آپترا؛ خودروی برقی خورشیدی که می‌تواند روزانه تا ۷۶ کیلومتر بدون شارژر حرکت کند

به گزارش تجارت نیوز، خودروهای برقی خورشیدی سال‌هاست به‌عنوان یکی از جذاب‌ترین ایده‌ها در صنعت حمل‌ونقل مطرح هستند، اما فاصله میان وعده‌های تبلیغاتی و واقعیت فنی باعث شده بسیاری از پروژه‌های این حوزه نتوانند به مرحله تولید گسترده برسند. مشکل اصلی نیز لزوماً پنل‌های خورشیدی نبوده است؛ بلکه ترکیب وزن خودرو، آیرودینامیک، مصرف انرژی و مقدار محدود انرژی قابل دریافت از سطح خودرو، تحقق چنین ایده‌ای را دشوار کرده است.

اکنون آپترا (Aptera) تلاش می‌کند این معادله را تغییر دهد. خودروی Atlas این شرکت به جای آنکه صرفاً پنل‌های خورشیدی را روی یک خودروی معمولی نصب کند، از ابتدا بر مبنای مصرف انرژی بسیار پایین طراحی شده است. نتیجه آزمایش مستقل TÜV Rheinland در ژوئیه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که این رویکرد می‌تواند تفاوت قابل‌توجهی ایجاد کند.

بر اساس این آزمایش، آپترا در شرایط معمول پارک‌شده و بدون هیچ جابه‌جایی یا تنظیمی، طی یک روز ۴.۲۳ کیلووات‌ساعت انرژی قابل استفاده تولید کرده است. با توجه به مصرف ادعایی حدود ۱۰۰ وات‌ساعت به ازای هر مایل، یعنی حدود ۶۲ وات‌ساعت به ازای هر کیلومتر، این میزان انرژی برای پیمودن حدود ۴۲ مایل یا نزدیک به ۶۸ کیلومتر کافی است. در بهترین حالت آزمایش نیز تولید انرژی به ۴.۷۵ کیلووات‌ساعت رسید که معادل حدود ۴۷ مایل یا ۷۶ کیلومتر برد روزانه است.

TÜV Rheinland دقیقاً چه چیزی را در آپترا اندازه‌گیری کرد؟

اهمیت آزمایش TÜV Rheinland در این است که این سازمان صرفاً مشخصات فنی پنل‌های خورشیدی را بررسی نکرده است. در بسیاری از خودروهای خورشیدی، عدد اعلام‌شده برای تولید انرژی بر اساس ظرفیت اسمی پنل‌ها یا شرایط ایده‌آل آزمایشگاهی است؛ اما در آزمایش آپترا، معیار اصلی انرژی‌ای بود که پس از عبور از تجهیزات تبدیل و سیستم شارژ، واقعاً به باتری خودرو تحویل داده شد.

TÜV Rheinland که یک شرکت آلمانی فعال در حوزه آزمایش و صدور گواهینامه است و فعالیت خود را از سال ۱۸۷۲ آغاز کرده، در ژوئیه ۲۰۲۶ یک متخصص انرژی خورشیدی را برای انجام آزمایش‌های میدانی سه‌روزه به دفتر مرکزی آپترا در کارلسباد کالیفرنیا اعزام کرد.

دکتر جورجیو باردیزا، متخصص انرژی خورشیدی TÜV Rheinland، برای انجام این اندازه‌گیری‌ها روی هر رشته سیم‌کشی خورشیدی تجهیزات ثبت داده نصب کرد. این تجهیزات جریان، ولتاژ و توان هر رشته خورشیدی را به‌صورت جداگانه اندازه‌گیری می‌کردند. همزمان، باس ولتاژ بالایی که انرژی را به باتری منتقل می‌کند نیز تحت نظارت قرار داشت.

بنابراین ارقام نهایی نشان‌دهنده انرژی‌ای هستند که پس از تلفات تبدیل به باتری رسیده است، نه صرفاً انرژی خامی که پنل‌ها روی کاغذ می‌توانند تولید کنند. همین موضوع باعث می‌شود نتیجه آزمایش برای تخمین برد واقعی خودرو اهمیت بیشتری داشته باشد.

