره در شرایطی مشابه به کار خود ادامه داده است.
اردوهای کوتاهمدت، مسابقات تدارکاتی محدود، کمبود امکانات نسبت به استانداردهای حرفهای فوتبال جهان و فاصله قابل توجه با قدرتهای بزرگ آسیا همچنان وجود دارد.فوتبال زنان ایران در سالهای اخیر بارها نشان داده که استعدادهای زیادی در اختیار دارد. صعود به جام ملتهای آسیا، حضور بازیکنان ایرانی در لیگهای خارجی و رشد تدریجی لیگ برتر زنان نشانههایی از این ظرفیت هستند.
با این حال مسیر پیشرفت همچنان دشوار است و ملیپوشان برای رسیدن به سطح تیمهای مطرح قاره به حمایت و برنامهریزی بلندمدت نیاز دارند.اردوی جدید تیم ملی را میتوان شروع دوبارهای برای نسلی دانست که پس از اتفاقات جام ملتهای آسیا بار دیگر کنار هم جمع شدهاند. نسلی که هنوز رویای حضور موفق در رقابتهای بینالمللی را در سر دارد. بازیکنانی که با وجود تمام محدودیتها و فراز و نشیبها همچنان پیراهن تیم ملی را با انگیزه بر تن میکنند.
منبع: جام جم آنلاین
