به گزارش خبرنگار جماران، سال 1323 بود که محمود قندی در یکی از محله های قدیمی تهران به دنیا آمد. محمود خانواده ای مذهبی داشت و محل تحصیلش شد دبیرستان علوی. او از سرآمدان علوی بود. باهوش و زرنگ و درسخوان. محمود هم تحصیلات دانشگاهی اش را ادامه داد و رتبه نخست کنکور را از آن خود کرد و بعدها دکترایش را در رشته برق و الکترون از دانشگاه کالیفرنیا گرفت و هم شد شاگرد شهید مطهری. شاگردی که علاقه استاد را به خود جذب کرده بود. شاگردی که امید آینده استادش بود. شاگردی که شد دوست نزدیک مصطفی چمران و در فراغش می سوخت که در شهادت را به رویش گشودند.
هفتم تیرماه سال 60 محمود قندی جوان سی و هفت ساله ای که دو سالی می شد سکان داری وزارت خانه پست و تگلراف و تلفن را عهده دار شده بود به همراه جمعی دیگر از وزرا، وکلا و مسئولان رده بالای نظام جمهوری اسلامی ایران در دفتر حزب جمهوری به شهادت رسید و به چمران عزیزش پیوست. همسر استاد شهید مطهری درباره محمود قندی گفته است: «استاد شهید فقط از دو شاگردش تعریف می کرد و به آن دو امید فراوان داشت که شاید در دروس فلسفی و فقهی، ستارگانی در جهان اسلام باشند که یکی از آنها شهید قندی بود».
منبع: جماران