آپترا چگونه می‌تواند از نور خورشید این میزان انرژی دریافت کند؟

یکی از فناوری‌های مهم در این خودرو، سیستم MPPT یا ردیابی نقطه حداکثر توان است. این سیستم به‌صورت لحظه‌ای نقطه کاری پنل‌های خورشیدی را تنظیم می‌کند تا از شرایط متغیر تابش، دمای سلول‌ها و سایه‌ها بیشترین توان ممکن استخراج شود.

این مسئله در آپترا اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا بدنه خودرو کاملاً مسطح نیست و سلول‌های خورشیدی روی یک بدنه قطره‌ای‌شکل و منحنی قرار گرفته‌اند. در نتیجه، سلول‌ها و رشته‌های مختلف در طول روز در زاویه‌های متفاوتی نسبت به خورشید قرار می‌گیرند. هر رشته نیز ممکن است در یک لحظه شرایط متفاوتی با رشته دیگر داشته باشد.

به همین دلیل اندازه‌گیری یک نقطه از سیستم نمی‌تواند تصویر کاملی از عملکرد پنل‌ها ارائه کند. TÜV Rheinland با اندازه‌گیری جداگانه رشته‌ها توانسته عملکرد سیستم خورشیدی را با جزئیات بیشتری بررسی کند.

از سوی دیگر، سلول‌های خورشیدی در ولتاژ نسبتاً پایینی کار می‌کنند، در حالی که باتری خودرو تقریباً با ولتاژ ۴۰۰ ولت فعالیت می‌کند. بنابراین یک مبدل بوست وظیفه دارد ولتاژ را افزایش دهد. این فرایند مقداری از انرژی را از بین می‌برد، اما TÜV Rheinland اندازه‌گیری خود را پس از این مرحله و در نقطه تحویل انرژی به باتری انجام داده است.

آپترا در آزمایش سه‌روزه چقدر انرژی تولید کرد؟

آزمایش TÜV Rheinland در سه وضعیت متفاوت انجام شد تا عملکرد خودرو در شرایط نزدیک‌تر به استفاده واقعی مشخص شود.

در روز نخست، خودرو در محل پارک شد و هیچ تغییری در موقعیت آن ایجاد نشد. دریچه نیز بسته بود. در این شرایط، آپترا توانست ۴.۲۳ کیلووات‌ساعت انرژی خورشیدی تولید کند. این میزان انرژی، با توجه به مصرف اعلام‌شده خودرو، برای حدود ۴۲ مایل، یعنی نزدیک به ۶۸ کیلومتر حرکت کافی است.

در روز دوم، خودرو یک بار در حوالی ظهر خورشیدی جابه‌جا شد و سپس بدون دخالت بیشتر در محل باقی ماند. میزان انرژی تولیدشده در این روز به ۴.۴۰ کیلووات‌ساعت رسید که تقریباً معادل ۴۴ مایل یا حدود ۷۱ کیلومتر برد بود.

در روز سوم، دریچه خودرو بالا آورده شد و خودرو یک بار جابه‌جا شد. آپترا این شرایط را «حداکثر توان خورشیدی» می‌نامد. در این وضعیت، میزان انرژی تولیدشده به ۴.۷۵ کیلووات‌ساعت رسید که برای حدود ۴۷ مایل، معادل تقریباً ۷۶ کیلومتر حرکت کافی بود.

با این حال، شاید مهم‌ترین عدد برای یک خریدار واقعی همان نتیجه روز نخست باشد. یعنی خودرو را در یک محل آفتابی پارک کنید، آن را به کابل شارژ متصل نکنید و اجازه دهید سیستم خورشیدی خودش کار کند. در این شرایط، آپترا توانسته به هدف اعلام‌شده حدود ۴۰ مایل در روز، یعنی نزدیک به ۶۴ کیلومتر برد خورشیدی روزانه، برسد.

استیو فامبرو، یکی از بنیان‌گذاران و مدیرعامل آپترا، درباره نتیجه آزمایش گفته است که هیجان‌انگیزترین نتیجه مربوط به روزی بود که خودرو به سادگی در معرض نور خورشید پارک شد و بدون تنظیمات خاص به کار خود ادامه داد.

