بحران آلودگی هوا و تنش آبی در ایران به مرحلهای رسیده که دیگر محدود به تهران نیست و کلانشهرهایی چون اصفهان و مشهد نیز با پدیدهای به نام "خودشکنندگی" مواجه شدهاند. این وضعیت نشاندهنده ضعف زیرساختها و ناتوانی در مدیریت بحرانهای محیطزیستی است.
در سالهای اخیر، بحرانهای محیطزیستی در ایران به شدت گسترش یافته و کلانشهرها به ویژه اصفهان، مشهد و تبریز را تحت تأثیر قرار داده است. این پدیده که به “خودشکنندگی” معروف است، به معنای ناتوانی شهرها در مقابله با چالشهای اقلیمی و آلودگیهاست. در واقع، شهرهایی که زمانی به عنوان مناطق امن و پایدار شناخته میشدند، اکنون به کانونهای بحران تبدیل شدهاند.
این تغییر وضعیت نه تنها ناشی از افزایش آلودگی هوا و کمبود منابع آبی است، بلکه به ضعف مدیریت شهری و عدم برنامهریزی مؤثر در زمینه توسعه پایدار نیز مربوط میشود. با افزایش جمعیت و فشار بر زیرساختها، این شهرها به شدت در معرض خطر قرار دارند و این خطرات به تدریج به زندگی روزمره شهروندان آسیب میزند.
پیامدهای این بحران میتواند به افزایش مهاجرت، کاهش کیفیت زندگی و حتی بروز تنشهای اجتماعی منجر شود. بنابراین، ضروری است که مسئولین و برنامهریزان شهری با اتخاذ تدابیر لازم به مقابله با این چالشها بپردازند و راهکارهای مؤثری برای حفظ محیط زیست و بهبود کیفیت زندگی در کلانشهرها ارائه دهند.
منبع: donya-e-eqtesad.com
