طهارت تنها به بهداشت بدنی محدود نمیشود و شامل دو مرحله اصلی است: طهارت ظاهری و طهارت باطنی. طهارت ظاهری به معنای پاک بودن بدن و لباس از نجاسات ظاهری است که در فقه و احکام شرعی به آن اشاره شده است. در مقابل، طهارت باطنی به پاکی روح از آلودگیهای درونی اشاره دارد. به عبارت دیگر، طهارت باید ابتدا از جنبه مادی و جسمی آغاز شود و سپس به قوای خیال، وهم و در نهایت عقل منتقل گردد تا محاسبات عقلانی به درستی انجام شود و دریافتهای عقلی بتواند قلب را به فعالیت وادارد.