جاناتان کوتربا، معاون محصولات TÜV Rheinland نیز تأکید کرده است که آزمایش مستقل می‌تواند به تبدیل وعده‌های مربوط به انرژی خورشیدی به یک نتیجه قابل اعتماد کمک کند.

راز اصلی آپترا؛ مصرف بسیار پایین انرژی

اگر بخواهیم دلیل موفقیت آپترا را در یک مفهوم خلاصه کنیم، باید به «بهره‌وری» اشاره کنیم. این خودرو الزاماً به این دلیل موفق نیست که پنل‌های خورشیدی آن چند برابر خودروهای قبلی انرژی تولید می‌کنند؛ بلکه دلیل اصلی این است که خود خودرو انرژی بسیار کمتری برای حرکت نیاز دارد.

برای درک این موضوع کافی است یک خودروی برقی معمولی را در نظر بگیریم. یک SUV برقی معمولی می‌تواند حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ وات‌ساعت به ازای هر مایل مصرف کند که معادل حدود ۱۸۶ تا ۲۴۹ وات‌ساعت به ازای هر کیلومتر است. اگر مصرف خودرو را ۴۰۰ وات‌ساعت در هر مایل در نظر بگیریم، ۴.۲۳ کیلووات‌ساعت انرژی تولیدشده در یک روز تنها برای حدود ۱۰.۶ مایل، یعنی تقریباً ۱۷ کیلومتر، حرکت کافی خواهد بود.

اما آپترا مصرف ادعایی حدود ۱۰۰ وات‌ساعت در هر مایل، معادل حدود ۶۲ وات‌ساعت در هر کیلومتر، دارد. بنابراین همان ۴.۲۳ کیلووات‌ساعت انرژی خورشیدی می‌تواند برای حدود ۴۲.۳ مایل، یعنی نزدیک به ۶۸ کیلومتر، حرکت کافی باشد.

در واقع انرژی تولیدشده پنل‌ها در هر دو حالت یکسان است، اما خودروی کم‌مصرف می‌تواند از همان مقدار انرژی مسافت بسیار بیشتری را طی کند. این همان نکته‌ای است که پروژه‌های قبلی خودروهای خورشیدی با آن مشکل داشتند.

طراحی آیرودینامیک و وزن پایین؛ دو عامل کلیدی

آپترا برای رسیدن به مصرف انرژی پایین، از سه تصمیم مهندسی مهم استفاده کرده است. نخستین مورد، طراحی آیرودینامیک خودرو است. بدنه قطره‌ای‌شکل Atlas ضریب درگ ۰.۱۳ دارد؛ عددی که طبق متن منبع تقریباً نصف ضریب درگ یک سدان مدرن معمولی و حدود یک‌سوم ضریب درگ کراس‌اوورهای برقی محبوب است.

دومین عامل، وزن پایین خودرو است. آپترا از ساختار کامپوزیتی شامل فیبر کربن و فایبرگلاس استفاده کرده و وزن خالص نسخه Launch Edition با باتری ۴۴ کیلووات‌ساعتی را به ۹۹۸ کیلوگرم رسانده است. این وزن معادل حدود ۲۲۰۰ پوند است و کمتر از نصف وزن بسیاری از کراس‌اوورهای برقی محسوب می‌شود. وزن این خودرو حتی با برخی خودروهای شهری کوچک اروپایی قابل مقایسه است.

عامل سوم نیز به طبقه‌بندی قانونی خودرو در آمریکا مربوط می‌شود. Atlas طبق مقررات فدرال آمریکا به‌عنوان یک وسیله نقلیه سه‌چرخ و نه یک خودروی سواری معمولی طبقه‌بندی می‌شود. این تفاوت در طبقه‌بندی، دست طراحان را برای استفاده از برخی ساختارها و انتخاب‌های طراحی متفاوت باز گذاشته و به دستیابی به وزن پایین کمک کرده است.

