دلیل این تردید، سابقه دو نشست قبلی و بهویژه نشست ژوئیه است؛ جایی که با وجود تأکید وارش بر مقابله با تورم، افزایش نرخ بهره اتفاق نیفتاد. حالا دادههای اقتصادی پیش از نشست سپتامبر اهمیت زیادی پیدا کردهاند؛ بهخصوص دادههای تورمی که میتوانند در کنار گزارش اشتغال، مسیر سیاست پولی را روشنتر کنند.
اما مسئله فقط فدرال رزرو نیست. محمد الاریان معتقد است فشار برای بالا ماندن بازده اوراق بلندمدت، ریشههای عمیقتری دارد. کسری بودجه سنگین دولت آمریکا و نیاز شرکتهای فناوری به سرمایه برای توسعه هوش مصنوعی، همزمان تقاضا برای منابع مالی را افزایش دادهاند. تأمین مالی شرکتهای بزرگ فناوری در سال جاری به حدود ۸۰۰ میلیارد دلار رسیده؛ رقمی حدود چهار برابر سال قبل.
در نهایت، تصمیم سپتامبر به رأی اعضای کمیته بستگی دارد و ممکن است رأی جروم پاول تعیینکننده باشد.
بنابراین پرسش بزرگتر از تصمیم سپتامبر این است: آیا فدرال رزرو میتواند بازده اوراق بلندمدت آمریکا را کاهش دهد، در حالی که نیروهای بنیادی همچنان آن را بالا نگه میدارند؟
منبع: اکوایران
