دربی هفته پنجم، دهمین تقابل تاریخ استقلال و پرسپولیس خواهد بود که هر دو تیم با سرمربیانی وارد مسابقه میشوند که نخستین حضورشان روی نیمکت در شهرآورد را تجربه میکنند. ۹ نمونه قبلی، آماری کاملا متعادل دارند؛ سه برد برای استقلال، سه تساوی و سه پیروزی برای پرسپولیس. البته یکی از این تساویها بعدها با حکم کمیته انضباطی به برتری ۳ بر صفر استقلال تبدیل شد تا تاریخچه این تقابلها یک تبصره جنجالی هم داشته باشد. اما اگر قرار باشد این توازن پس از سالها شکسته شود، چه تیمی شانس بیشتری دارد؟ پاسخ تاریخ، دستکم در سالهای اخیر، کمی به سود پرسپولیس است.
استقلال در شش دربی نخست با این شرایط هرگز شکست نخورد؛ آماری که نشان میداد آبیها در چنین موقعیتی دستکم از باخت فرار میکنند. با این حال، پرسپولیس در سه نمونه آخر این طلسم را شکست و هر سه مسابقه را با پیروزی پشت سر گذاشت. ماجرا وقتی جالبتر میشود که پای مربیان ایرانی به میان بیاید. در تمام دربیهایی که هر دو تیم با سرمربیان ایرانی وارد میدان شدهاند و آن مربیان برای نخستین بار در شهرآورد روی نیمکت نشستهاند، هر سه مسابقه با تساوی تمام شده است. یعنی تارتار و بختیاریزاده در شرایطی وارد این مسابقه میشوند که یک الگوی تاریخی دیگر هم مقابل آنها قرار دارد.
البته تاریخ لیگ برتر روایت متفاوتی دارد. تاکنون چهار دربی با شرایط مشابه برگزار شده که برخلاف الگوی کلی، هیچکدام مساوی نشدهاند؛ پرسپولیس در سه مسابقه پیروز شده و استقلال یک بار به برتری رسیده است. حالا نوبت دو مربی است که فصل تازهای به این آمار اضافه کنند. برای تارتار، پیروزی میتواند شروعی رویایی در مهمترین مسابقه فوتبال ایران باشد و برای بختیاریزاده نیز فرصتی برای ساختن یک خاطره بزرگ روی نیمکت استقلال. به همین دلیل شاید دربی امروز فقط جنگ دو تیم برای سه امتیاز نباشد؛
این مسابقه میتواند سکوی پرتاب یکی از دو مربی و آغاز یک دوران تازه روی نیمکت سرخابیها باشد.
منبع: جام جم آنلاین
