در اسفندِ سال ۱۴۰۵، شاخص قیمت مصرفکننده خانوارهای ایران به عدد ۷۷.۰ میرسید. این مقدار، نسبت به ماه قبل تنها ۰.۴ درصد بالا رفت و بهطور سالانه در مقایسه با همان بازه زمانی سال گذشته، ۸۹۰ درصد افزایش در نظر گرفته شد. همچنین، میزان تورم گشتاور در دوره یکدوازده ماهه نیز نسبت به سال پیش، ۶۹.۹ درصد افزوده بود. بهعنوان تفسیر نقطهای، نمودار تورم نشان میدهد که همین بازه زمانی، خانوارها برای خرید مجموعه یکسان کالا و خدمت، تقریباً ۸۹ درصد بیشتر صرف میکردند.
در این شرط، اختلاف نقطه به نقطه نسبت به ماه گذشته فقط ۱.۱ واحد درصد بود، در حالی که تورم ماهانه در کل سیستم برابر ۰.۴ درصد میزد. گروههای اصلی نوسانهای تورمی به شرح زیر بودند: بخش خوراکیها، مشروبات و دخانیات ۰.۶ درصد و بخش کالاهای غیر خوراکی و خدمات ۰.۳ درصد. چنین تقسیمبندینمودی به ما نشان میدهد که تأثیر بخش غذا و خوراک بر نرخ کلی تورم حاکم است، در حالی که بخش غیر خوراکی و خدمات تغییرات کمتری را در بر میگیرد. در زمینه نُمورهای درآمدی، تولیدکنندگان گزارش دادند که نرخ تورم سالانه در این هشتماه صعودی به ۶۹٫۹ درصد میرسد.
در این میان، بازار برای دهک دریافتکنندههای پایینترین درآمد، نرخ ۶۷٫۶ درصد و برای دومین دهک درآمد، نرخ ۷۸٫۳ درصد را نیشاندار کرده است. اختلاف نرخ تورم بین دو دهک حدود ۱۰٫۷ واحد درصد بود که نسبت به ماه گذشته ۱٫۱ واحد درصد بالاتر آمده بود. در مجموع، دادههای ارائهشده حاکی از یک روند افزایشی در سطح تورم است، بجز نوسانهای کمی در نقطه به نقطه و تغییرات ماهانه برق، که در اخیاری بهصورت خفیف توسط سطحهای اقتصادی تاثیرگذارند. این دوره برستانم برابری منصفانه نیست و اعداد برقراری درست و مستقیم برای توسعه اقتصادی و حقوق خانوارها متوسطاند.
منبع: ایران اکونویست