پنل‌های خورشیدی آپترا از چه فناوری استفاده می‌کنند؟

سلول‌های خورشیدی مورد استفاده در آپترا توسط شرکت Maxeon Solar Technologies تأمین می‌شوند و از معماری سلولی IBC یا Interdigitated Back Contact بهره می‌برند.

در فناوری IBC، اتصالات الکتریکی سلول در قسمت پشتی قرار می‌گیرند. این طراحی باعث می‌شود سطح جلویی سلول برای جذب نور آزادتر باشد و ظرفیت استفاده از نور افزایش پیدا کند.

بر اساس اطلاعات موجود در متن، پنل‌های IBC شرکت Maxeon به راندمان ماژول حدود ۲۳ تا ۲۴ درصد می‌رسند که تقریباً ۲۰ درصد بیشتر از پنل‌های مونو-PERC معمولی در هر مترمربع است.

آپترا بیش از ۳ مترمربع سطح منحنی برای نصب سلول‌های خورشیدی در اختیار دارد و افزایش راندمان سلول‌ها در چنین سطحی می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر تولید انرژی داشته باشد. ظرفیت خورشیدی نصب‌شده روی Atlas نیز حدود ۷۰۰ وات است و حدود ۲۲۰ وات به ازای هر مترمربع از سطح مؤثر را نشان می‌دهد که با عملکرد سلول‌های IBC سازگار است.

با این حال، زنجیره تأمین این بخش بدون ریسک نیست. Maxeon Solar Technologies در سال ۲۰۲۶ وارد فرایند تجدید ساختار خود در سنگاپور شد. وضعیت فعلی توافق تأمین میان آپترا و Maxeon تحت این فرایند هنوز به‌صورت عمومی تأیید نشده است و همین موضوع می‌تواند یک ریسک عملیاتی برای آپترا ایجاد کند.

چرا خودروهای خورشیدی قبلی مانند Lightyear و Sono Motors شکست خوردند؟

تاریخ خودروهای برقی خورشیدی نشان می‌دهد که داشتن پنل خورشیدی روی خودرو به‌تنهایی برای موفقیت تجاری کافی نیست.

Lightyear، استارتاپ هلندی که از تیم دانشجویی سازنده خودروی خورشیدی رکوردشکن Stella Lux شکل گرفته بود، توانست سرمایه قابل‌توجهی جذب کند و بیش از ۲۱ هزار پیش‌سفارش از اپراتورهای ناوگان برای خودروی Lightyear 2 دریافت کند. با این حال، شرکت در ژانویه ۲۰۲۳، تنها دو هفته پس از باز شدن فهرست انتظار، اعلام ورشکستگی کرد. بعد از آن نیز یک نهاد بازسازی‌شده از این مجموعه شکل گرفت، اما این اتفاق ضربه قابل‌توجهی به اعتماد سرمایه‌گذاران و بازار خودروهای خورشیدی وارد کرد.

Sono Motors نیز یک استارتاپ آلمانی بود که برای خودروی خورشیدی Sion تقریباً ۲۱ هزار رزرو دریافت کرد. این شرکت در فوریه ۲۰۲۳ پروژه Sion را لغو کرد و ۳۰۰ کارمند خود را اخراج کرد. پس از آن، تمرکز شرکت بیشتر به سمت فروش فناوری یکپارچه‌سازی خورشیدی به تولیدکنندگان خودروهای تجاری تغییر کرد.

مشکل Sion تا حد زیادی به وزن و مصرف متعارف آن مربوط می‌شد. این خودرو حدود ۱۴۰۰ کیلوگرم وزن داشت که معادل حدود ۳۰۸۶ پوند است و قرار بود تقریباً مانند یک خودروی برقی کوچک معمولی انرژی مصرف کند. در چنین شرایطی، پنل خورشیدی روی خودرو بیشتر یک مکمل برای برد خودرو محسوب می‌شود تا منبعی که بتواند نیاز روزمره راننده را به شارژ برقی کاهش دهد.

در واقع تفاوت اصلی آپترا با پروژه‌هایی مانند Lightyear و Sono Motors در این است که آپترا تلاش نکرده یک خودروی معمولی بسازد و سپس پنل خورشیدی به آن اضافه کند. این خودرو از ابتدا با هدف کاهش شدید مصرف انرژی طراحی شده است.

