در این حمله، دستکم پنج نفر، ازجمله یک کودک به شهادت رسیدند و حدود ۷۰ نفر زخمی شدند. رویترز پس از بررسی تصاویر و ویدئوهای راستیآزماییشده و گفتوگو با کارشناسان تسلیحاتی گزارش داد که انفجار محل برگزاری مراسم، ناشی از اصابت مستقیم یک مهمات آمریکایی بوده است؛ نه آن گونه که برخی روایتهای اولیه تلاش داشتند القا کنند، صرفا نتیجه اصابت ترکش یا انحراف مهمات. با این حال، نخستین واکنش واشنگتن نه عذرخواهی بود و نه پذیرش مسئولیت؛ بلکه همان ادبیات آشنای «در حال بررسی هستیم».
جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، روز پنجشنبه گفت واشنگتن درباره این حادثه تحقیق میکند و هنوز اطلاعات کافی در اختیار ندارد. او در عین حال مدعی شد ارتش آمریکا «هرگز غیرنظامیان را هدف قرار نمیدهد» و اگر اشتباهی رخ داده باشد، نیروهای آمریکایی از آن درس میگیرند. ونس حتی گفت شخصا نسبت به احتمال نقش آمریکا در حمله به مراسم عروسی بدبین است. از میناب تا کوهستکاین نخستین باری نیست که مردم ایران در این جنگ، بهای تجاوزات نظامی آمریکا را با جان خود پرداختهاند. بیش از شش ماه پیش، در نخستین روز جنگ، مدرسه دخترانه شجره طیبه در میناب هدف حمله قرار گرفت؛
حادثهای که به یکی از مرگبارترین حملات علیه غیرنظامیان در جریان جنگ تبدیل شد. با این حال، پنتاگون از پذیرش مسئولیت خودداری کرد و تحقیقات ادامه یافت. حتی در ماه ژوئن، دونالد ترامپ گفت ممکن است هرگز مشخص نشود چه کسی مسئول حمله به مدرسه بوده است؛ در حالیکه رویترز پیشتر گزارش داده بود بررسی اولیه نظامی آمریکا، نیروهای این کشور را به احتمال زیاد مسئول حمله میدانسته است. حتی تحقیقات منابع مستقلی همچون نیویورک تایمز و سیانان بر کشتار مدرسه شجره طیبه توسط موشکهای تاماهاک آمریکایی تاکید کردند.
در لامرد نیز شواهد مورد بررسی رسانههای بینالمللی، ازجمله تحلیل کارشناسان تسلیحاتی، منشأ آمریکایی مهمات بهکار رفته در حمله را مطرح کردهاند؛ آسوشیتدپرس گزارش داده است که بقایای مهمات با موشک آمریکایی مطابقت داشته و در این حمله دستکم ۲۱ غیرنظامی، ازجمله هفت کودک، به شهادت رسیدهاند. با این حال، ارتش آمریکا مسئولیت حمله به لامرد را رد کرده است. قشم نیز در کنار این پروندهها قرار دارد؛ حملاتی که مستقیما به مناطق غیرنظامی این جزیره صورت گرفت.
سپاه پاسداران در بیانیه خود با اشاره به همین پروندهها، از «پرونده جنایت میناب، لامرد و قشم» سخن گفت و در ادامه تأکید کرد که مقامهای آمریکایی «همانند پرونده جنایت میناب، لامرد و قشم از پاسخگویی طفره میروند». از افغانستان تا یمن؛ عروسیهایی که عزا شدندسپاه پاسداران در ادامه بیانیه خود، برای نشان دادن آنچه «سابقه تکراری» حمله به غیرنظامیان میداند، فهرستی از حملات به مراسم عروسی در کشورهای مختلف ارائه کرده است؛ فهرستی که از افغانستان و عراق آغاز میشود و تا یمن و امروز ایران ادامه پیدا میکند.
