پروژه‌ای فوق سری که به ساخت سریع‌ترین بمب‌افکن اتمی آمریکا ختم شد + عکس

پروژه‌ای فوق سری که به ساخت سریع‌ترین بمب‌افکن اتمی آمریکا ختم شد + عکس

نگاهی به تصاویر ثبت‌شده در اوت ۱۹۵۳ نشان می‌دهد که چگونه شرکت کانویر پیش از اتمام آزمایش‌های آیرودینامیکی، ساخت ماکت واقعی پروژه MX-۱۹۶۴ را آغاز کرد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از عصر ایران؛ در تاریخ هوانوردی نظامی، دهه ۱۹۵۰ دوران رقابت جنون آمیز بر سر سرعت و فناوری های هوافضا بود. در ۱۷ اوت ۱۹۵۳ (۲۶ مرداد ۱۳۳۲)، در کارخانه شرکت کانویر (Convair) در فورت ورث تگزاس، عکاسان صنعتی تصاویری تاریخی از فرآیند توسعه یک پروژه جدید ثبت کردند که نگاهی خیره کننده به آینده نیروی هوایی آمریکا داشت.

ازجمله عکس‌های موجود در این مجموعه آرشیوی (مانند شماره نگاتیوهای ۳۹۱-۳۰ و ۳۹۵-۳۰)، زوایای متعددی از ماکت چوبی فلزی در مقیاس واقعی (۱:۱) طرحی موسوم به MX-۱۹۶۴ دیده می شود؛ پروژه ای فوق سری که بعدها دنیا آن را به نام بی-۵۸ هاستلر (B-۵۸ Hustler) – اولین بمب افکن فراصوت با سرعت ۲ ماخ – شناخت.

جزئیات جالب توجه در تصاویر آرشیوی و روش‌های ارزیابی دهه ۱۹۵۰

با بررسی دقیق این تصاویر، جزئیاتی جالب از فرآیند ساخت و ارزیابی‌های مهندسی در دهه ۱۹۵۰ به چشم می‌خورد. حضور مهندسان و کارگرانی که روی نردبان‌ها مشغول مونتاژ قطعات در اطراف کابین خلبان هستند، ابعاد واقعی و عظیم این پیش نمونه چوبی و فلزی را به‌خوبی به تصویر می‌کشد.

همچنین درج آرم ستاره و نوار نیروی هوایی آمریکا روی بدنه نشان می‌دهد که این ماکت احتمالا برای بازرسی رسمی مقامات ارشد نظامی یا جلسات ارزیابی مشتری آماده می‌شده است.

افزون بر این، نحوه نصب موتورها بسیار قابل توجه است؛ برخلاف نسخه نهایی بی-۵۸ که از چهار موتور کاملا جداگانه در زیر بال ها بهره می‌برد، در این طرح اولیه (MX-۱۹۶۴) موتورها به صورت جفت جفت جانمایی شده بودند که یکی از ویژگی‌های شاخص مراحل اولیه توسعه این بمب‌افکن محسوب می‌شود.

اهمیت تاریخ ۱۷ اوت ۱۹۵۳؛ سرعت بالای فرایند های نظامی

تاریخ ثبت این عکس‌ها از نظر مهندسی پرواز بسیار حائز اهمیت است. در اوت ۱۹۵۳، کمیته ملی مشورتی هوانوردی آمریکا (NACA) در آزمایشگاه لانگلی، هم زمان مشغول انجام آزمایش‌های تونل باد روی مدل های کوچک MX-۱۹۶۴ جهت بهینه سازی «قانون مساحت» (Area Rule) و کاهش نیروی پسار یا درگ (Drag) در سرعت های فراصوت بود.

این هم‌زمانی نشان می‌دهد که در دوران جنگ سرد، ارتش و سازندگان منتظر نتیجه نهایی داده‌های آیرودینامیکی و تونل باد نمی‌ماندند و فرایند ساخت ماکت‌های مهندسی و ارزیابی‌های مشتری را به طور موازی پیش می‌بردند.

این عکس های آرشیوی ثبت‌شده در فورت ورث، یادگاری ارزشمند از نقطه عطف هوانوردی نظامی هستند؛ مرحله‌ای که ایده‌های روی کاغذ و مدل‌های کوچک تونل باد، برای اولین بار به سازه‌ای ملموس و واقعی تبدیل شدند تا مسیر را برای ساخت هواپیمایی به نام بی-۵۸ هاستلر به عنوان سریع ترین بمب افکن اتمی عملیاتی آمریکا هموار کنند.

منبع: خبرآنلاین