کتاب «چشمان غزه» با ترجمه لیلا سادات حسینی، روایتی است از نسلکشی فلسطین به روایت یک شاهد عینی. سه سال گذشته، پس از تجاوز رژیم صهیونیستی به خاک غزه و کشتار بیرحمانه مردم مظلوم فلسطین، جهان یکباره و برای اولینبار شاهد همصدایی اهالی قلم و فرهنگ در برابر نسلکشی اسرائیل بود. در این مدت، ضمن راهاندازی پویشهای متعدد به منظور مقابله فرهنگی با رژیم صهیونیستی، آثار متعددی نیز درباره غزه، تاریخ و فرهنگ آن منتشر شد تا صدای مردم این منطقه باشد.
کتاب «چشمان غزه»، نوشته پلستیا العقاد، از جمله آثار منتشرشده با این رویکرد است که تلاش دارد غزه را از زبان یک شاهد عینی در مواجهه با تجاوز و نسلکشی اسرائیل روایت کند. کتاب، دربردارنده یادداشتهای یک خبرنگار اهل غزه است که خود به مدت ۴۵ روز شاهد تجاوز اسرائیل به خاک غزه پس از طوفانالاقصی است. روایتهای تکاندهنده و صادقانه العقاد سبب شد تا این اثر مدتی به فهرست پرفروشترین کتابهای غیرداستانی نیویورک تایمز، بوستون گلوب، سان فرانسیسکو کرونیکل و کتابهای مستقل ملی راه یابد. العقاد متولد ۱۰ دسامبر ۲۰۰۱ در نوار غزه است.
او پس از تحصیل در رشته رسانههای جدید و روزنامهنگاری در قبرس شمالی، در اکتبر ۲۰۲۳ در آستانه آغاز یک کار حرفهای بود که جنگ آغاز شد. با اعمال محاصره بر غزه، او شروع به مستندسازی اثرات بمبارانها در صفحه اینستاگرام خود کرد و ویدیوهایش میلیونها بازدید گرفت تا جایی که در سراسر جهان با نام «چشمان غزه» شناخته شد. انتشارات امیرکبیر به تازگی ترجمه کتاب «چشمان غزه» را با قلم لیلا سادات حسینی روانه بازار نشر کرده است. حسینی در گفتوگویی با تسنیم، با اشاره به اهمیت این اثر گفت: العقاد یک جوان بهروز و تحصیلکرده ساکن غزه است.
او همیشه عنوان کرده است که رؤیای من این بود که زیباییهای غزه را به مردم دنیا نشان دهم و بگویم که غزه تنها اخباری نیست که در رسانههای دنیا میبینید. وی ادامه داد: العقاد طبیعتاً نه رزمنده فلسطینی و نه یک انقلابی سیاسی چفیهپوش است؛ او جوان معمولی با آرزوها و آرمانهای خودش است، خانهاش در قلب غزه است و به ناچار در برابر این جنگ قرار میگیرد. او پس از تجاوز اسرائیل، جلیقه خبرنگاری خود را میپوشد و شروع به تهیه گزارش از تجاوز اسرائیل میکند. حسینی یادآور شد: «چشمان غزه» خاطرات و یادداشتهای روزانه العقاد است.
او در شبکههای اجتماعی فعال است و در زمینه فلسطین آگاهیبخشی میکند. این کتاب روایت ۴۵ روز از زندگی او در غزه پس از هفتم اکتبر است؛ اینبار ما روایت روزهای سخت و پرتنش غزه را از زبان و زاویه دید کسی میبینیم که در قلب غزه زندگی میکند، زیر همان بمبارانها و با صدای همان پهبادها و با صدای همان افرادی که زیر آوارها مانده و قطع عضو شدهاند. او در کنار همان خانوادههایی است که مورد هجوم متجاوزان قرار میگیرند و در همان بیمارستانی یک شب را سر میکند که ما در اخبار میبینیم که توسط اسرائیل بمباران شده است.
در بخشی از این کتاب میخوانیم: روزی گلدا مایر، چهارمین نخستوزیر اسرائیل، برای توجیه جنایتهای رژیم به مردمش گفت قدیمیها میمیرند و جوانها هم فراموش میکنند. اما این طور نشد. نسل من به دنیا ثابت کرده است که قدیمیها میمیرند، اما جوانها فراموش نمیکنند، که خاطرات و رؤیاهای جمعی ما هرگز محو نخواهد شد.
منبع: جوان آنلاین
