پنهان‌کاری در گفتن واقعیت؛ ترس از حقیقت در سیاست ایران

عبدالکریم حسین‌زاده به تضادهای رفتاری برخی سیاستمداران اشاره کرد که در گذشته به حق مردم برای آگاهی از واقعیت‌ها تأکید می‌کردند، اما اکنون در مقابل مسائل روزمره سکوت اختیار کرده‌اند. این تغییر رویکرد نه تنها نشان‌دهنده ترس از بیان حقیقت است، بلکه می‌تواند به بحران‌های اجتماعی و سیاسی دامن بزند.

عبدالکریم حسین‌زاده در اظهارات اخیر خود به تناقض‌های رفتاری برخی از سیاستمداران اشاره کرد که زمانی به حق مردم برای آگاهی از واقعیت‌ها تأکید داشتند. او با یادآوری شعار «مردم نامحرم نیستند» در ماجرای برجام، به این نکته پرداخت که اکنون همان افراد از بیان واقعیت‌ها در مورد مسائل روزمره جامعه هراس دارند.

این تغییر رویکرد می‌تواند به دلایل مختلفی برگردد؛ از جمله فشارهای سیاسی، ترس از واکنش‌های عمومی یا حتی عدم اعتماد به توانایی جامعه در پذیرش واقعیت‌ها. حسین‌زاده بر این باور است که پنهان‌کاری در بیان واقعیت‌ها نه تنها به بحران‌های موجود دامن می‌زند، بلکه می‌تواند منجر به بی‌اعتمادی عمومی نسبت به نهادهای دولتی و سیاسی شود.

در شرایطی که جامعه به شدت به اطلاعات دقیق و شفاف نیاز دارد، سکوت و پنهان‌کاری می‌تواند به افزایش تنش‌ها و نارضایتی‌ها منجر شود. این وضعیت نه تنها بر اعتماد عمومی تأثیر می‌گذارد، بلکه ممکن است به بروز بحران‌های اجتماعی و اقتصادی جدیدی نیز بینجامد. در نهایت، حسین‌زاده تأکید می‌کند که گفتن حقیقت، حتی اگر تلخ باشد، از هر نوع پنهان‌کاری ضروری‌تر است.

منبع: donya-e-eqtesad.com

واکنش شما به این مطلب