Lightyear و Sono خودروهایی با وزن و مصرف نزدیک‌تر به خودروهای معمولی ساختند، اما آپترا با استفاده از بدنه بسیار آیرودینامیک و ساختار سبک تلاش کرده مصرف انرژی را به حدود ۱۰۰ وات‌ساعت در هر مایل یا حدود ۶۲ وات‌ساعت در هر کیلومتر کاهش دهد. در چنین شرایطی، همان انرژی خورشیدی که در یک خودروی معمولی تنها چند ده کیلومتر برد ایجاد می‌کند، در آپترا می‌تواند برای حدود ۶۸ کیلومتر یا حتی بیشتر کافی باشد.

آپترا در سال ۲۰۲۶ در چه مرحله‌ای قرار دارد؟

این فناوری هنوز به معنای رسیدن آپترا به تولید انبوه نیست. شرکت آپترا Motors که با نماد SEV در نزدک معامله می‌شود، نخستین خودروی اعتبارسنجی خود را در مارس ۲۰۲۶ از خط مونتاژ کارخانه کارلسباد خارج کرد.

خط تولید این شرکت دارای ۱۴ ایستگاه است و خروج نخستین خودرو از آن، نشانه‌ای از عبور آپترا از نمونه‌های اولیه دست‌ساز به سمت یک فرایند مونتاژ تکرارپذیر محسوب می‌شود.

آپترا با همکاری Launch Design قصد دارد در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۶ نخستین ۴۰ خودروی تولیدی خود را تحویل دهد.

این شرکت در اکتبر ۲۰۲۵ با نماد SEV وارد بازار نزدک شد و بیش از ۱۴۵ میلیون دلار از طریق عرضه سهام و دورهای سرمایه‌گذاری اجتماعی جمع‌آوری کرده است. با این حال، طبق گزارش سالانه ۲۰۲۵ شرکت به کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا، برای تکمیل اعتبارسنجی خودرو و آماده شدن برای تولید در مقیاس کم، به ۴۵ تا ۵۰ میلیون دلار سرمایه اضافی نیاز دارد.

آپترا برای باتری، گزینه‌هایی از ۲۵ تا ۱۰۰ کیلووات‌ساعت در نظر گرفته است. بر اساس ادعای EPA، این خودرو می‌تواند بسته به نوع باتری، بردی بین ۲۵۰ تا ۱۰۰۰ مایل، معادل حدود ۴۰۲ تا ۱۶۰۹ کیلومتر، با یک بار شارژ پلاگین ارائه دهد. سیستم شارژ نیز از کانکتور NACS سازگار با خودروهای تسلا و شارژ DC تا توان ۵۰ کیلووات پشتیبانی می‌کند.

تولید در مقیاس کامل برای سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده است، البته این برنامه به تأمین بودجه اضافی وابسته خواهد بود.

آیا تأیید TÜV Rheinland می‌تواند به یک استاندارد جدید برای خودروهای خورشیدی تبدیل شود؟

یکی از مهم‌ترین پیامدهای آزمایش TÜV Rheinland ممکن است فراتر از خود آپترا باشد. این آزمایش یک مبنای مستقل برای اندازه‌گیری انرژی خورشیدی تولیدشده توسط خودرو ایجاد کرده است.

تا پیش از این، بسیاری از ادعاهای مربوط به خودروهای خورشیدی بر اساس ظرفیت پنل‌ها، شرایط آزمایشگاهی یا محاسبات تئوری مطرح می‌شد. اما در آزمایش آپترا، TÜV Rheinland انرژی واقعی تحویل داده‌شده به باتری را پس از تلفات تبدیل اندازه‌گیری کرده است.

اگر آپترا بتواند در آینده به تولید قابل‌توجه برسد، روش اندازه‌گیری TÜV Rheinland می‌تواند به الگویی برای ارزیابی ادعاهای مربوط به شارژ خورشیدی در صنعت خودرو تبدیل شود؛ مشابه نقشی که آزمایش‌های برد EPA در ایجاد یک مبنای مشترک برای مقایسه برد خودروهای برقی دارند.

