در حالی که سه کشور اروپایی پیشنویس قطعنامهای علیه ایران آماده کردهاند، پروفسور انتصار به بررسی اهداف پشت این اقدام میپردازد. او معتقد است که این قطعنامه به دنبال ارزیابی میزان آسیب به تأسیسات هستهای ایران است تا زمینهساز اقدام نظامی بعدی باشد.
پروفسور انتصار در تحلیل خود به نکتهای کلیدی اشاره میکند: غرب به دنبال ارزیابی دقیق از وضعیت تأسیسات هستهای ایران است. این ارزیابی نه تنها به منظور نظارت بر برنامه هستهای ایران، بلکه به عنوان ابزاری برای تصمیمگیریهای نظامی آینده نیز به کار میرود. به نظر میرسد که این رویکرد به نوعی از تکرار تاریخ و تجربههای گذشته در برخورد با ایران نشأت میگیرد.
این قطعنامه، که به گزارشدهی ذخایر اورانیوم و دسترسی بازرسان تأکید دارد، میتواند به تشدید تنشها منجر شود. اگرچه این اقدام به ظاهر در راستای نظارت بر توافقات هستهای است، اما در واقع میتواند به عنوان یک ابزار فشار به ایران تلقی شود. این وضعیت ممکن است ایران را به واکنشهای تندتری وادار کند که در نهایت به افزایش تنشها در منطقه منجر خواهد شد.
در نهایت، نتیجهگیری پروفسور انتصار بر این است که غرب، با این رویکرد، در تلاش است تا با ایجاد فضایی از عدم اطمینان، ایران را تحت فشار قرار دهد. این وضعیت نه تنها به امنیت منطقه آسیب میزند، بلکه میتواند به بروز یک بحران جدید در روابط بینالملل منجر شود.
منبع: ecoiran.com
