به گزارش ایران اکونومیست؛ به باور یک تحلیلگر اقتصادی، کاهش وابستگی ایران به دلار آمریکا و گسترش پیمانهای پولی با شرکای تجاری میتواند اثر تحریمها بر اقتصاد کشور را کمرنگتر کند. این رویکرد در عمل به معنای کاهش ریسک نوسان ارزی برای خانوارها و کسبوکارهاست.
به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، این کارشناس با اشاره به فشار تحریمهای آمریکا بر مبادلات مالی ایران گفت اتکای گسترده به دلار و شبکههای بانکی تحت نفوذ آمریکا، آسیبپذیری اقتصاد کشور را در برابر تحریمها افزایش داده است. او تاکید کرد تنوعبخشی به سبد ارزی میتواند این آسیبپذیری را کاهش دهد. چرا تنوع ارزی اهمیت دارد وقتی بخش بزرگی از مبادلات خارجی یک کشور تنها با یک ارز انجام میشود، هر تحریم یا محدودیت بانکی میتواند مسیر پرداختها را بهطور کامل مسدود کند. استفاده همزمان از چند ارز و چند کانال بانکی این ریسک را پخش میکند.
به بیان ساده، اگر یک مسیر بسته شود، مسیرهای دیگر همچنان باز میمانند. پیمان پولی دوجانبه به توافق دو کشور برای تسویه تجارت با ارز ملی خودشان گفته میشود، بدون نیاز به تبدیل به دلار. این سازوکار هزینه و زمان مبادلات را کاهش میدهد و وابستگی به سامانههای پرداخت بینالمللی تحت کنترل آمریکا را کم میکند. نسخه چندجانبه همین ایده را میان چند کشور یا یک بلوک اقتصادی گسترش میدهد. اثر این سیاستها بر زندگی روزمره برای خانوارها، کاهش وابستگی به دلار در تجارت خارجی میتواند به معنای ثبات بیشتر نرخ ارز در بلندمدت باشد.
نوسان کمتر نرخ ارز، پیشبینی قیمت کالاهای وارداتی، طلا و مسکن را برای مصرفکنندگان سادهتر میکند. با این حال، این تحلیلگر تاکید کرد نتیجه این سیاستها تدریجی است و بهسرعت در بازار ارز نمایان نمیشود. تسهیل تجارت خارجی و تنوع در ذخایر ارزی بانک مرکزی، از دیگر راهکارهایی است که این کارشناس بر آن تاکید کرد. به گفته او، ترکیب ذخایر ارزی متنوعتر، توان کشور برای مقابله با تکانههای ناگهانی بازار ارز را بالا میبرد. ایران در سالهای اخیر با محدودیتهای گسترده در دسترسی به شبکههای بانکی بینالمللی روبهرو بوده است.
این محدودیتها هزینه مبادلات تجاری را افزایش داده و بخشی از تجارت خارجی کشور را به سمت شرکای منطقهای و ارزهای غیر از دلار سوق داده است.
منبع: ایران اکونویست