عدد ۴.۲۳ کیلووات‌ساعت تولیدشده در شرایطی که خودرو تنها در محل پارک شده بود، از این منظر اهمیت ویژه‌ای دارد. این انرژی بدون اتصال خودرو به کابل شارژ به باتری تحویل شده و معادل حدود ۶۸ کیلومتر برد بر اساس مصرف ادعایی آپترا است.

آیا آپترا در همه مناطق می‌تواند روزانه حدود ۶۸ کیلومتر شارژ خورشیدی داشته باشد؟

پاسخ کوتاه این است که خیر؛ عدد ۶۸ کیلومتر را نباید به‌عنوان یک مقدار ثابت برای تمام نقاط جهان در نظر گرفت. آزمایش TÜV Rheinland در ژوئیه ۲۰۲۶ و در کارلسباد کالیفرنیا انجام شده است؛ منطقه‌ای که در تابستان از شرایط بسیار مناسبی برای دریافت انرژی خورشیدی برخوردار است. طبیعی است که خودرو در مناطق ابری، عرض‌های جغرافیایی بالاتر یا در ماه‌های زمستان انرژی کمتری از خورشید دریافت کند.

داده‌های داخلی آپترا نیز نشان داده‌اند که خودرو در شرایط آب‌وهوایی واقعی مختلف در محل آزمایش کارلسباد، معمولاً بین ۳.۶ تا ۴.۶ کیلووات‌ساعت انرژی خورشیدی تولید کرده است. بنابراین فناوری از نظر فنی قابل استفاده است، اما مقدار برد خورشیدی روزانه به موقعیت جغرافیایی و شرایط آب‌وهوایی وابستگی زیادی دارد.

در آمریکا، مناطقی مانند آریزونا، تگزاس، نیومکزیکو، نوادا و فلوریدا به دلیل ساعات آفتابی زیاد می‌توانند در بخش قابل‌توجهی از سال شرایط نزدیک‌تری به ارقام آزمایش‌شده داشته باشند. در مقابل، ایالت‌های شمالی و شمال‌غربی اقیانوس آرام، به‌ویژه در زمستان، احتمالاً تولید خورشیدی بسیار پایین‌تری خواهند داشت.

بنابراین یک خریدار نمی‌تواند صرفاً با دیدن عدد ۴۲ مایل یا حدود ۶۸ کیلومتر، انتظار داشته باشد که آپترا در هر نقطه‌ای از جهان هر روز همین مقدار انرژی تولید کند. برای برآورد واقعی باید میانگین ساعات تابش خورشید در منطقه موردنظر، فصل، میزان ابری بودن هوا و شرایط پارک خودرو را در نظر گرفت.

آیا خودروهای برقی واقعاً می‌توانند فقط با پنل خورشیدی حرکت کنند؟

تأییدیه آپترا نشان می‌دهد که پاسخ به این سؤال، دست‌کم در شرایط مناسب، می‌تواند مثبت باشد؛ اما این موضوع به معنای آن نیست که خودروهای برقی معمولی می‌توانند بدون نیاز به شارژر، صرفاً با نصب پنل خورشیدی روی سقف خود، مسافت زیادی را طی کنند.

فیزیک مسئله همچنان پابرجاست. سطح قابل استفاده روی خودرو محدود است و میزان انرژی خورشیدی که در طول روز دریافت می‌شود نیز به آب‌وهوا و موقعیت جغرافیایی وابسته است. بنابراین اگر خودرویی وزن زیادی داشته باشد و انرژی زیادی مصرف کند، پنل‌های خورشیدی روی بدنه تنها مقدار محدودی از نیاز آن را تأمین خواهند کرد.

برای مثال، خودرویی که حدود ۴۰۰ وات‌ساعت در هر مایل یا تقریباً ۲۴۹ وات‌ساعت در هر کیلومتر مصرف می‌کند، با دریافت ۴.۲۳ کیلووات‌ساعت انرژی خورشیدی تنها می‌تواند حدود ۱۷ کیلومتر حرکت کند. اما خودرویی مانند آپترا که مصرف هدف آن حدود ۶۲ وات‌ساعت در هر کیلومتر است، می‌تواند از همان انرژی برای پیمودن حدود ۶۸ کیلومتر استفاده کند.

