گروه راه و ساختمان اقتصادآنلاین، اجارهنشینی در اصفهان این روزها بیش از هر زمان دیگری به یک معادله سخت برای مستأجران تبدیل شده؛ معادلهای که در آن، فاصله میان «توان پرداخت» و «قیمتهای پیشنهادی» هر روز بیشتر میشود و انتخاب خانه مناسب، از یک تصمیم معمولی به یک جستوجوی فرسایشی بدل شده است. بازار اجاره مسکن در اصفهان همچنان در مسیر فشار قیمتی قرار دارد و هم در محلههای برخوردار و هم در مناطق میانی شهر، نرخهای پیشنهادی با شتابی قابلتوجه در حال حرکتاند؛ روندی که نه تنها قدرت چانهزنی مستأجران را کاهش داده، بلکه سطح توقع موجران را نیز بالاتر برده است.
آنچه در بازار اجاره اصفهان بیش از همه به چشم میآید، تغییر رفتار موجران است. بسیاری از مالکان ترجیح میدهند بخش بیشتری از ارزش ملک را در قالب ودیعه مطالبه کنند و در عین حال، اجاره ماهیانه را نیز در سطحی حفظ کنند که انعطاف چندانی برای مستأجر باقی نگذارد. از سوی دیگر، بازار خرید و فروش مسکن نیز بهطور مستقیم بر بازار اجاره اثر گذاشته است. وقتی قیمت خرید آپارتمان در اصفهان همچنان بالاست و نرخهای معاملاتی در بسیاری از محلهها عقبنشینی محسوسی ندارد، بخشی از متقاضیان از بازار خرید خارج شده و به سمت اجاره حرکت میکنند.
همین انتقال تقاضا، فشار مضاعفی بر بازار اجاره وارد کرده و باعث شده فایلهای مناسب، سریعتر از گذشته جذب شوند. در چنین شرایطی، مستأجران با بازاری مواجهاند که هم عرضه در آن محدود است و هم رقابت بر سر واحدهای مطلوب بالا رفته است. در محلههای شناختهشده اصفهان، جذابیت سکونت همچنان بالاست، اما همین جذابیت به یکی از عوامل اصلی رشد قیمت تبدیل شده است. محلههایی مانند جلفا، مرداویج، ملکشهر و باغ فدک به دلیل دسترسی مناسب، بافت شهری مطلوبتر و تقاضای بالاتر، معمولا زودتر از سایر مناطق با افزایش نرخ مواجه میشوند.
در سوی دیگر، محلههایی که از نظر دسترسی یا امکانات شهری در سطح پایینتری قرار دارند، ممکن است اندکی انعطاف بیشتری در قیمت داشته باشند، اما آنها هم از موج کلی گرانی در امان نماندهاند. در واقع، بازار اجاره اصفهان به نقطهای رسیده که تفاوت میان محلهها بیشتر در شدت رشد قیمت دیده میشود تا در اصل افزایش قیمت. همزمان با این تحولات، انتظارات مستأجران نیز تغییر کرده است. امروز بسیاری از خانوادهها بهجای تمرکز صرف بر متراژ بالا، به دنبال خانهای هستند که از نظر هزینه نهایی، رفتوآمد، دسترسی شهری و کیفیت سکونت قابلقبول باشد.
همین تغییر اولویتها نشان میدهد که بازار اجاره اصفهان وارد مرحلهای شده که در آن «قیمت» دیگر تنها عامل تصمیمگیری نیست، اما همچنان مهمترین مانع برای خانهدار شدن یا حتی خانهبهخانه شدن خانوارها باقی مانده است. بر اساس آخرین بررسیهای انجام شده در اصفهان، قیمت اجاره مسکن در این کلانشهر به شرح زیر است: واحدی ۱۴۷ متری سه خوابه با سال ساخت ۱۴۰۰، با ودیعه ۱ میلیارد تومان و اجاره ماهیانه ۱۸ میلیون تومان در «ملک شهر» فایل شده است.
همچنین، در «مهرآباد» واحدی ۱۰۰ متری دو خوابه با سال ساخت ۱۴۰۴، با ودیعه ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهیانه ۳۳ میلیون تومان عرضه میشود. واحد دیگری، به متراژ ۹۷ متر دو خوابه با سال ساخت ۱۴۰۱، در «مرداویج» با ودیعه ۱ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان قابلیت رهن کامل دارد. اگر بخواهیم چشمانداز کوتاهمدتی برای بازار اجاره اصفهان ترسیم کنیم، باید گفت تا زمانی که عرضه مناسب افزایش پیدا نکند و بازار خرید نیز از نوسان و فشار قیمتی فاصله نگیرد، انتظار کاهش محسوس اجارهبها چندان واقعبینانه نیست.
در بهترین حالت، ممکن است بازار به سمت ثبات نسبی حرکت کند، اما این ارزان شدن نیست؛ بلکه بیشترای ارزان شدن نیست؛ بلکه بیشتر به معنای کند شدن سرعت رشد قیمتهاست. از این منظر، مستأجران اصفهانی همچنان باید با بازاری محتاط، رقابتی و پرهزینه روبهرو باشند؛ بازاری که در آن یافتن خانه مناسب، بیش از هر زمان دیگری به زمان، شانس و توان مالی وابسته شده است. بازار مسکن اصفهان و بهویژه بازار اجاره این شهر، در وضعیت حساسی قرار دارد. تقاضای پایدار، عرضه محدود، رشد قیمت در محلههای محبوب و افزایش سهم ودیعه در قراردادها، چهار ویژگی اصلی این بازار در روزهای اخیر هستند.
نتیجه چنین وضعیتی روشن است: اجارهنشینی در اصفهان دیگر فقط یک انتخاب سکونتی نیست، بلکه به یکی از مهمترین دغدغههای اقتصادی خانوارها تبدیل شده است. اگر این روند ادامه پیدا کند، فاصله میان محلههای پرتقاضا و توان پرداخت خانوارها بیشتر خواهد شد و بازار اجاره بیش از پیش به سمت گزینشی و طبقهبندیشده شدن حرکت میکند.
منبع: اقتصاد آنلاین
