در این وضعیت معیشتی که مردم با آن دستبهگریبان هستند، اصلاح قیمت بنزین یک کار اشتباه است؛ زیرا بنزین در اقتصاد ایران صرفا یک کالا نیست و افزایش قیمت آن، بهانهای برای افزایش قیمت سایر کالاها و خدمات شکل میدهد و فشار مضاعفی را بر اقشار مختلف تحمیل میکند. دولت باید توان و همت خود را بر کنترل بازار ارز متمرکز کند. اکنون دشمنان در کمین نشستهاند تا از هر جرقه کوچک، آتشی برای ایجاد اغتشاش و ناامنی بسازند. افزایش قیمت بنزین در این شرایط، دقیقا همان جرقهای است که میتواند «آب به آسیاب دشمن ریختن» باشد.
لذا تاکید میکنم که الان شرایط برای چنین اقدامی مناسب نیست. اگرچه معتقدم در جای خودش و در آینده، حتما نیازمند اصلاح قیمت بنزین هستیم که باید با یک برنامهریزی درست انجام شود. یکی از اقدامات برای حل ناترازی بنزین در سیاستهای غیرقیمتی نهفته است که کمتر به آن توجه میشود. اصلاح ساختار تولید خودرو و ارتقای استانداردها برای کاهش مصرف سوخت، گام اول است. گام دوم، تسهیلگری در حوزه حملونقل عمومی است. الگویی که شهرداری تهران در پیش گرفته و با رایگانکردن مترو و حملونقل عمومی، سعی در ترغیب مردم دارد، باید به یک سیاست ملی تبدیل شود.
ما باید با فرهنگسازی و ایجاد شوق و ذوق در مردم، آنها را به استفاده از ناوگان عمومی ترغیب کنیم. در نهایت، تاکید میکنم که اصلاح قیمت بنزین برای آینده، نیازمند سازوکارهای دقیق، علمی و تدریجی است؛ خواه این الگو براساس سهمیهبندی خودرویی باشد، خواه مبتنی بر خانوار یا سایر مدلهای فراوان قابلپیگیری اما تاکیدم این است که در این مقطع حساس کشور، ورود به این حوزه، یک کار خطا و اشتباه است و باید از آن پرهیز کرد.
منبع: جام جم آنلاین