این تفاوت نشان می‌دهد که آینده خودروهای خورشیدی فقط به راندمان سلول‌های خورشیدی وابسته نیست؛ بلکه طراحی کل خودرو باید برای مصرف کم انرژی بهینه شود.

تأیید مستقل TÜV Rheinland را می‌توان یکی از مهم‌ترین اتفاقات سال ۲۰۲۶ در حوزه خودروهای برقی خورشیدی دانست. برای نخستین بار، یک سازمان مستقل در شرایط میدانی، انرژی واقعی تحویل‌شده به باتری یک خودروی خورشیدی را اندازه‌گیری کرده و به عدد ۴.۲۳ کیلووات‌ساعت در یک روز معمولی و ۴.۷۵ کیلووات‌ساعت در شرایط بهینه‌تر رسیده است.

با مصرف ادعایی حدود ۱۰۰ وات‌ساعت در هر مایل، معادل حدود ۶۲ وات‌ساعت در هر کیلومتر، این اعداد به معنای حدود ۶۸ تا ۷۶ کیلومتر برد روزانه تنها از انرژی خورشید هستند. حتی مهم‌تر از آن، آپترا توانسته در شرایط عادی پارک‌شده نیز به حدود ۶۸ کیلومتر برد خورشیدی برسد؛ یعنی بدون آنکه خودرو در طول روز مرتب جابه‌جا شود یا راننده برای گرفتن بیشترین تابش، موقعیت خودرو را تغییر دهد.

با این حال، نباید از این آزمایش نتیجه گرفت که دوران شارژرهای برقی به پایان رسیده است. عملکرد آپترا به‌شدت به آب‌وهوا، فصل و موقعیت جغرافیایی وابسته است و اعداد ثبت‌شده در کارلسباد کالیفرنیا در ژوئیه ۲۰۲۶ را نمی‌توان بدون تعدیل به تمام نقاط جهان تعمیم داد.

از طرف دیگر، آپترا هنوز در ابتدای مسیر تجاری خود قرار دارد. این شرکت در مارس ۲۰۲۶ نخستین خودروی اعتبارسنجی را از خط تولید خارج کرده، قصد دارد در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۶ نخستین ۴۰ خودروی تولیدی خود را تحویل دهد و برای تولید در مقیاس کامل در سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی کرده است. با وجود جذب بیش از ۱۴۵ میلیون دلار سرمایه، شرکت همچنان به ۴۵ تا ۵۰ میلیون دلار سرمایه اضافی برای تکمیل اعتبارسنجی و آماده‌سازی تولید در حجم کم نیاز دارد.

بنابراین موفقیت واقعی آپترا هنوز باید در میدان تولید و بازار مشخص شود. اگر این شرکت بتواند همزمان سه چالش تولید انبوه، تأمین مالی و زنجیره تأمین را پشت سر بگذارد، خودرویی مانند Atlas می‌تواند ثابت کند که خودروهای خورشیدی دیگر صرفاً یک ایده جذاب آزمایشگاهی نیستند. تفاوت اصلی آپترا با بسیاری از پروژه‌های شکست‌خورده گذشته نیز دقیقاً در همین‌جا قرار دارد: این شرکت تلاش کرده به جای افزایش بی‌نهایت ظرفیت پنل‌ها، ابتدا مصرف انرژی خود خودرو را به‌شدت کاهش دهد.

در نهایت، آزمایش ژوئیه ۲۰۲۶ یک پیام روشن برای صنعت خودرو دارد؛ برای تبدیل نور خورشید به مسافت قابل‌توجه، فقط به پنل خورشیدی بهتر نیاز نیست، بلکه باید خودرویی بسیار سبک، بسیار آیرودینامیک و کم‌مصرف ساخت. آپترا اکنون شواهد مستقلی در اختیار دارد که نشان می‌دهد این ترکیب، دست‌کم در شرایط مناسب، می‌تواند واقعاً کار کند.

منبع: تجارت نیوز