در این بیانیه آمده است: «وحشیگری ارتش تروریستی آمریکا در این زمینه سابقهای تکراری است و ننگ این جنایت از پیشانی سردمداران کاخ سفید پاک نخواهد شد». سپاه در بیانیه خود به لیستی از جنایات آمریکا که در منطقه انجام داده و جشنهای عروسی و مردمی را به عزا تبدیل کرده است اشاره کرده است: در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۳، بمباران یک عروسی در شهر فلوجه عراق که بیش از پنج کشته و مجروح بر جای گذاشت؛ در ۱۹ می ۲۰۰۴، بمباران عروسی روستای بکرالذیب در استان انبار عراق با ۴۲ شهید؛ و در ۸ اکتبر همان سال، حمله به عروسی دیگری در فلوجه که ۱۳ شهید بر جای گذاشت.
این فهرست سپس به افغانستان میرسد: در ۶ جولای ۲۰۰۸، بمباران مراسم عروسی در دهبالا در ننگرهار با ۴۷ شهید؛ در نوامبر همان سال، حمله به مراسم عروسی وجبغتو در قندهار که ۳۷ شهید، ازجمله ۲۳ کودک، بر جای گذاشت؛ و در ژوئن ۲۰۱۲، بمباران عروسی در لوگر که ۱۸ شهید، ازجمله ۹ کودک، برای آن ثبت شده است. یمن نیز بخش دیگری از این پرونده است. سپاه در بیانیه خود به حمله ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۵ به مراسم عروسی در وحجه تعز اشاره کرده و از شهادت ۱۳۱ زن و کودک در این حمله سخن گفته؛ حملهای که در چارچوب ائتلاف تحت حمایت آمریکا انجام شد؛
و سرانجام، در همین زنجیرهای که سپاه در بیانیه خود ترسیم کرده، نام ایران قرار میگیرد: اول سپتامبر ۲۰۲۶، کوهستک سیریک؛ حدود ۷۰ شهید و مجروح. آدمکشیهای سریالی و اشتباهی؟!پرسشی که بیانیه سپاه در برابر افکار عمومی جهان قرار میدهد، پرسش سادهای است: «آیا همه این حوادث اتفاقی و به اشتباه بوده است؟». وقتی یک مدرسه دخترانه در میناب و یک مجلس عروسی در کوهستک در فاصله چند ماه هدف حمله قرار میگیرند و در هر دو پرونده، واشنگتن به جای پاسخ روشن از «تحقیق» سخن میگوید، دیگر موضوع فقط یک بمب و یک مختصات نیست؛
بلکه اعتبار ادعای آمریکا درباره رعایت حقوق غیرنظامیان را زیر سوال میبرد. واشنگتن سالهاست خود را مدافع حقوقبشر میداند؛ علیه کشورهای دیگر گزارش منتشر میکند، تحریم وضع کرده و درباره جان انسانها در نقاط مختلف جهان موضع گرفته است؛ اما زمانی که پای جنایات نظامی خودش به میان میآید، ادبیات تغییر میکند: «هدف غیرنظامی نبوده»، «اشتباه رخ داده»، «تحقیقات ادامه دارد».برای مردم ایران، این واژهها نمیتواند واقعیت را تغییر دهد. کودکانی که در میناب به شهادت رسیدند، دیگر فرصت بازگشت به کلاس درس را ندارند.
خانوادهای که در کوهستک جشن آنها به مجلس عزا تبدیل شد، دیگر نمیتواند آن شب را بهعنوان خاطرهای شیرین به یاد بیاورد. اینها عدد و رقم در یک گزارش نظامی نیستند؛ شهدای این سرزمینند. از همین رو، کوهستک نباید یک خبر چندروزه باقی بماند. همانطور که میناب نباید در میان پروندههای نظامی پنتاگون گم شود. هر تصویر، هر قطعه از مهمات، هر شهادت مجروحان و هر روایت خانوادهها باید ثبت و مستند شود. مسأله این است که یک بمب آمریکایی فرود آمده و یک انسان ایرانی به شهادت رسیده است.
شاید به همین دلیل است که آخرین بخش بیانیه سپاه، بیش از هر عبارت دیگری با واقعیت این روزهای ایران پیوند میخورد: «آیا همه این حوادث اتفاقی و به اشتباه بوده است؟» پاسخ این سؤال در تصاویر ویرانی خانهها، در کلاس خالی مدرسه میناب، در بیمارستانهای پر از مجروح و در خانهای در کوهستک پیدا میشود که قرار بود محل جشن باشد و به صحنه شهادت تبدیل شد.
منبع: جام جم آنلاین