بیعملی در سیاست خارجی و اقتصادی ایران به نبود اجماع در راهبردهای کلان برمیگردد. در شرایطی که کشور فاقد ابتکار در مذاکرات و طرحهای اصلاحی است، این وضعیت به یک بحران ساختاری تبدیل شده است.
در سالهای اخیر، ایران با چالشهای متعددی در عرصه سیاست خارجی و اقتصادی مواجه بوده است. یکی از عوامل اصلی این بیعملی، فقدان اجماع و توافق در سطح کلان است که مانع از شکلگیری راهبردهای مؤثر میشود. در واقع، نبود یک برنامه مشخص و قابل ارائه، توانایی کشور را در مذاکرات بینالمللی و در اجرای اصلاحات اقتصادی به شدت محدود کرده است.
این وضعیت نه تنها به عدم دستیابی به نتایج مطلوب در مذاکرات هستهای و تعامل با غرب منجر شده، بلکه بر روی اقتصاد داخلی نیز تأثیرات منفی گذاشته است. بیتوجهی به نیاز به یک استراتژی همراستا و جامع، موجب شده تا فرصتهای اقتصادی و سیاسی از دست برود و کشور به بنبست برسد.
از این رو، برای خروج از این وضعیت، نیاز به یک بازنگری جدی در سیاستها و راهبردهای کلان کشور احساس میشود. ایجاد یک اجماع ملی در میان نخبگان سیاسی و اقتصادی میتواند به عنوان نخستین گام در راستای اصلاحات مؤثر و دیپلماسی کارآمد مطرح شود. در غیر این صورت، ادامه این روند بیعملی، پیامدهای جبرانناپذیری برای آینده کشور به همراه خواهد داشت.
منبع: ecoiran.com
