خبرها از قطع گسترده درختان پارک جنگلی چیتگر حکایت دارد؛ درختانی که گفته میشود خشک و آلوده شدهاند و حالا قرار است جای خود را به نهالهای تازه بدهند.مشاهدات خبرنگاران نیز از ادامه عملیات قطع و جمعآوری درختان خبر میدهد؛
عملیاتی که شهرداری آن را بخشی از «سومین عملیات بهداشتی و پرورشی امحا درختان آلوده و کاشت نهالهای سازگار» اعلام کرده است.اما پرسش اصلی اینجاست که چرا این درختان خشک شدند و پیمانکار چه نقشی در این روند داشته است؟یک منبع آگاه به آوش میگوید بخش مهمی از مشکل چیتگر به نبود آب و ضعف نگهداری بازمیگردد.به گفته او، پیمانکار در مقاطعی آب کافی در اختیار نداشته و درختان را آبیاری نکرده و همین مسئله به خشک شدن و سپس آفتزدگی آنها منجر شده است.او همچنین از کمبود نیروی کار در جنگلکاریها میگوید؛
وضعیتی که باعث میشود پیمانکار نتواند آبیاری و نگهداری مستمر را انجام دهد. این منبع همچنین به آوش گفت که در سالهای گذشته برخی درختان برای اجرای طرحهایی مانند ایجاد فضایی شبیه پارک بانوان قطع شدهاند و در مواردی نیز درختان خشکشده همچنان افزایش یافتهاند.به گفته این منبع آگاه، یکی از مشکلات ساختاری این است که زمینها گاهی به متراژ، نه تعداد درختان، تحویل پیمانکار میشوند؛ بنابراین شمارش دقیق درختان و میزان واقعی خسارت دشوار است.حالا بخش مهم ماجرا، چرخهای است که پس از خشک شدن درختان شکل میگیرد.
قطع، جمعآوری و کاشت دوباره.در چنین حالتی بخش قابل توجهی از جنگلهای احداث شده در سالهای گذشته به دلیل کمبود آب و نگهداری نامناسب از بین رفتهاند و در سالهای اخیر، به جای توسعه، تمرکز بیشتری بر «واکاری» یعنی کاشت مجدد درختان خشک شده قرار گرفته است.در این میان، هر بار خشک شدن درختان، یک هزینه تازه برای قطع و کاشت ایجاد میکند؛ چرخهای که اگر علت اصلی، یعنی ضعف نگهداری و عملکرد پیمانکار، بررسی نشود، میتواند دوباره تکرار شود.
منبع: آوش
