جوان آنلاین: گاهی برخی دیدارها صرفاً یک مسابقه فوتبال نیستند، خصوصاً زمانی که دو طرف میدان دو دوست قدیمی باشند که روزگاری در کنار هم برای یک پیراهن جنگیده باشند و حالا رودرروی هم ایستاده باشند و تدارک نقشهای برای شکست یکدیگر ببینند. مصاف فولام و چلسی در نخستین هفته لیگ برتر دقیقاً چنین داستانی را به تصویر کشید. داستانی که بازیگران اصلی آن ژابی آلونسو و آلوارو آربلوا بودند. به همین دلیل هم بود که پیش از شروع بازی، نگاهها بیشتر از هر چیز به دو نیمکت دوخته شده بود؛ به آلونسو و آربلوا که سالها در لیورپول، رئال و تیم ملی اسپانیا کنار هم بازی کردند.
در جام جهانی، یورو، لیگ قهرمانان و لالیگا. اما اینبار در حد فاصل دو نیمکت در لیگ برتر فوتبال انگلیس برابر هم ایستاده بودند؛ رودررو. صدالبته که اتفاقات فصل گذشته رئالمادرید نیز باعث شده بود این تقابل جذابتر شود، جایی که آلونسو کنار رفت و آربلوا فرصت حضور در تیم نخست را پیدا کرد، اما فوتبال هرگز نتوانست رابطه قدیمی آنها را خراب کند، حتی وقتی آربلوا جایگزین ژابی شد.
اینبار هم پیش از آنکه بازی شکل جدی به خود بگیرد، آغوش گرم دو مربی کنار زمین نشان داد رقابت قرار نیست دوستی قدیمی را تحت تأثیر قرار دهد، اما با به صدا در آمدن سوت آغاز بازی که تا آخرین لحظه آرام نگرفت، دیگر خبری از رفاقت نبود. آلونسو به دنبال نخستین پیروزی خود در لیگ برتر بود و آربلوا میخواست پروژه تازه خود را با نتیجهای امیدوارکننده آغاز کند. چلسی، اما برای رسیدن به هدفش تنها ۳۰ ثانیه زمان نیاز داشت. اشتباه فولام در بازیسازی از عقب زمین، توپ را به کول پالمر رساند و او ژوائو پدرو را در موقعیتی عالی قرار داد.
مهاجم چلسی هم با یک ضربه چیپ، خیلی زود دروازه میزبان را باز کرد تا شروع رؤیایی برای آلونسو رقم بخورد. اما این پایان کار نبود، چرا که فولام نشان داد قصدی برای قبول شکست و عقبکشیدن ندارد. به همین دلیل هرچه از بازی گذشت، تیم آربلوا بیشتر توپ را در اختیار گرفت و جسورانهتر جلو آمد. جاش کینگ، مهاجم ۱۹ ساله، یکی از اصلیترین تهدیدهای میزبان بود که سرانجام بازی را به تساوی کشید. چلسی، اما درست در زمانی که فولام به بازگشت امیدوار شده بود، دوباره ضربه زد. نیمه دوم با همان هیجان ادامه پیدا کرد و باز هم پالمر بود که تفاوت را رقم زد.
او پس از عبور از مدافعان فولام، با ضربهای زمینی توپ را از میان پاهای لنو عبور داد و سومین گل چلسی را به ثمر رساند. گلی که نتیجه مستقیم نقشآفرینی شماره ۱۰ در هر سه گل تیمش بود. هرچند که فولام باز هم عقب نکشید. اشتباه کولویل و دفع ناقص سانچز، فرصت را به گونزالو رساند تا با ضربه سر اختلاف را به یک گل کاهش دهد. از اینجا به بعد، بازی بیشتر به جنگی برای حفظ برتری چلسی تبدیل شد. آربلوا تیمش را جلو کشید و فولام در دقایق پایانی تقریباً چلسی را در زمین خودش حبس کرد، اما دفاع آبیها دوام آورد تا اوضاع برای میزبان خوب پیش نرود.
آلونسو برای کنترل بیشتر مسابقه دست به تغییر زد و انزو فرناندز را وارد زمین کرد. تصمیمی که با واکنش منفی هواداران فولام همراه شد. سوت پایان که به صدا درآمد، نخستین برد آلونسو در لیگ برتر ثبت شده بود؛ بردی سخت، پرگل و پرحادثه مقابل تیم دوست قدیمیاش. آربلوا شکست خورد، اما از تیمش راضی بود و تأکید داشت که فوتبال همیشه به طرف شایسته پاداش نمیدهد، بلکه به آنچه به دست میآورید نگاه میکند، اما زیباترین صحنه این دیدار بیشک آغوش آلونسو و آربلوا قبل و بعد از مسابقه بود که ثابت کرد رفاقت چیزی فراتر از هر رقابت بزرگی است.
هرچند که برتری ژابی در زمین بازی، آن هم در نخستین هفته لیگ برتر به او نشان داد که اینجا کسب نتیجه سختتر از حد تصور و البته شیرینتر است.
منبع: جوان آنلاین
