مسیح مهاجری در واکنش به تأسیس اندیشکده حکومت و کشورداری شهید رئیسی، با ارجاع به ضربالمثل معروف، به چالشهای واقعی این نهاد اشاره کرد. این اظهارات به خوبی نشاندهنده نگرانیها درباره تأثیرگذاری واقعی اندیشکدهها در فضای سیاسی و اجتماعی کشور است.
مسیح مهاجری، تحلیلگر و نویسنده، در واکنش به تأسیس اندیشکده حکومت و کشورداری شهید رئیسی، به نقدی تند و هوشمندانه پرداخت. او با استفاده از ضربالمثل معروف «عطر، آنست که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید»، به نوعی به این نکته اشاره کرد که صرف تأسیس یک نهاد نمیتواند به معنای داشتن تأثیر واقعی و مثبت در جامعه باشد.
این اظهارات مهاجری نه تنها به نقد اندیشکدههای جدید بلکه به چالشهای موجود در نظام برنامهریزی و سیاستگذاری کشور نیز اشاره دارد. در واقع، او به این نکته تأکید میکند که برای تأثیرگذاری واقعی، لازم است که اندیشکدهها فراتر از شعارها و وعدهها عمل کنند و به مشکلات واقعی جامعه پاسخ دهند.
پیامدهای این نوع واکنشها میتواند به افزایش انتقادات از نهادهای جدید و همچنین توجه بیشتر به کیفیت فعالیتهای آنها منجر شود. در شرایطی که جامعه به شدت به دنبال راهحلهای عملی و مؤثر است، این نوع نقدها میتواند به عنوان یک زنگ خطر برای مسئولان تلقی شود تا به جای صرفاً ایجاد نهادهای جدید، به محتوای فعالیتهای آنها توجه بیشتری داشته باشند.
منبع: donya-e-eqtesad.com
