اظهارات ضرغامی، رئیس پیشین صدا و سیما، در مورد حوادث سال 88 و عملکرد رسانه ملی، بحثهای تازهای را در مورد مدیریت رسانهای و چالشهای سیاسی آن زمان به راه انداخته است. او با تأکید بر افتخارات خود در این دوره، به انتقادات از عملکردش پاسخ داده و بر عدم پشیمانیاش از تصمیماتش تأکید کرده است.
ضرغامی در مصاحبهای جدید، به بررسی حوادث سال 88 و نقش صدا و سیما در آن دوران پرداخته و آن را بخشی از افتخارات خود میداند. این ادعا نشاندهنده دیدگاه او نسبت به مدیریت رسانهای در شرایط بحرانی است و به نوعی سعی دارد تا عملکرد خود را توجیه کند. او به دنبال یافتن نقاط ضعف در رویکردهای خود بوده اما به نظر میرسد که هیچگونه انتقادی را در این زمینه نمیپذیرد.
این رویکرد ضرغامی میتواند به دو جنبه مهم اشاره داشته باشد: اول، تأکید بر ثبات در تصمیمگیریهای رسانهای در زمان بحران و دوم، عدم پذیرش انتقادات که میتواند نشاندهنده یک نوع انزوای فکری باشد. در واقع، او به نوعی خود را از فشارهای سیاسی و اجتماعی آن زمان جدا میسازد و این موضوع میتواند به چالشهای آینده رسانه ملی دامن بزند.
در نهایت، اظهارات ضرغامی میتواند به عنوان یک زنگ خطر برای رسانهها و سیاستمداران کنونی تلقی شود. اگر رسانهها نتوانند از اشتباهات گذشته درس بگیرند و به انتقادات پاسخ دهند، ممکن است در آینده دچار بحرانهای جدیتری شوند. این موضوع به ویژه در شرایط کنونی که جامعه به شفافیت و پاسخگویی نیاز دارد، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
منبع: donya-e-eqtesad.com
