به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا به نقل از ورایتی، «البَرانیه» نخستین فیلم بلند اشجان الحاموس، فیلمساز مصری، تجربهای در سینمای واقعگراست که تلاش میکند بدون فاصله گرفتن از زندگی روزمره، داستان یک خانواده روستایی را روایت کند. فیلم با حالوهوایی نزدیک به سینمای مستند ساخته شده و به جای اتکا به روایتهای پرزرقوبرق یا ساختارهای پیچیده، زندگی اعضای یک خانواده مصری را در بستر محیط روستایی دنبال میکند. همین انتخاب باعث شده مرز میان داستانپردازی و مشاهده واقعیت در بسیاری از لحظات فیلم کمرنگ شود.
الحاموس در این اثر، خانواده را در نقطه تلاقی سنت، تغییر و پیوندهای عاطفی قرار میدهد. شخصیتها از یک سو تحت تأثیر رسوم و باورهای بهجامانده از نسلهای پیشین هستند و از سوی دیگر با تغییرات اجتماعی و سبک زندگی جدید مواجه میشوند؛ وضعیتی که تنشهای درونی و بیرونی خانواده را شکل میدهد. یکی از ویژگیهای قابل توجه فیلم، پرهیز از بزرگنمایی در روایت است. «البَرانیه» تلاش میکند اتفاقات را تا حد امکان طبیعی و بدون جلوهگری به نمایش بگذارد و همین رویکرد به فیلم حالتی صمیمی و باورپذیر بخشیده است. عنوان فیلم نیز به فضای اجتماعی و فرهنگی داستان اشاره دارد؛
فضایی که در آن خانواده همچنان یکی از مهمترین عناصر شکلدهنده هویت افراد است و تصمیمهای شخصی اعضای خانواده، بهشدت با مناسبات جمعی و سنتهای محیط اطراف آنها پیوند خورده است. منتقد ورایتی، این فیلم را نمونهای موفق از سینمای واقعگرایانه دانسته که با وجود ظاهر ساده و ابعاد محدود تولید، به دلیل گستردگی موضوعاتش حضوری فراتر از یک فیلم کوچک پیدا میکند. داستان یک خانواده روستایی در این اثر، به بستری برای بررسی تغییرات اجتماعی و قدرت پیوندهای خانوادگی تبدیل شده است.
«البَرانیه» همچنین نمونهای از تلاش سینمای مستقل مصر برای بازنمایی زندگیهایی است که معمولاً در روایتهای جریان اصلی کمتر دیده میشوند. فیلمساز با تمرکز بر یک خانواده و محیطی محدود، تصویری گستردهتر از جامعهای ارائه میدهد که در آن سنت و مدرنیته در کنار یکدیگر در حال کشمکشاند. اشجان الحاموس در نخستین تجربه بلند سینمایی خود، به جای ساختن جهانی دور از واقعیت، دوربین را به زندگی روزمره نزدیک کرده است؛ انتخابی که باعث میشود اهمیت فیلم نه در گستردگی داستان، بلکه در جزئیات انسانی و رابطه میان شخصیتها شکل بگیرد.
منبع: آنا
